Język polski

Cechy Konrada ukazane w Wielkiej improwizacji

approve Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.04.2024 o 19:35

Przedmiot: Język polski

Streszczenie:

Wielka improwizacja" to monolog Konrada z "Dziadów" Adama Mickiewicza, który ukazuje jego bunt, rozczarowanie, samotność, pasję, poszukiwanie sprawiedliwości i wewnętrzne rozterki. Postać Konrada to ideolog, wizjoner i bojownik o lepszy świat. 🤔

"Wielka improwizacja" to jeden z najbardziej znanych fragmentów "Dziadów" cz. III Adama Mickiewicza.

Cechy Konrada w "Wielkiej improwizacji"

1. **Bunt**: Konrad buntuje się przeciwko Bogu, kwestionując Jego sprawiedliwość i porządek świata. Jego bunt znakomicie prezentuje się poprzez bezpośrednie wyzwania i pytania zadawane Bogu, takie jak: "Dlaczego to zło jest pierwsze na świecie?"

2. **Zawiedzione oczekiwania**: Poczucie rozczarowania i oszukania przez Boga, któremu poświęcił swoje życie, jest dla Konrada wyraźne. Wierzgał w to, co dobre i sprawiedliwe, a teraz czuje się zdradzony przez los, mówiąc: "Przepadłem, straciłem się, zgubiłem, zniknąłem."

3. **Wysokie mniemanie o sobie**: Konrad uważa się za wybrańca, za osobę, która miała wyjątkowe zadanie do wykonania na ziemi. Jego mowa ujawnia pewność co do własnej wyjątkowości i misji, jak to wyraża: "Ja poukładam świat, ja odbuduję go na nowo."

4. **Rozczarowanie i cynizm**: Widać wyraźne rozczarowanie Konrada światem i ludzką kondycją. Jego słowa wykazują głęboki cynizm wobec możliwości dokonania realnej zmiany.

5. **Samotność**: Cechuje go także poczucie samotności i odosobnienia. Mimo otaczających go ludzi, Konrad czuje się niezrozumiany w swojej misji i bólu, jak w słowach: "Jam samotny."

6. **Pasja i zaangażowanie**: Mimo rozczarowania, Konrad wykazuje się ogromną pasją do działania i zmiany świata. Jego emocje są silne i głębokie, jak świadczą jego zapalczywe wypowiedzi.

7. **Rozterki moralne i duchowe**: Scena obfituje w wewnętrzne zmagania Konrada z moralnością i duchowością. Jego dialog z Bogiem odzwierciedla te rozterki, jak w słowach: "Bóg! Tyś to wysnuł, nie ja!..."

8. **Wrażliwość**: Pomimo jego buntu i gniewu, można zauważyć w nim wrażliwość na krzywdę i niesprawiedliwość, jak to ukazuje jego litość nad ludzkim cierpieniem.

9. **Szukanie sprawiedliwości**: Podstawową motywacją Konrada jest pragnienie sprawiedliwości - zarówno na poziomie osobistym, jak i społecznym, czego wyrazem są jego liczne pytania do Boga.

10. **Podmiotowość i aktywność**: Konrad jest postacią niezwykle aktywną, próbującą kształtować rzeczywistość zgodnie z własnymi wyobrażeniami o dobru i sprawiedliwości, jak to widać w jego deklaracji: "Ja lubię stwarzanie."

"Wielka improwizacja" ukazuje Konrada jako skomplikowaną postać pełną wewnętrznych sprzeczności, ideologa i wizjonera, który nie boi się podważać istniejącego porządku w poszukiwaniu głębszych odpowiedzi na pytania o sens życia i działania w obliczu zła i niesprawiedliwości. Jego postać stanowi wyraz głębokiego kryzysu filozoficznego i moralnego, który jest tematem centralnym dla "Dziadów" Adama Mickiewicza.

Wyjaśnij dowolne zadanie na Język polski

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się