Jednostka nieprzeciętna w starciu z rzeczywistością: Konrad z Dziadów cz. III i Werter z "Cierpień młodego Wertera"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.04.2024 o 19:44

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.04.2024 o 21:10

Jednostka nieprzeciętna ma to do siebie, że jej droga przez życie często okazuje się bardziej zawiła i wyboista niż w przypadku osób o bardziej przyziemnych aspiracjach. Nieprzeciętność charakteryzuje się bowiem nie tylko wybitnymi zdolnościami w danej dziedzinie, ale również głębokim zmaganiem się z otaczającą rzeczywistością, niezrozumieniem ze strony społeczeństwa i wewnętrznymi konfliktami. Obraz tych zmagań doskonale ilustrują postacie Konrada z "Dziadów" część III Adama Mickiewicza oraz Wertera z "Cierpień młodego Wertera” Johanna Wolfganga Goethego. Oba dzieła, choć różniące się epokami, kontekstem historycznym i kulturowym, przybliżają nam walkę nietuzinkowych indywidualności z ograniczeniami nałożonymi przez społeczeństwo oraz własnymi emocjami.

Konrad z "Dziadów" cz. III Mickiewicza to postać buntu i niezgody na obowiązujący porządek świata. Znajdujemy go w momencie, gdy jest więziony w cytadeli za swoje liberalne i patriotyczne poglądy. Jego zmagania z rzeczywistością są zmaganiem z politycznym uciskiem oraz niesprawiedliwością carskiej Rosji wobec Polski. Konrad staje się symbolem walki o wolność narodu, ale również symbolem wewnętrznej walki pojedynczego człowieka o sens życia i tożsamość. Jego słynny "Wielki monolog" to wyraz buntu przeciwko ograniczeniom rzeczywistości, ale również bólu wynikającego z niespełnionych pragnień i odosobnienia. Konrad jest więc postacią, której nieprzeciętność manifestuje się zarówno w sferze ideowej, jak i wewnętrznej.

Z kolei Werter, bohater "Cierpień młodego Wertera" Goethego, reprezentuje inny wymiar zmagania się jednostki nieprzeciętnej z rzeczywistością. Tutaj nie chodzi już o bunt polityczny, ale o konflikt emocjonalny, o namiętną miłość, która staje się obsesją prowadzącą do tragicznych konsekwencji. Werter nie potrafi odnaleźć się w społeczeństwie, którego normy i oczekiwania są dla niego obce i ograniczające. Jego nieprzeciętność polega na głębi uczuć i wrażliwości, która jednak staje się jego przekleństwem. Werter jest postacią tragiczną, ponieważ jego wewnętrzne pragnienia i aspiracje wchodzą w konflikt z ograniczeniami narzucanymi przez rzeczywistość społeczną i moralną.

Konrad i Werter są więc przykładami jednostek nieprzeciętnych, których burzliwe losy wyrażają uniwersalny temat zmagania się z ograniczeniami rzeczywistości – zarówno zewnętrznej, jak i wewnętrznej. Obydwie postacie pokazują, że droga nieprzeciętnych jednostek często wiedzie przez cierpienie, niezrozumienie i samotność. Ich historie ostrzegają przed nadmiernym idealizmem i pokazują konsekwencje, które mogą wynikać z nieprzystawania do świata, ale jednocześnie przypominają o wartości autentyczności, pasji i walki o własne ideały.