Streszczenie mitu o wojnie trojańskiej

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.11.2025 o 13:18

Rodzaj zadania: Zadanie domowe

Dodane: 20.11.2025 o 20:59

Mit o wojnie trojańskiej to jedno z najbardziej fascynujących i epickich opowieści starożytnej kultury greckiej. Jego korzenie sięgają twórczości Homera, zwłaszcza jednego z jego najsłynniejszych dzieł, „Iliady”. Historia ta, pełna heroicznych czynów, skomplikowanych wątków oraz głębokich emocji, opowiada o losach bohaterów, bogów i śmiertelników wplątanych w konflikt o Troję – zwaną również Ilionem – miasto leżące na terenie dzisiejszej Turcji.

Wojna trojańska rozpoczęła się od z pozoru niewinnego incydentu – „sądu Parysa”. Wszystko zaczęło się na górze Olimp, gdzie bogowie uczcili zaślubiny Peleusa i Tetydy. Jednak Eris, bogini niezgody, której nie zaproszono na uroczystości, pojawiła się i wrzuciła „złote jabłko” z napisem „dla najpiękniejszej” wśród zgromadzonych bogiń. Rozpętało to rywalizację między trzema potężnymi boginiami: Herą, Ateną i Afrodytą. Żaden z bogów nie odważył się rozstrzygnąć tego sporu, więc wybrano Parysa, syna króla Troi – Priama, znanego z jego urody i mądrości.

Parysowi każda z bogiń oferowała coś w zamian za zwycięstwo. Hera obiecała mu władzę nad Azją, Atena proponowała mu niezwykłą mądrość i umiejętności wojenne, podczas gdy Afrodyta kusiła miłością najpiękniejszej kobiety na ziemi – Heleny, królowej Sparty. Parys ostatecznie przyznał jabłko Afrodycie, co wywołało gniew Hery i Ateny.

Helena była już zamężna z Menelaosem, królem Sparty. Parys, opromieniony obietnicą Afrodyty, udał się do Sparty i uprowadził Helenę, choć wersje mitu różnią się co do jej skłonności; jedne sugerują, że zakochała się w Parysie, inne że została siłą porwana. To wydarzenie stało się iskrą, która zapaliła 10-letni konflikt.

Menelaos, zdradzony i upokorzony, zaapelował do swojego brata, Agamemnona, króla Myken, a także do wszystkich dawnych pretendentów do ręki Heleny, by stanęli z nim do walki. Wcześniej, w przeszłości Helena wybrała Menelaosa na męża pod warunkiem, że pretendenci zobowiążą się bronić ich małżeństwa, co teraz przyniosło owoce. Tak zebrana armia grecka, składająca się z największych wojowników Hellady, wyruszyła na Troję.

Wśród najważniejszych uczestników tego wielkiego konfliktu po stronie Greków byli Achilles, syn Peleusa i Tetydy, znany z niezwykłej siły i umiejętności wojennych, Odyseusz, król Itaki, słynący z inteligencji i sprytu, oraz Ajaks, gigantyczny wojownik, odznaczający się odwagą na polu bitwy. Po stronie Troi najważniejszymi bohaterami byli Hektor, najstarszy syn Priama, którego odwaga i umiejętności były podziwiane, oraz Eneasz, który według podań miał przetrwać wojnę i położyć fundament pod przyszły Rzym.

Wojna trwała dziesięć długich lat. Kluczową rolę w rozwijających się wydarzeniach odegrała również ingerencja bogów. Zeus, którego neutralność była jedynie pozorna, podsycał konflikt, zaś Hera i Atena, rozgniewane wyborem Parysa, wspierały greków. Afrodyta miała swojego faworyta w Parysie i pomagała Trojańczykom, podczas gdy Posejdon wspierał Greków, a Apollo Troję.

Przez lata wojna oscylowała między przewagą jednej i drugiej strony. Kluczowym momentem była śmierć Patroklosa, ukochanego przyjaciela Achillesa, który wprawił go w szał. Achilles, początkowo zagniewany na Agamemnona za zabrani jego ulubienicy Bryzeidy, powrócił na pole bitwy, by pomścić śmierć Patroklosa. Jego powrót okazał się katastrofalny dla Troi, zakończył się bowiem śmiercią Hektora oraz jego zniesławieniem przez Achillesa, który przywiązał ciało Hektora do swojego rydwanu i okrążając nim mury Troi.

Podstęp, który zakończył wojnę, był ideą Odyseusza. Grecy zbudowali ogromnego, drewnianego konia, skrywając w jego wnętrzu najlepszych wojowników. Reszta armii Greków sprawiała pozory, jakby odpływali. Trojańczycy, przekonani o zakończeniu oblężenia, wprowadzili konia do miasta jako trofeum zwycięstwa. W nocy, gdy miasto spało, wojownicy greccy wyszli z drewnianego konia i otworzyli bramy miasta dla swojej armii. W rezultacie miasto zostało zrównane z ziemią, a jego mieszkańcy wzięci do niewoli lub zabici.

Tak oto zakończyła się wojna trojańska, pozostawiając ogromne zniszczenia, dramatyczne historie bohaterów oraz konsekwencje, które znajdą swoje odzwierciedlenie w późniejszych mitach greckich. Losy Odyseusza podczas jego wędrówki powrotnej do Itaki, jak także mity związane z potomkami bohaterów tej wojny, wpisują się w kanon greckiej literatury i kultury, pozostawiając niezatarty ślad na całej zachodniej cywilizacji.