Powieść Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”- problematyka, plan treści

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.03.2024 o 17:59

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Stefan Żeromski, czołowa postać literatury przełomu XIX i XX wieku, znany jest z głębokiego zaangażowania w sprawy narodowe i społeczne. Jego powieść „Syzyfowe prace” osadzona jest w realiach Polski pod zaborami, skupiając się w szczególności na polityce rusyfikacji i jej wpływie na życie codzienne młodzieży. Twórczość Żeromskiego zaliczana jest do literatury młodopolskiej, choć wyraźnie czerpie również z tradycji realizmu, co doskonale odzwierciedla „Syzyfowe prace”, będąc jednocześnie obrazem zmagań indywidualnych i zbiorowych w obliczu utraty narodowej tożsamości.

„Syzyfowe prace” przedstawiają życiową drogę głównego bohatera - Marcinka Borowicza, od momentu jego przybycia do gimnazjum w Klerykowie, przez lata edukacji, aż po wyjazd do Warszawy. Dzieło skupia się przede wszystkim na problemach rusyfikacji szkolnictwa, ale także na dojrzewaniu, miłości oraz poszukiwaniu własnej tożsamości narodowej.

W pierwszej części powieści poznajemy rodzinę Marcinka oraz śledzimy jego przeżycia związane z przygotowaniem do nauki daleko od domu. Już na samym początku pobytu w Klerykowie, Marcin stoi w obliczu nowych wyzwań i wpływu rusyfikacji.

W dalszym ciągu opowieści widzimy, jak trudna sytuacja w szkole staje się okazją do wykształcenia postaw oporu i zarazem kształtowania się tożsamości narodowej. Wprowadzone nowe zasady przez nowego dyrektora szkoły pogłębiają już istniejący konflikt narodowościowy. To właśnie w tych warunkach Marcinek, wspólnie z kolegami, odkrywa wartości takie jak przyjaźń i solidarność.

Ważnym elementem w życiu Marcina jest także jego miłość do Biruty, która silnie wpływa na jego decyzje i światopogląd. Równie istotną rolę odgrywają postaci Bernarda Zygiera i Andrzeja Radka, które wnoszą w jego życie nowe perspektywy oraz ukazują różne może człowieka do walki o swoje przekonania.

Pod koniec powieści, po egzaminach końcowych, Marcinek wyjeżdża do Warszawy, gdzie próbuje odnaleźć Birutę, a rozmowy z panią Przepiórkowską otwierają przed nim nowe horyzonty myślowe i życiowe. Wyjazd ten symbolizuje rozstanie z dzieciństwem i dotychczasowym życiem, otwierając nowy rozdział w życiu młodego człowieka.

Problematyka „Syzyfowych prac” koncentruje się na kwestiach rusyfikacji i zmaganiach z polityką zaborców. Ukazuje, jak metody rusyfikacji wpływają na polskie społeczeństwo, jednocześnie podkreślając znaczenie oporu wobec zaborcy. Powieść porusza także uniwersalne tematy wychowania i dojrzewania w trudnych czasach, wskazując na znaczenie edukacji i procesu kształtowania się wyższych wartości. Tożsamość narodowa w kontekście indywidualnego rozwoju ukazuje, jak ważne jest dla bohaterów odnalezienie się w narodzie i opór przeciwko rusyfikacji.

„Syzyfowe prace” są zarazem metaforą nieustającej walki o tożsamość i wolność. W dniu dzisiejszym problemy poruszone przez Żeromskiego nadal zdają się być aktualne, a refleksje na temat roli edukacji, tożsamości narodowej, czy indywidualnego rozwoju mają swoje odzwierciedlenie w współczesnych dyskusjach.

Podsumowując, „Syzyfowe prace” Stefana Żeromskiego to dzieło o bogatej warstwie problemowej, które nie tylko odzwierciedla trudny okres w historii Polski, ale również ukazuje uniwersalne dążenie do zachowania własnej tożsamości, wolności i wartości. Powieść ta zasługuje na uwagę zarówno ze względu na swoją wartość literacką, jak i historyczną, stanowiąc ważny element w kanonie polskiej literatury.