Tomasz Judym jako bohater romantyczny

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.05.2024 o 16:25

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 29.05.2024 o 16:07

Tomasz Judym, główny bohater powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”, to postać wybitnie charakterystyczna dla literatury polskiego okresu fin de siècle. Powieść ta, osadzona w realiach epoki Młodej Polski, przedstawia Judyma jako młodopolskiego inteligenta, który łączy w sobie cechy pozytywizmu i romantyzmu. Judym jest lekarzem, którego misją życia staje się walka z biedą i chorobami w najuboższych warstwach społecznych. Jego ideologia opiera się na założeniach pracy u podstaw i pracy organicznej, co zbliża go do programów pozytywistycznych, ale sposób, w jaki realizuje swoje cele, oraz wewnętrzne konflikty, które przeżywa, czynią go bohaterem bardziej romantycznym.

Tomasz Judym wyróżnia się na tle przeciętnego społeczeństwa swoją wybitnością i indywidualizmem. Postrzega siebie jako jednostkę powołaną do wyższych celów, co sprawia, że czuje się odpowiedzialny za losy innych ludzi, zwłaszcza najbiedniejszych. Jest skomplikowaną postacią, pełną wewnętrznych sprzeczności. Z jednej strony pragnie poprawy losu najuboższych, z drugiej – jest świadomy ciężaru tak ambitnej misji. Jego motywacje wynikają z głębokiego poczucia długu wobec społeczeństwa oraz silnego pragnienia niesienia pomocy potrzebującym.

Jednym z najbardziej fascynujących aspektów postaci Judyma jest jego wewnętrzne rozdarcie, które typowo kojarzy się z bohaterami romantycznymi. Judym przeżywa nieustanny konflikt między misją społeczną a swoim prywatnym szczęściem. W powieści zauważalny jest szczególnie jego związek z Joasią Podborską, który jest dla niego źródłem wielkiego emocjonalnego dylematu. Tomasz kocha Joasię, ale boi się, że miłość i związek z nią staną się przeszkodą w realizacji jego życiowej misji. Scena pod rozdartą sosną symbolizuje ten wewnętrzny konflikt Judyma, kiedy ostatecznie decyduje się na rozstanie z Joasią, nie uznając kompromisów między miłością a obowiązkiem wobec społeczeństwa.

Samotność to kolejna cecha, która czyni Judyma bohaterem romantycznym. Od najmłodszych lat doświadcza osamotnienia: dorasta w surowych warunkach u ciotki, gdzie brakuje mu rodzinnego ciepła. W dorosłym życiu również jest wyalienowany – doświadcza poniżenia i marginalizacji zarówno w środowisku warszawskich lekarzy, jak i w Cisach. Judym nie potrafi znaleźć przynależności do żadnej grupy społecznej; jego idealizm i moralne standardy sprawiają, że jest obcy zarówno wśród bogatych, jak i ubogich. Nawet w kontaktach z najbliższą rodziną, jak brat Wiktor, czuje się odosobniony.

Wrażliwość i moralna nieustępliwość to kluczowe cechy Judyma, które dalej podkreślają jego romantyczny charakter. Judym jest niezwykle empatyczny i nie pozostaje obojętny na ludzkie cierpienie. Jego wrażliwość przejawia się także w jego stosunku do sztuki – w Paryżu fascynuje się dziełami artystycznymi, takimi jak Wenus z Milo i obraz „Rybak” Pierre’a Puvisa de Chavannes’a, co świadczy o jego głębokim zrozumieniu i podziwie dla piękna i artyzmu. Ta sama wrażliwość prowadzi go do konfliktu z Krzywosądem, symbolem niesprawiedliwości społecznej, kiedy w impulsie wrzuca go do brudnej wody, wyrażając w ten sposób swoją niezgodę na niesprawiedliwość.

Judym często doświadcza porażek, które wpisują się w romantyczny kontekst jego postaci. Zawodowo jest odrzucany przez warszawskich lekarzy i ponosi niepowodzenie w próbach poprawy warunków sanitarnych w Cisach. Osobiście rezygnuje ze szczęścia z Joasią, wyjeżdżając do Zagłębia Dąbrowskiego, aby tam kontynuować swoją misję, na którą poświęca całe swoje życie, mimo że to oznacza dla niego osobiste nieszczęście.

Żeromski używa wielu symboli, aby podkreślić romantyczny charakter Judyma. Przez wielu nazywany jest „romantykiem realizmu” czy „dzisiejszym Hamletem”, co wskazuje na jego dualistyczną naturę. Rozdarta sosna jest najważniejszym symbolem jego wewnętrznego konfliktu, symbolizującą dramatyczne napięcie między obowiązkiem a pragnieniem osobistego szczęścia.

Podwójna natura Tomasza Judyma sprawia, że jest postacią wyjątkową. Jest pozytywistą oraz romantykiem równocześnie – jego podejście do problemów społecznych łączy racjonalne działania z silnymi, emocjonalnymi przeżyciami. Tragizm jego osoby polega na tym, że jako jednostka wybitna, ostatecznie zostaje odrzucony przez społeczeństwo, które nie jest gotowe na jego radykalne zmiany.

Nakreślenie Judyma jako postaci romantycznej ma duże znaczenie także w kontekście współczesnym. Jego bezkompromisowa postawa i nieskończona ofiarność mogą być inspiracją dla współczesnych indywidualistów i społeczników. Judym jest przykładem, że warto walczyć o swoje ideały, nawet jeśli oznacza to osobiste poświęcenie i samotność. Jego postać skłania do refleksji nad wartościami moralnymi i społecznymi, które są istotne również dziś.