Stokrotka" - streszczenie i problematyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.05.2024 o 13:50

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 30.05.2024 o 13:48

W obecnych czasach coraz większe zainteresowanie budzi ochrona środowiska. Świadomość, że przyroda jest nieodzownym elementem naszego życia, skłania ludzi do refleksji nad jej stanem i podejmowania działań na rzecz jej ochrony. Niestety, przez wieki ludzie często lekceważyli przyrodę, nie doceniając jej wartości. Doskonałym odzwierciedleniem tego podejścia jest baśń Hansa Christiana Andersena „Stokrotka”, która ukazuje, jak brak szacunku dla natury wpływa na losy nawet najmniejszych jej elementów.

Hans Christian Andersen, wybitny duński pisarz i poeta, najbardziej znany jest ze swoich baśni, które do dziś cieszą się ogromną popularnością na całym świecie. Jednym z jego utworów jest „Stokrotka”, krótka baśń, która porusza tematykę wolności, szczęścia i szacunku dla przyrody. Narracja opowiada o losach skromnej stokrotki, której życie zmienia się po spotkaniu ze skowronkiem i z powodu działań ludzi.

Baśń zaczyna się spokojnym opisem życia małej stokrotki rosnącej przy drodze. Stokrotka cieszy się codziennym widokiem słońca, lubi swoją prostą egzystencję i korzysta z uroku wolności. W ogrodzie obok niej rosną piękne kwiaty, takie jak róże, tulipany i piwonie, które lekceważą skromną stokrotkę, wywyższając się ze względu na swój wygląd i pochodzenie.

Pewnego dnia stokrotka spotyka skowronka, który tańczy wokół niej, śpiewa piosenki i obdarza kwiatka pocałunkiem. Dla stokrotki to ogromna ekscytacja, podczas gdy ogrodowe kwiaty patrzą z zazdrością i wywyższają się jeszcze bardziej. Niestety, na stokrotkę i skowronka spada nieszczęście, kiedy młodzi chłopcy chwytają ptaszka i zamykają go w klatce.

W akcie empatii i bezinteresownej miłości, stokrotka zostaje dodana do klatki skowronka, by dotrzymała mu towarzystwa. Niestety, brak wody i ograniczona przestrzeń sprawiają, że zarówno stokrotka, jak i skowronek cierpią. Skowronek w końcu umiera, co jest przykładem na bezmyślne okrucieństwo młodych chłopców, dla których śmierć ptaszka staje się pretekstem do małej „uroczystości pogrzebowej”. Stokrotka, pozostawiona bez troski, zostaje bezlitośnie wyrzucona na drogę, gdzie ostatecznie kończy swoje życie.

Baśń ta, mimo swojej prostoty, zawiera wiele głębszych treści. Przede wszystkim motywuje nas do refleksji nad wartością wolności i szczęścia. Chociaż stokrotka jest skromnym, niepozornym kwiatkiem, ceni swoją wolność i cieszy się z prostych przyjemności życia. Ogrodowe kwiaty, mimo że są piękne i podziwiane, są w pewnym sensie niewolnikami swojej sytuacji i często wykazywały brak wdzięczności.

Baśń krytykuje również bezmyślne niszczenie przyrody przez ludzi. Chłopcy, którzy łapią skowronka i ścinają kwiaty, nie zdają sobie sprawy z cierpienia, jakie powodują. Ich lekkomyślność i brak empatii są symbolami szeroko pojętego lekceważenia natury, które niestety jest zjawiskiem powszechnym nie tylko w czasach Andersena, ale również dziś.

Szacunek dla przyrody i wszystkich istot żywych jest kolejnym fundamentalnym motywem baśni. Stokrotka wykazuje niezwykłą empatię wobec innych kwiatów i skowronka, nawet gdy sama jest lekceważona. Jej postawa kontrastuje z bezdusznością chłopców, którzy nie dostrzegają piękna i wartości każdej formy życia.

Morał płynący z baśni "Stokrotka" jest wieloaspektowy. Po pierwsze, Andersen pokazuje, że wygląd zewnętrzny nie determinuje prawdziwego szczęścia. Stokrotka była szczęśliwa w swoim naturalnym środowisku, ciesząc się wolnością. Ogrodowe kwiaty, choć piękne, były ograniczone i nie czuły wolności.

Po drugie, baśń przypomina o wartości wolności jako fundamentu prawdziwego szczęścia. Uprowadzenie stokrotki i skowronka jest metaforą niszczenia tego, co w życiu najcenniejsze - wolności. Bez niej nawet najpiękniejsze kwiaty i najcudowniejsze ptaki tracą sens istnienia.

Na koniec, Andersen apeluje o szacunek dla natury i żywych istot. Krytyka chłopców pokazuje, jak ważne jest empatyczne podejście do przyrody i życie zgodne z zasadą wzajemnego szacunku.

Podsumowując, baśń „Stokrotka” Hansa Christiana Andersena, ukazuje znaczenie szacunku dla przyrody oraz uroki wolności. Autor, poprzez losy niewielkiej roślinki i ptaszka, skłania czytelników do refleksji nad własnym podejściem do natury. Współczesne społeczeństwo, skonfrontowane z problemami ekologicznymi, może czerpać z przesłania Andersena ważną lekcję - o konieczności ochrony środowiska i wartości każdej istoty żywej. Wzywajmy więc do bardziej świadomego i odpowiedzialnego podejścia do natury, doceniając przesłanie tej poruszającej baśni.