Mit o Demeter i Korze - streszczenie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 31.05.2024 o 8:11

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 31.05.2024 o 8:00

Mit o Demeter i Korze jest częścią „Mitologii” Jana Parandowskiego, powstałej w 1924 roku. Jest to dzieło skierowane głównie do młodych czytelników, w którym autor starał się przedstawić starożytne mity w przystępny sposób, eliminując nieodpowiednie dla młodego odbiorcy motywy brutalności, erotyki oraz wątki homoseksualne. Opowieść o Demeter i Korze jest jednym z najsłynniejszych mitów greckich. Wyjaśniał on starożytnym Grekom przyczyny zmiany pór roku oraz ukazywał, jak emocje bogów wpływały na naturę i ludzi.

Mit ten opowiada historię Demeter, bogini urodzaju, i jej córki Kory, znanej również jako Persefona. Mit ten ma charakter kosmogoniczny, co oznacza, że tłumaczy pewne zjawiska przyrodnicze, w tym przypadku zmiany sezonowe.

Zgodnie z opowieścią, pewnego dnia Kora, wbrew radom swojej matki, zerwała kwiat narcyza. W tym momencie ziemia pod nią roztworzyła się, a Hades, bóg podziemi, porwał ją do swojego królestwa. Rozpacz Demeter była ogromna i zaczęła poszukiwać córki, wędrując po całym świecie. Z jej smutkiem związane były zmiany w przyrodzie – ziemia przestała rodzić plony, co spowodowało głód i cierpienie wśród ludzi.

Zaniepokojony sytuacją, Zeus musiał zainterweniować. Podjęto negocjacje między bogami, które miały na celu zwrócenie Kory na ziemię. Jednakże, zanim to nastąpiło, Persefona zjadła owoc granatu w podziemnym królestwie, co symbolicznie wiązało ją z Hadesem. W rezultacie Zeus ustalił kompromis: Kora przez część roku miała przebywać z matką na ziemi, a przez resztę roku w podziemiach z Hadesem.

Mit ten w symboliczny sposób tłumaczy zmiany pór roku. Powrót Persefony na ziemię oznaczał wiosnę i lato, kiedy to przyroda budziła się do życia i ziemia była urodzajna. Natomiast jej pobyt w podziemiach, kiedy Demeter pogrążała się w smutku, symbolizował jesień i zimę, czas martwoty przyrody.

Zaginienie Kory było początkiem dramatycznych wydarzeń. Mimo ostrzeżeń matki, Kora zerwała narcyza nad brzegiem oceanu, gdzie bawiła się razem z nimfami. Pojawienie się Hadesa i jej porwanie do podziemi zapoczątkowało cierpienie Demeter. Bogini urodzaju dniami i nocami przemierzała świat w poszukiwaniu córki. Na pewnym etapie swej podróży, zasiadła na skalistej ziemi Eleusis, pogrążona w rozpaczy.

Kiedy córki króla Keleosa spotkały Demeter, zaprosiły ją na dwór, choć nie wiedziały o jej boskiej tożsamości. Tam, pod przykrywką anonimowości, Demeter opiekowała się chorym synem królewskim, kąpiąc go w ogniu jako formie terapii. Niestety, odkrycie jej działań przez królową Metanejrę i interwencja w termoterapię dziecka zakończyła się jego śmiercią. Wówczas Demeter objawiła się w pełnej chwale, czyniąc z pól uprawnych królestwa płodne ziemie w zamian za tragiczne wydarzenia.

Demeter, nie mogąc znaleźć pocieszenia, przeklęła pola uprawne, sprowadzając głód na ludzi. W tej rozpaczy interweniował Zeus, który wysłał Hermes i nimfy, by namówić boginię do rozmowy. Demeter zgodziła się odwołać klątwę tylko pod warunkiem, że zobaczy swoją córkę.

Decyzją Zeusa, Hades musiał uwolnić Korę. Niemniej, sprytnie dziewczyna zjadła kilka owoców granatu, co symbolizowało jej związanie z Hadesem na zawsze. W wyniku kompromisu, wypracowanego przez Zeusa, Persefona miała spędzać część roku z matką na ziemi, a część w podziemnym królestwie, co odzwierciedlało cykliczność pór roku: odrodzenie przyrody podczas wiosny i lata oraz jej martwotę w zimie i jesieni.

Powrót Kory na ziemię był radosnym czasem dla Demeter. Wyjawienie mieszkańcom Eleusis tajemnicy związanej z obrzędami urodzaju przyczyniło się do wybudowania świątyni na cześć bogini i hucznych obchodów świąt urodzaju, co podkreślało silny związek między nią a mieszkańcami.

Mit o Demeter i Korze jest nie tylko metaforą cyklów przyrody, ale również ludzkiego życia, ukazującym, jak uczucia bogów echo mają w świecie ludzi. Jan Parandowski, poprzez swoje dzieło, popularyzował starożytne mity w takiej formie, która była zrozumiała i przystępna dla młodego odbiorcy, eliminując elementy brutalności oraz erotyzmu. Mity te, choć pochodzące z dawnych czasów, mają trwały wpływ na współczesną tradycję i kulturę, co odzwierciedla się w literaturze, sztuce i obrzędach.