Wykaż, że Nie-Boska komedia nawiązuje do Boskiej komedii Dantego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.06.2024 o 6:55

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 2.06.2024 o 6:49

"Nie-Boska komedia" Zygmunta Krasińskiego jest jednym z najważniejszych dzieł polskiego romantyzmu, które często porównuje się do "Boskiej komedii" Dantego Alighieri. Naszym celem jest ukazanie świadomych nawiązań dzieła Krasińskiego do dzieła Dantego, poprzez analizę tytułu, motywów oraz porównań literackich, które podkreślają poglądy autora na temat ludzkiej natury i rewolucji.

Pierwszym krokiem w tej analizie jest porównanie tytułów obu utworów. "Boska komedia" Dantego nawiązuje do boskiego porządku i eschatologii, a także symbolizuje duchową podróż człowieka przez piekło, czyściec i raj w poszukiwaniu zbawienia. Tymczasem "Nie-Boska komedia" Krasińskiego poprzez swój tytuł wskazuje na negację lub kontrast wobec boskiego porządku. Tytuł Krasińskiego sugeruje, że bohaterowie jego utworu są zagubieni w świecie pozbawionym boskiego przewodnictwa. Historycy literatury interpretują ten tytuł jako oznakę upadku moralności i odstępstwa od boskiego planu, gdzie ludzkie działania nie są zgodne z wolą Boga, lecz stają się chaotyczną inicjatywą.

Motyw wędrówki i przewodnika jest kluczowym elementem zarówno w "Boskiej komedii" jak i "Nie-Boskiej komedii". Dante w swoim dziele przemierza piekło, czyściec i raj pod przewodnictwem Wergiliusza, który symbolizuje rozum i przewodnictwo duchowe. Z kolei Krasiński przenosi ten element do swojej "Nie-Boskiej komedii", w której Hrabia Henryk odbywa wędrówkę przez obóz rewolucjonistów prowadzony przez Przechrztę – postać, która nie posiada duchowej głębi Wergiliusza i prowadzi Henryka przez świat chaosu i rewolucji.

Symbolika przewodników w obu dziełach jest znacząca. Wergiliusz w "Boskiej komedii" to symbol rozumu, mądrości i duchowego przewodnictwa, który pomaga Dantemu zrozumieć boski porządek świata. Natomiast Przechrzta w "Nie-Boskiej komedii" symbolizuje chaos, brak stałych wartości i przewodnictwa, co ukazuje upadek moralny rewolucjonistów. Sceny wędrówki w obu dziełach mają podobne odniesienia. Dante przemierzając piekło spotyka potępione dusze, które cierpią za swoje grzechy, natomiast Henryk w obozie rewolucjonistów widzi degradowane ludzkie postacie, które przypominają "dantejskie" sceny pełne brutalności i upadku moralnego.

Porównania do piekła są widoczne w atmosferze obozu rewolucjonistów przedstawionego przez Krasińskiego. W "Nie-Boskiej komedii" obóz rewolucjonistów ukazany jest jako miejsce moralnego upadku, brutalności i chaosu. Krasiński używa słownictwa kojarzącego się z piekłem, potępieniem i demonami, aby wzmocnić ten obraz. Rewolucjoniści w jego utworze mogą być postrzegani jako potępione dusze, które cierpią za swoje grzechy i załamanie porządku. Opisy krajobrazów w obu utworach mają również podobieństwa. Apokaliptyczny obraz obozu rewolucjonistów w "Nie-Boskiej komedii" przypomina "Morze Ludzkich Ciał" i poczucie zbliżającego się Sądu Ostatecznego.

Boski porządek świata jest centralnym motywem obecnym w obu dziełach. W "Boskiej komedii" Dantego narrator podczas swojej podróży odkrywa boski porządek, zrozumienie i zbawienie. Z kolei w "Nie-Boskiej komedii" Henryk obserwuje chaos i upadek moralny wynikający z próby naruszenia boskiego porządku przez ludzi. Krasiński w ten sposób przestrzega przed konsekwencjami rewolucji i odwrócenia się od boskiego ładu. Ukazuje, że chaos, brutalność i przelana krew są skutkami wynikającymi z ludzkiej pychy i prób kierowania losem ludzkości wbrew boskiemu planowi.

Podsumowując, "Nie-Boska komedia" Zygmunta Krasińskiego jest świadomym nawiązaniem do "Boskiej komedii" Dantego Alighieri. Krasiński, poprzez tytuł, motyw wędrówki z przewodnikiem, dantejskie sceny w obozie rewolucjonistów oraz porównania do piekła i boskiego porządku świata, tworzy swego rodzaju dialog z Dantem. Wykorzystując te nawiązania, ukazuje swoje poglądy na temat rewolucji, ludzkiej natury oraz przestrogi przed naruszeniem boskiego ładu. "Nie-Boska komedia" jest zatem nie tylko przestrogą, ale również głęboką refleksją nad tragicznymi skutkami ludzkiej pychy i prób pokierowania losem ludzkości wbrew boskiemu planowi.