„ człowiek nie jest stworzony do klęski - powiedział. - Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”. Czy zgadasz się z tą opinią? Napisz rozprawkę odwołując się do Starego człowieka i morze i innych utworów literackich

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.06.2024 o 7:27

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 4.06.2024 o 7:18

Cytat Ernesta Hemingwaya: „Człowiek nie jest stworzony do klęski. Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”, jest jednym z najbardziej znanych i głęboko refleksyjnych stwierdzeń współczesnej literatury. Ukazuje on uniwersalną walkę człowieka z przeciwnościami losu, którą można dostrzec w wielu dziełach literackich, zarówno klasycznych, jak i współczesnych. Choć człowiek może doświadczać krajowych klęsk i osobistych tragedii, jego duchowa siła i determinacja często okazują się niezłomne. Zgadzam się z tą opinią, co zamierzam udowodnić, odwołując się do utworów literackich takich jak „Stary człowiek i morze” Ernesta Hemingwaya, „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza oraz „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego.

„Stary człowiek i morze” Hemingwaya to opowieść o Santiago, starym rybaku, który przez osiemdziesiąt dni nie złowił żadnej ryby. Ten pechowy okres określany jest przez samego autora jako „zła passa”, która jednak nie złamała ducha Santiago. Jego determinacja i niestrudzone pragnienie złowienia wielkiej ryby stają się główną osią narracji. Santiago, pomimo swojej fizycznej słabości, wyrusza na morze i angażuje się w epicki pojedynek z ogromnym marlinem. Ta walka staje się symbolem nie tylko rybackiego zmagania, ale także głębszej, wewnętrznej siły woli człowieka.

Podczas owego pojedynku z marlinem, Santiago wykazuje ogromną wytrwałość i siłę woli. Mimo że jego ciało jest wyczerpane, duch pozostaje niezłomny. Po trzech dniach i nocach walki stary rybak ostatecznie triumfuje nad rybą, tylko po to, by później stawić czoła rekinom, które niszczą jego zdobycz. Pomimo tej ostatecznej klęski, Santiago wraca do portu z niewielką pozostałością marlina - szkieletem, który staje się symbolem jego niepokonanego ducha. Santiago jest przykładnym dowodem na to, że mimo zniszczeń i przeciwności, człowiek nie poddaje się i nie zostaje pokonany.

Innym przykładem literackim jest „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza, gdzie postać Jacka Soplicy jawi się jako symbol nieugiętości wobec przeciwności losu. Jacek Soplica, w młodości przeżywa dramat niespełnionej miłości oraz popełnia zbrodnię, zabijając Stolnika. Te wydarzenia zmuszają go do emigracji i zmiany tożsamości na księdza Robaka. Pomimo tej tragicznej przeszłości, Soplica nie poddaje się – dąży do zmazania win poprzez walkę o niepodległość kraju.

Jego duchowa transformacja w księdza Robaka jest symbolem odkupienia i nowej determinacji w walce z przeciwnościami. Jacek Soplica, mimo licznych upadków, nadal dąży do odzyskania honoru i służby ojczyźnie. W końcu, jego bohaterska śmierć w trakcie insurekcji kościuszkowskiej staje się symbolem, że człowiek, mimo wszelkich zewnętrznych zniszczeń, może odnaleźć nowy sens i cel w życiu, a jego duch pozostaje niepokonany.

Kolejnym przykładem są bohaterowie „Kamieni na szaniec” Aleksandra Kamińskiego - Alek, Rudy i Zośka. Historia tych młodych ludzi podczas okupacji hitlerowskiej ukazuje niezwykłą determinację i niezłomność ducha w obliczu największych trudności. Pomimo młodego wieku, angażują się oni w działania konspiracyjne, walcząc z okupantem i ryzykując własnym życiem dla wolności kraju.

Postać Rudego, który zostaje aresztowany i okrutnie torturowany przez gestapo, staje się przykładem monumentalnej siły ducha. Mimo że jego ciało zostaje zniszczone przez tortury, jego duch i wartości pozostają niepokonane. Śmierć Rudego, choć tragiczną, ukazuje również pewien rodzaj nieśmiertelności ideałów, za które walczył. Młodzi bohaterowie „Kamieni na szaniec” stają się trwałymi symbolami niezniszczonego ducha i niezłomności.

Podsumowując, zarówno Santiago z „Starego człowieka i morze”, Jacek Soplica z „Pana Tadeusza”, jak i młodzi bohaterowie „Kamieni na szaniec”, pokazują, że człowieka można zniszczyć fizycznie, ale jego duch i dążenia mogą pozostać niezłomne. Ich historie są świadectwem niepoddawania się mimo najtrudniejszych przeciwności, co potwierdza uniwersalną prawdę zawartą w cytacie Hemingwaya. Literatura, ukazując takie przykłady, inspiruje nas do walki z własnymi życiowymi problemami i udowadnia, że nawet w obliczu największych klęsk można zachować wartości, determinację i niestrudzony duch dążący do celu.