Spotkanie Dziennikarza ze Stańczykiem - streszczenie i interpretacja
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.06.2024 o 19:22
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 8.06.2024 o 19:03
Streszczenie:
Scena z "Wesela" ukazuje konfrontację Stańczyka z Dziennikarzem, analizując hipokryzję i bezczynność wobec spraw narodowych, krytykując postawy społeczeństwa XIX-XX w. ✅
Scena spotkania Dziennikarza ze Stańczykiem w drugim akcie dramatu „Wesele” autorstwa Stanisława Wyspiańskiego jest kluczowym momentem, który nie tylko ujawnia głębsze znaczenia dialogu między oboma bohaterami, ale także służy jako krytyka pewnych postaw obecnych w społeczeństwie polskim przełomu XIX i XX wieku.
do tematu
Stanisław Wyspiański napisał „Wesele” w 1901 roku. Jest to dramat inspirowany autentycznym weselem poety Lucjana Rydla z wiejską dziewczyną, Jadwigą Mikołajczykówną, które odbyło się w Bronowicach pod Krakowem. Dramat ten jest znaczący nie tylko ze względu na realistyczny obraz polskiego społeczeństwa, ale również dlatego, że porusza kwestię narodowej świadomości i obojętności Polaków wobec walki o suwerenność. Stańczyk, postać legendarnego błazna z czasów Zygmunta Starego, ukazuje się w tej scenie, aby skonfrontować Dziennikarza i obnażyć jego hipokryzję oraz słabość.
Cel wypracowania
Celem tego wypracowania jest omówienie sceny VII aktu II, zarówno poprzez jej streszczenie, jak i poprzez interpretację zawartych w niej znaczeń. Zarysowana scena obnaża hipokryzję i słabość Dziennikarza oraz krytykuje ugodową postawę konserwatywnego stronnictwa, tzw. Stańczyków.Teza
Scena spotkania Dziennikarza ze Stańczykiem obnaża hipokryzję i słabość Dziennikarza, a jednocześnie stanowi krytykę ugodowej postawy konserwatywnych Stańczyków. Stańczyk, będąc postacią historyczną i metaforyczną, służy jako głos wyrzutów sumienia i patriotycznej troski.Streszczenie sceny
Scena rozpoczyna się od spotkania tajemniczej postaci, którą okazuje się być Stańczyk, z Dziennikarzem. Postać Stańczyka zostaje szybko rozpoznana przez Dziennikarza. Wyspiański konfrontuje tu dwie postacie – historycznego błazna, uosabiającego patriotyzm i troskę o losy ojczyzny, oraz Dziennikarza, który reprezentuje współczesne, konserwatywne środowisko.W pierwszych wymianach zdań Stańczyk szydzi z określania go „wielkim mężem”. Dziennikarz wyraża tęsknotę za dawnymi błaznami, którzy posiadali „koncept narodowy”, co czyni współczesnych mu ludzi nijakimi w jego oczach. Dialog koncentruje się następnie na spowiedzi Dziennikarza, który otwiera się na temat smutku nad stanem społeczeństwa i wyraża swoje niezadowolenie z ogólnego stanu rzeczy.
Stańczyk szybko wykrywa w wypowiedziach Dziennikarza nie tylko szczery smutek, ale również wyrzuty sumienia, co prowadzi do ironicznych uwag Stańczyka. Wyjątkowy moment sceny to wskazanie przez Stańczyka na Dzwon Zygmunta – symbol chwały narodowej, który obecnie bije tylko na pogrzebach, wskazując na upadek narodowego ducha.
Stańczyk drwi z Dziennikarza, gdy ten wyraża nadzieję, że tragedia może obudzić naród. To cyniczne podejście Stańczyka podważa autentyczność wewnętrznego bólu Dziennikarza, sugerując, że tylko autentyczne działanie, a nie tylko krytyka, mają wartość.
Znaczącym momentem sceny jest wręczenie kaduceusza – symbolu ugodowości i ironicznego pokoju. Ten gest Stańczyka wyraża pogardę wobec postawy Dziennikarza, który, mimo swoich krytycznych uwag, nie podejmuje realnych działań na rzecz zmiany.
Interpretacja sceny
Charakterystyka postaci
Stańczyk jest symboliczną postacią, uosabia historycznego błazna, który zasłynął mądrością i polityczną dalekowzrocznością. Jako postać z surrealistycznego, onirycznego świata „Wesela”, Stańczyk uosabia głos sumienia i przypomnienie o narodowych powinnościach Polaków. Dziennikarz natomiast, postać wzorowana na rzeczywistym konserwatyście Rudolfie Starzewskim, jest człowiekiem, u którego krytyczne spojrzenie na stan społeczeństwa nie przekłada się na autentyczne działanie, co czyni go hipokrytą.Symbolika rozmowy
Dialog między Stańczykiem a Dziennikarzem funkcjonuje jako głos wewnętrzny Dziennikarza, który przypomina mu o jego własnych wadach i o obowiązkach wobec ojczyzny. Wyspiański poprzez Stańczyka krytykuje ugodowość i bierność Dziennikarza, wskazując na konieczność poświęcenia i realnych działań dla dobra ojczyzny.Hipokryzja Dziennikarza
Dziennikarz jest świadomy upadku narodowego ducha i własnej hipokryzji, jednak pozostaje niezdolny do zmiany. Stańczyk poprzez ironię i cynizm ukazuje pustkę takich postaw i bezsensowność narzekania bez podejmowania działań.Symbolika kaduceusza
Kaduceusz, wręczony przez Stańczyka, jest symbolem ironicznego pokoju. Przypomina on Dziennikarzowi o jego ugodowej postawie, która prowadzi do stagnacji i braku aktywności w kwestiach narodowych. Jest to krytyka pokojowego, ale biernego podejścia do narodowych spraw.Ostateczne zrozumienie sceny
Scena ukazuje, że refleksja Dziennikarza, mimo że szczera, jest chwilowa i nie prowadzi do trwałej zmiany. Stańczyk, jako realistyczny świadek, przewiduje, że naród pozostanie w stanie letargu, mimo krótkotrwałego poruszenia sumienia Dziennikarza.Podsumowanie
Scena VII aktu II jest kluczowym momentem „Wesela”, który krytykuje ugodową i bierną postawę konserwatywnych Stańczyków. Wyspiański sugeruje, że prawdziwe zaangażowanie patriotyczne wymaga autentycznego działania, a nie tylko krytyki. Scena ta zachęca czytelników do refleksji nad znaczeniem prawdziwego zaangażowania w sprawy narodowe i pokazuje, że same słowa bez działania prowadzą do marazmu i stagnacji społecznej. Wyspiański wykorzystuje symbolikę rozmowy, Dzwonu Zygmunta i kaduceusza, aby podkreślić konieczność działania i przestrzec przed hipokryzją i narzekaniem bez podejmowania realnych kroków.W kontekście historycznym i literackim „Wesele” ukazuje złożoność polskiego społeczeństwa i jego walkę z wewnętrznymi i zewnętrznymi przeciwnościami. Stańczyk i Dziennikarz są symbolami różnych postaw, a ich dialog stanowi głębokie przesłanie o konieczności łączenia refleksji z działaniem.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.06.2024 o 19:22
O nauczycielu: Nauczyciel - Agata K.
Od 9 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i wspieram uczniów w budowaniu pewności w pisaniu. Wspieram w przygotowaniu do ważnych egzaminów, rozwijając myślenie krytyczne oraz umiejętność jasnego formułowania tez. Na lekcjach dbam o życzliwą atmosferę i konkretne wskazówki, dzięki którym praca z tekstem staje się praktycznym narzędziem, a nie tylko zbiorem reguł. Moi uczniowie doceniają spokojne tempo pracy, uporządkowane notatki i strategie, które przekładają się na lepsze wyniki.
Wypracowanie jest doskonale napisane, prezentuje dogłębną analizę sceny spotkania Dziennikarza ze Stańczykiem z dramatu "Wesele".
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się