"Dziewczynka z parku" - streszczenie

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 27.10.2025 o 19:19

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 20.06.2024 o 22:13

Barbara Kosmowska jest znaną polską pisarką, której twórczość skierowana jest głównie do dzieci i młodzieży. Urodziła się 24 stycznia 1958 roku w Bytowie. Jest autorką wielu powieści, opowiadań i książek dla dzieci, które poruszają ważne i często trudne tematy. Jej teksty charakteryzują się ogromną wrażliwością na dziecięce emocje, a także zdolnością do przystępnego wyjaśniania skomplikowanych kwestii. Barbara Kosmowska wiele lat pracowała jako nauczycielka języka polskiego, a także jako profesor nadzwyczajny w Akademii Pomorskiej w Słupsku. Dzięki swojemu doświadczeniu pedagogicznemu doskonale rozumie potrzeby młodego czytelnika, co wyraźnie widać w jej twórczości.

Jednym z jej wzruszających i edukacyjnych dzieł jest książka "Dziewczynka z parku". Jest to powieść skierowana głównie do dzieci, jednak jej treść jest na tyle uniwersalna, że porusza również dorosłych czytelników. Książka porusza takie tematy jak smutek, żałoba oraz przemijanie. Główna bohaterka, Andzia, musi zmierzyć się z ogromną stratą – śmiercią swojego ojca. W obliczu bólu i żałoby dziewczynka szuka sposobów, aby poradzić sobie z trudną rzeczywistością. Przez całą opowieść kluczowym elementem jest pokazanie roli przyjaźni i wsparcia w trudnych chwilach.

Książka "Dziewczynka z parku" opowiada historię Andzi, której tata umiera. Dziewczynka zostaje z mamą i babcią, które również przechodzą przez ciężkie chwile. We wspomnieniach Andzi pojawiają się obrazy taty, które, mimo bólu, pomagają jej przetrwać. W całej tej trudnej sytuacji, Andzia znajduje ukojenie w codziennych spacerach do parku i karmieniu kaczek. To symbol nowej zwyczajności i próba odnalezienia się w nowej rzeczywistości.

Nowa przyjaźń Andzi z chłopcem imieniem Jeremiasz staje się istotnym punktem zwrotnym w jej życiu. Jeremiasz, choć też ma swoje problemy, potrafi być wsparciem dla Andzi. Dzięki niemu, dziewczynka stopniowo zaczyna lepiej radzić sobie ze smutkiem i powoli dostrzega radości w codziennym życiu. Kluczowe wydarzenia, takie jak karmienie kaczek w parku, symbolizują proces akceptacji i powolny powrót do normalności po bolesnej stracie.

Pierwszy rozdział pt. "Druga strona ulicy" wprowadza nas w zimowy dzień, kiedy to zaczyna się przyjaźń między Andzią a Jeremiaszem. Mroźna sceneria obrazuje chłód i smutek, które dominują w życiu Andzi po stracie ojca. Podczas rozmowy, Jeremiasz pyta Andzię o tatę, co wywołuje wspomnienia i trudne emocje. Wspólne karmienie kaczek staje się decyzją, która ma pomóc im znaleźć wspólny język i ulgę w codziennych zmartwieniach.

W kolejnym rozdziale pt. "Słowa odlatują jak ptaki" mamy okazję zobaczyć trudności mamy Andzi w radzeniu sobie z żałobą. Matka nie jest w stanie odnaleźć się w nowej rzeczywistości i Andzia stara się przejąć na siebie część obowiązków domowych, co sprawia, że czuje się coraz bardziej dorosła. Babcia pociesza Andzię obietnicami o lepszym dniu, które jednak często okazują się niemożliwe do spełnienia. Andzia bardzo pragnie, aby jej mama znów mogła się uśmiechnąć, co staje się jej największym marzeniem.

Rozdział "Sekret" koncentruje się na codziennych spacerach do parku, podczas których Andzia i Jeremiasz karmią kaczki. Dziewczynka opowiada chłopcu o swoim tacie, który był faunistą, co dodatkowo zbliża ich do siebie. Mimo wszystko, Andzia jeszcze nie jest gotowa, aby w pełni zaufać Jeremiaszowi i zdradzić mu wszystkie swoje sekrety. W domu natomiast mama i babcia często reagują negatywnie, co sprawia, że Andzia czuje się jeszcze bardziej osamotniona.

Rozdział "Miętowe pastylki na samotność" opisuje konflikt między Andzią a jej koleżanką Zosią, która zaprasza ją na swoje urodziny. Andzia nie chce wziąć udziału w tym wydarzeniu, ponieważ nie czuje się na siłach, aby udawać radość w obliczu straty. Zosia reaguje nieprzyjemnymi słowami, co dodatkowo rani Andzię. Sytuację poprawia jednak wsparcie ze strony Jeremiasza, który podsłuchuje rozmowę i proponuje wspólną zabawę na sankach, aby poprawić jej nastrój.

W rozdziale "Cukier puder na księżycu" widzimy, jak mama Andzi stara się okazać troskę przez przygotowanie niespodzianki w formie rogalików. Ten mały gest przypomina o dawnych, szczęśliwych czasach i wprowadza odrobinę radości w życie Andzi. Opowieść o kowaliku, ptaku, który symbolizuje obecność taty, staje się również częścią ich codziennych rozmów. Powrót mamy do pracy jako ilustratorki jest kolejnym krokiem w stronę normalności i daje nadzieję na lepsze jutro.

Rozdział "Przegapiony koniec świata" przynosi refleksje Andzi na temat śmierci taty i jej pytanie, dlaczego świat się nie skończył. To filozoficzne rozważanie pokazuje, jak trudne jest dla dzieci zrozumienie i akceptacja śmierci bliskiej osoby. Rozmowy na ten temat z Jeremiaszem pomagają Andzi wyrazić swoje emocje i zrozumieć, że życie mimo wszystko musi toczyć się dalej.

W rozdziale "Dwie górki i wspólny pies" Andzia poznaje psa o imieniu Tango, który jest własnością Jeremiasza. Zabawa na sankach i historia uratowania Tanga przez chłopca stają się kolejnym etapem w budowaniu ich przyjaźni. Więź między Jeremiaszem a jego psem pokazuje, jak ważne w życiu jest wsparcie i obecność bliskich, zarówno ludzi, jak i zwierząt.

Rozdział "Kiedy nie ma chłopca w żółtej bluzie" opisuje chorobę Jeremiasza, który znika na jakiś czas ze szkoły przez swoją cukrzycę. Andzia, martwiąc się o przyjaciela, postanawia pomagać mu w nadrobieniu zaległości szkolnych. Propozycja pomocy jest znaczącym gestem wsparcia i troski, który zbliża ich do siebie jeszcze bardziej.

W rozdziale "Dlaczego dzięcioł opuszcza dziuplę" widzimy, jak Andzia kseruje zadania dla chorego Jeremiasza i równocześnie nawiązuje nowe przyjaźnie, między innymi z dziewczynką o imieniu Olga. Relacje z koleżankami są trudne, ale dzięki wsparciu ze strony nowych przyjaciół Andzia zaczyna lepiej radzić sobie z codziennymi problemami.

Rozdział "Wołanie" pokazuje powrót Jeremiasza do szkoły i jego nowe, lepsze zdrowie dzięki pompie insulinowej. Opowieść Andzi o obietnicy taty i odnalezienie kowalika staje się symbolicznym zakończeniem okresu żałoby i początkiem nowego etapu w jej życiu.

Ostatni rozdział "Dzień, w którym powracają kolory" opisuje powrót radości do życia Andzi i jej rodziny. 1 kwietnia, pełen zabaw i żartów, staje się dniem, kiedy życie zaczyna nabierać nowych barw. Zobaczenie mamy myjącej samochód taty jest kolejnym symbolicznym gestem, który pokazuje, że choć strata była ogromna, życie musi toczyć się dalej.

Pamiętnik Jeremiasza, zatytułowany "Chłopiec w żółtej bluzie", kończy historię opowieścią o jego relacji z Andzią, chorobie i wsparciu, jakie sobie nawzajem dawali w najtrudniejszych chwilach.

"Dziewczynka z parku" Barbary Kosmowskiej to książka, która w subtelny sposób pomaga dzieciom zrozumieć i wyrazić emocje związane ze stratą bliskiej osoby. Poprzez historię Andzi i jej przeżyć autorka pokazuje, jak ważne jest wsparcie przyjaciół i rodziny w trudnych momentach życia. Znaczenie przyjaźni, umiejętność radzenia sobie z żałobą oraz nadzieja na poprawę sytuacji są głównymi przesłaniami tego wzruszającego dzieła. Książka ta jest znakomitym przykładem literatury, która nie tylko bawi, ale również edukuje i pomaga zrozumieć trudne, ale nieuniknione aspekty życia.