Werter jako pierwowzór Gustawa z IV części Dziadów - cechy wspólne, inspiracje

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.06.2024 o 15:34

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 22.06.2024 o 15:20

Werter jako pierwowzór Gustawa z IV części Dziadów - cechy wspólne i inspiracje

---

I. Wstęp

2. Teza: Postać Gustawa w IV części „Dziadów” Mickiewicza jest wyraźnie inspirowana bohaterem „Cierpień młodego Wertera” Goethego. Wskazują na to liczne wspólne cechy bohaterów oraz powielające się motywy fabularne, które ukazują podobieństwa między obu romantycznymi postaciami.

3. Krótki przegląd pracy: W poniższej pracy omówione zostaną: - Charakterystyka bohaterów jako typowych postaci romantycznych. - Analiza wspólnych cech Wertera i Gustawa. - Inspiracje Mickiewicza czerpane z Goethego.

II. Werter jako bohater romantyczny

2. Miłość Wertera: Miłość Wertera do Lotty jest jednym z głównych wątków powieści. Młodzieniec idealizuje Lottę, widząc w niej istotę niemal anielską. Niestety, jego uczucia są jednostronne — Lotta jest zaręczona z innym mężczyzną, Albertem. Werter próbuje z nią żyć w przyjaźni, lecz jego serce nie może zaakceptować tego platonicznego związku. Miłość ta staje się dla niego źródłem ogromnego cierpienia, z którego nie potrafi się wyzwolić.

3. Samobójstwo jako rozwiązanie: Werter, nie mogąc znieść bólu związanego z nieodwzajemnioną miłością, ani nie chcąc niszczyć szczęścia Lotty, decyduje się na dramatyczny krok — samobójstwo. Strzał w głowę staje się ostatecznym rozwiązaniem jego wewnętrznego konfliktu. Śmierć Wertera jest symbolem desperacji i ostateczności, jakie może przyjąć romantyczna miłość.

III. Gustaw jako bohater werteryczny

2. Miłość Gustawa: Gustaw zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Jego miłość jest idealistyczna i pełna wewnętrznego niepokoju. Podobnie jak Werter, Gustaw idealizuje swoją ukochaną. Jego uczucia są oparte na poetyckim wyobrażeniu miłości. Jednakże ukochana Gustawa dokonuje wyboru realistycznego i materialnego, wybierając innego mężczyznę, co dla Gustawa jest druzgocące.

3. Samobójstwo jako rozwiązanie: Gustaw, podobnie jak Werter, nie potrafi pogodzić się z utratą miłości i decyduje się na samobójstwo. Strzał celujący w serce pokazuje jego pragnienie przeżycia tej tragicznej miłości do końca. Gustaw swoje cierpienie przenosi również na zaświaty, ukazując się jako upiór, co symbolizuje nieugaszoną miłość nawet po śmierci.

IV. Cechy wspólne i inspiracje

2. Literackie nawiązania: Fascynacja twórczością innych pisarzy jest widoczna zarówno u Goethego, jak i u Mickiewicza. Goethe inspirował się dziełami Rousseau, które podkreślały emocjonalną autentyczność i naturalność. Mickiewicz natomiast implementuje w postać Gustawa elementy „Cierpień młodego Wertera” do tego stopnia, że sam Gustaw oskarża tę książkę o wypaczenie jego poglądu na miłość.

3. Miłość i relacje z kobietami: Idealizacja ukochanych jest kolejną cechą wspólną obu bohaterów. Werter widzi w Lotcie idealną kobietę, niemalże anioła, co jednak nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości. Podobnie Gustaw idealizuje swoją ukochaną i jego miłość jest wynikiem poetyckich wyobrażeń. Werter spotyka się z przeszkodą w postaci zaręczonego innego mężczyzny, Lotta, który jest symbolem nieosiągalnej miłości. Gustaw napotyka materializm ukochanej, która wybiera bogatego mężczyznę zamiast niego.

4. Samobójczy akt rozpaczy: Zarówno Werter, jak i Gustaw decydują się na ostateczny krok, jakim jest samobójstwo. To desperackie rozwiązanie wynika z ich głębokiego cierpienia z powodu niespełnionej miłości. Werter strzela sobie w głowę, co jest aktem intelektualnym, natomiast Gustaw w serce, co symbolizuje jego emocjonalne zaangażowanie. Obie śmierci są dramatyczne i podkreślają wagę uczuć, które zdominowały życie bohaterów.

5. Przeznaczenie bohaterów: Mickiewicz, będąc kontynuatorem romantyzmu zapoczątkowanego przez Goethego, tworzy postać Gustawa, która jest odbiciem Wertera. Jednak w IV części „Dziadów” Mickiewicz daje Gustawowi możliwość przemiany w Konrada, co pokazuje ewolucję bohatera. Podczas gdy Werter kończy swoje życie samobójstwem, Gustaw ma szansę na odrodzenie i przekształcenie swojego cierpienia w coś bardziej metafizycznego i ideowego.

V. Zakończenie

2. Rekapitulacja tezy: W świetle powyższej analizy można potwierdzić tezę, że „Cierpienia młodego Wertera” miały znaczący wpływ na IV część „Dziadów” Adama Mickiewicza. Wiele cech wspólnych oraz fabularnych motywów wyraźnie wskazuje na to, że Mickiewicz czerpał inspirację z Goethego, tworząc postać Gustawa.

3. Refleksja końcowa: Postać Wertera jest jedną z najważniejszych w literaturze romantycznej, oddziałując na kolejne pokolenia pisarzy i czytelników. Jego tragiczna miłość i samobójstwo stały się symbolem cierpienia romantycznego bohatera. Mickiewicz, tworząc Gustawa, nadał tej postaci formę nieco inną, ale równie tragiczną, co dowodzi jego umiejętności czerpania z klasyki i przekształcania jej w coś unikalnego. Werter i Gustaw pozostają więc monumentalnymi postaciami, które do dzisiaj oddziałują na wyobraźnię czytelników, stanowiąc o sile i uniwersalności romantycznych uczuć.