Sposób na Alcybiadesa - język powieści
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.06.2024 o 6:57
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 23.06.2024 o 6:33
Streszczenie:
Edmund Niziurski jest znanym autorem literatury dla dzieci i młodzieży. Jego powieść "Sposób na Alcybiadesa" w humorystyczny sposób opowiada o szkolnych przygodach, korzystając z młodzieżowego języka i przezwisk.✅
#
Edmund Niziurski jest jednym z najbardziej popularnych polskich autorów literatury dla dzieci i młodzieży. Urodzony w 1925 roku, przez dziesięciolecia zasłynął jako twórca, który doskonale rozumiał młodsze pokolenie i potrafił w pasjonujący sposób opisać ich świat. Na jego dorobek literacki składa się wiele powieści i opowiadań, które przyciągały młodych czytelników lekkim stylem, humorem oraz autentycznym obrazem szkolnej rzeczywistości.
Jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Niziurskiego jest powieść "Sposób na Alcybiadesa", która od momentu swojego wydania stała się lekturą niemal kultową. Historia czwórki uczniów: Ciamciary, Piecyka, Słabego i Zasępy, którzy poszukują sposobu na przechytrzenie nauczycieli i zdawanie do następnej klasy, zyskała uznanie zarówno wśród młodzieży, jak i dorosłych. Narratorem powieści jest Ciamciara, a jego perspektywa nadaje historii autentyczności i lekkości.
Rozwinięcie
Język powieści dostosowany do młodzieżowej perspektywy
Niziurski z ogromną zręcznością dostosował język powieści do perspektywy młodzieży, co jest widoczne już od pierwszych stron książki. Narracja prowadzona przez Ciamciarę, ucznia ósmej klasy, odzwierciedla wiek i sposób myślenia narratora. Jego relacje są pełne energii, humoru i zrozumienia dla szkolnych realiów, co zbliża czytelnika do protagonistów i sprawia, że czuje się on częścią opisywanych wydarzeń.Szczególną cechą języka powieści Niziurskiego jest użycie szkolnej gwary, której przykłady można znaleźć niemal na każdej stronie książki. Terminy takie jak "gogowie" (nauczyciele), "lufy" (jedynki) czy "bomby" (duże sprawdziany) odzwierciedlają specyficzny kod językowy, którym posługują się uczniowie. Niziurski wprowadza również specyficzne nazwy dla pieniędzy – "tatuś" (dychę) i "czerwoniak" (dziewięćdziesiąt groszy) – co dodatkowo wzbogaca językową rzeczywistość powieści i buduje autentyczność świata przedstawionego.
Przezwiska i ksywki
W "Sposobie na Alcybiadesa" Niziurski wprowadza liczne przydomki i ksywki, które mają ogromne znaczenie dla charakterystyki bohaterów i budowy relacji między nimi. Użycie takich pseudonimów jak Pędzel, Słaby, Alibaba, Szekspir czy Dziadzia nie tylko dodaje komizmu, ale również pomaga w kreowaniu wyrazistych postaci, które zapadają w pamięć czytelników.Jednym z najbardziej charakterystycznych pseudonimów jest "Alcybiades", przypisany nauczycielowi historii, Tymoteuszowi Misiakowi. Przezwisko to odnosi się do starożytnego greckiego stratega i polityka, znanego z chytrości i zdolności manipulacyjnych. W ten sposób Niziurski tworzy ciekawą grę słów i odniesienia, które dla młodszych czytelników mogą być atrakcyjną lekcją historii.
Język potoczny a realizm narracji
Ciamciara jako maturzysta opisuje wydarzenia z ósmej klasy, co dodaje narracji pewnej retrospektywnej mądrości, ale jednocześnie nie odbiera jej młodzieżowej lekkości i bezpośredniości. Język potoczny, pełen kolokwializmów, skrótów myślowych i zwrotów używanych przez młodych ludzi, sprawia, że bohaterowie wydają się bliżsi czytelnikom i bardziej wiarygodni.W narracji można również znaleźć wtrącenia łacińskie i różnego rodzaju szkolne powiedzonka, które wzbogacają język powieści i dodają jej intelektualnego wymiaru. Ciamciara, mimo swojego młodego wieku, zdradza pewne zamiłowanie do zabawy słownej i żonglowania językiem, co jest kolejnym elementem budującym atrakcyjność narracji.
Własne skróty i terminy społeczności uczniowskiej
W powieści Niziurskiego pojawiają się również specyficzne skróty i terminy, które są homogeniczne dla społeczności uczniowskiej. Przykładem są takie skróty jak SPONAA (Społeczność Ponadnormatywnych Nauczycieli i Administratorów Akademickich) czy Nupum (Nauka Pojedynczo Uczących Mądrości). Ich zastosowanie ma nie tylko praktyczny wymiar – ułatwia komunikację między bohaterami – ale także buduje specyficzny klimat powieści i pokazuje, jak uczniowie próbują stworzyć własny, autonomiczny świat, odrębny od świata dorosłych.Inne terminy, takie jak Wielki Asocjacyjny Bluff czy zapuszczanie Węża Morskiego, to kolejne przykłady językowego kodu, który jest zrozumiały tylko dla wtajemniczonych. Tworzenie takich skrótów i nazw to forma zabawy językowej, która pełni ważną rolę socjalizacyjną w grupie uczniów.
Nazwy budynków i miejsc szkolnych
W "Sposobie na Alcybiadesa" pojawiają się również specyficzne nazwy budynków i miejsc szkolnych, które mają swoje miejsce w narracji i funkcji fabularnej. Wędzarnia, Obserwatorium i inne osobliwe miejsca stanowią tło dla wielu wydarzeń w powieści. Niziurski wprowadza te nazwy z wyczuciem, co dodaje realizmu i głębi świata przedstawionego.Nazwy te nie są tylko ozdobnikiem – często mają swoje uzasadnione funkcje fabularne. Na przykład "Wędzarnia" to miejsce, gdzie uczniowie spędzają przerwy, ukrywając się przed nauczycielami, a "Obserwatorium" jest miejscem, gdzie można śledzić nauczycieli i ich niespodziewane ruchy. Nazwy te wzbogacają klimat powieści, budując specyficzną atmosferę.
Humorystyczny język powieści
Jednym z najważniejszych atutów "Sposobu na Alcybiadesa" jest humorystyczny język, który sprawia, że książka jest atrakcyjna i przyjemna w czytaniu. Niziurski z ogromną wprawą wprowadza do narracji komizm językowy poprzez słowne gry, skojarzenia i parodystyczne przezwiska tworzone na bazie nazwisk bohaterów. Na przykład ksywki takie jak "Szekspir" dla literackiego entuzjasty czy "Alcybiades" dla nauczyciela historii tworzą zabawny, ale zarazem spójny i logiczny obraz szkolnej społeczności.Rola humoru w powieści jest wielowymiarowa – nie tylko bawi czytelników, ale przede wszystkim kształtuje rzeczywistość uczniowską, w której humor i żart są ważnym mechanizmem radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami. Dzięki temu "Sposób na Alcybiadesa" nie tylko rozśmiesza, ale również skłania do refleksji nad szkolnym życiem i relacjami między uczniami a nauczycielami.
Zakończenie
Podsumowanie analizy języka powieści
Język "Sposobu na Alcybiadesa" jest jednym z kluczowych elementów, które przyczyniają się do sukcesu powieści. Niziurski, wykorzystując autentyczny język młodzieży, szkolną gwarę, przezwiska, skróty oraz humorystyczne wtrącenia, tworzy barwny i realistyczny obraz szkolnego świata. Dzięki temu "Sposób na Alcybiadesa" zyskuje na autentyczności i realizmie, co sprawia, że czytelnicy łatwo identyfikują się z bohaterami i ich przygodami.Wpływ języka na odbiór powieści przez młodzież
Język Niziurskiego sprawia, że "Sposób na Alcybiadesa" jest doskonale odbierany przez młodszych czytelników, ponieważ oddaje ich rzeczywistość i sposób myślenia. Uczniowie mogą zobaczyć w bohaterach siebie, a autentyczny język narracji sprawia, że lektura staje się bliska i zrozumiała. Ponadto, humorystyczne akcenty i zabawne przezwiska sprawiają, że książka jest lekka i przyjemna w odbiorze.Zakończenie z myślą o przyszłości
Choć rzeczywistość szkolna oraz język młodzieży dynamicznie się zmieniają, "Sposób na Alcybiadesa" ma wszelkie predyspozycje, aby nadal cieszyć się popularnością w przyszłości. Powieść Niziurskiego to prawdziwy klasyk, który, mimo zmieniających się realiów, wciąż potrafi przyciągnąć i bawić kolejne pokolenia czytelników. Może warto pomyśleć o przyszłych interpretacjach czy ekranizacjach, które mogłyby zaktualizować język, a jednocześnie zachować ducha oryginału, czyniąc go atrakcyjnym dla współczesnej młodzieży.W ten sposób Edmund Niziurski stworzył dzieło, które nie tylko bawi i uczy, ale również promuje wartości przyjaźni, współpracy i sprytu. "Sposób na Alcybiadesa" jest doskonałym przykładem na to, jak język literatury młodzieżowej może stać się mostem łączącym pokolenia uczniów.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.06.2024 o 6:57
O nauczycielu: Nauczyciel - Aleksandra F.
Od 8 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i systematycznie przygotowuję do matury. Stawiam na logiczny plan, celne przykłady i styl dopasowany do formy wypowiedzi; z ósmoklasistami ćwiczę czytanie ze zrozumieniem i krótkie formy. Na zajęciach panuje cisza sprzyjająca skupieniu i miejsce na pytania. Uczniowie chwalą klarowność wskazówek i spokojny sposób prowadzenia.
Doskonała analiza języka powieści "Sposób na Alcybiadesa"! Autor wykazał się głęboką wiedzą na temat technik literackich wykorzystanych przez Niziurskiego, takich jak szkolna gawara, przezwiska czy humorystyczne wtrącenia.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się