Królowa śniegu - streszczenie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.06.2024 o 15:32

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 24.06.2024 o 15:11

Hans Christian Andersen, duński pisarz urodzony w 1805 roku, jest jednym z najbardziej znanych twórców baśni na świecie. Jego dzieła, takie jak "Brzydkie kaczątko", "Mała syrenka" czy "Królowa Śniegu", zdobyły uznanie nie tylko wśród dzieci, ale także dorosłych. "Królowa Śniegu", napisana w 1844 roku i opublikowana w 1845, jest wyjątkowym przykładem literackiego talentu Andersena. Baśniowa historia o losach dwójki dzieci, Kaja i Gerdy, jest przepełniona magicznymi elementami, od tajemniczego lustra stworzonego przez złego czarownika, po wzruszający morał dotyczący potęgi przyjaźni, która może przezwyciężyć wszelkie trudności. Andersen stworzył tę baśń nie inspirowaną folklorem, lecz w pełni zrodzoną z jego bujnej wyobraźni.

Historia "Królowej Śniegu" zaczyna się od opowieści o magicznym lustrze, stworzonym przez złego czarnoksiężnika. Lustro miało niezwykłe właściwości: każda piękna i dobra rzecz, która w nim się odbijała, wyglądała brzydko i odpychająco, podczas gdy wszystko złe wydawało się większe i jeszcze bardziej przerażające. Uczniowie czarnoksiężnika, w swojej złośliwości, postanowili wznieść lustro do nieba, aby szydzić z aniołów i samego Boga. Jednak lustro roztrzaskało się na miliony drobnych kawałków, które rozsypały się po całym świecie. Okruchy lustra były równie niebezpieczne jak samo lustro; gdy wpadły do oka, zmieniały postrzeganie świata, a gdy dostały się do serca, człowiek stawał się zimny i bezduszny.

Kaj i Gerda, dwójka bohaterów baśni, byli bliskimi przyjaciółmi, którzy spędzali razem każdy dzień. Mieszkali w sąsiednich domach i dzielili się radościami dzieciństwa. Gerda mieszkała z babcią, która opowiedziała dzieciom historię o Królowej Śniegu, pięknej, ale bezlitosnej królowej, która jeździła po świecie w lodowych saniach. Te opowieści fascynowały, ale i przerażały dzieci, które nie podejrzewały, że wkrótce zetkną się z tą postacią.

Pewnego zimowego dnia straszny wypadek zmienił życie Kaja. Małe, niewidoczne okruchy z magicznego lustra wpadły mu do oka i serca, powodując drastyczną zmianę w jego charakterze. Kaj stał się zimny, złośliwy i odpychający, odpychając od siebie wszystkich, których wcześniej kochał. Pewnego dnia Kaj, jeżdżąc na sankach, spotkał Królową Śniegu, która uprowadziła go do swojego lodowego pałacu.

Gerda, zrozpaczona zniknięciem przyjaciela, postanowiła go odnaleźć. Jej wędrówka zaczęła się od poszukiwań nad rzeką, gdzie spotkała starą czarownicę, która próbowała zatrzymać ją na zawsze. Gerda, dzięki swoim łzom, przywołała wspomnienie róż, które pomogły jej wydostać się z pułapki. W dalszej podróży dziewczynka spotkała wronę i wronię, które zabrały ją do zamku królewny. Gerda myślała, że Kaj może tam być, ale niestety, poszukiwania okazały się bezowocne.

Po opuszczeniu zamku, Gerda wyruszyła dalej złotą karocą, podarowaną przez królewnę. Na jej drodze stanęli jednak rozbójnicy, którzy porwali Gerdę. Dziewczynkę uratowała córka herszta rozbójników, ofiarowując jej prowiant i renifera, który miał pomóc w dalszej podróży. Renifer zawiózł Gerdę do Laponki i Finki, które udzieliły jej mądrych rad i wskazały drogę do pałacu Królowej Śniegu.

Podróż do pałacu Królowej Śniegu była niezwykle trudna i niebezpieczna. Gerda musiała stawić czoła strasznym płatkom śniegu oraz przeraźliwemu zimnu. Modlitwa i silna wiara w odnalezienie Kaja przywołały anioły, które pomogły jej przedostać się do wnętrza pałacu. W końcu Gerda dotarła do swojego ukochanego przyjaciela, który nie pamiętał swojej dawnej życia ani jej. Łzy Gerdy, spadające na Kaja, rozpuściły okruchy lodu w jego sercu i oku, przywracając mu dawną osobowość.

Wzruszające spotkanie dwójki przyjaciół zakończyło się powrotem do domu. Kaj i Gerda, ręka w rękę, udali się przez zimowy krajobraz, odkrywając, że podczas tej trudnej podróży stali się dorosłymi. Ich wielka przyjaźń przezwyciężyła wszelkie trudności, a historia kończy się szczęśliwie, podkreślając moc miłości i lojalności.

Baśń "Królowa Śniegu" Andersena niesie ze sobą głęboki morał. Historia pokazuje, że prawdziwa przyjaźń potrafi przełamać wszelkie trudności, nawet te wydające się nie do przezwyciężenia. Odłamki magicznego lustra są metaforą zła i nienawiści, które mogą zakorzenić się w sercu człowieka, ale są też przypomnieniem, że miłość i determinacja mogą to zło przezwyciężyć. Gerda, dzięki swojej niezłomnej wierze i miłości, była w stanie uratować Kaja i przywrócić go do normalnego życia.

Uniwersalność przesłania tej baśni jest aktualna również w dzisiejszych czasach. W obecnym świecie, gdzie zło często dominuje w mediach i otaczającej rzeczywistości, przypomnienie o sile przyjaźni i miłości ma szczególne znaczenie. "Królowa Śniegu" wciąż wywołuje w czytelnikach silne emocje - zasmucenie, wzruszenie, radość z dobrego zakończenia i nadzieję, że dobro zawsze zwycięża.

Baśń ta ma ogromne znaczenie w literaturze, zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Uczy wartości moralnych, przypomina o znaczeniu przyjaźni, miłości i lojalności. Dzięki wielowątkowości i bogatym metaforom, "Królowa Śniegu" pozostaje jednym z największych dzieł Hansa Christiana Andersena, które wciąż zachwyca i inspiruje kolejne pokolenia czytelników. Opowieść ta, pełna magicznych przygód i głębokich lekcji życiowych, z pewnością pozostanie ponadczasowym klasykiem literatury światowej.