Napisz opowiadanie na podstawie baśni o Królowej śniegu

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.08.2024 o 14:39

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 7.08.2024 o 14:11

1. Wprowadzenie do opowieści

W małym, urokliwym miasteczku, na uboczu wśród lasów i jezior, mieszkało dwoje przyjaciół - Kaśka i Jurek. Byli to wyjątkowi towarzysze zabaw, zżyci ze sobą od najmłodszych lat. Kaśka miała długie, brązowe warkocze i była dość poważna jak na swój wiek. Jurek natomiast, z kręconymi włosami i nieustannym uśmiechem na twarzy, był duszą towarzystwa. Ich ulubioną rozrywką było wspólne czytanie książek. Pewnego zimowego popołudnia, kiedy śnieg padał za oknami, znaleźli się w przytulnym salonie pełnym książek, czekając na nową opowieść.

Kaśka, choć zafascynowana literaturą, czuła respekt przed niektórymi bajkami. Jurek zauważył jej niepewność, gdy sięgnął po "Królową Śniegu" Hansa Christiana Andersena. Kaśka spojrzała na niego z obawą w oczach. Historia o złej Królowej Śniegu, która potrafiła zamrozić serca, napawała ją lękiem. Jurek, widząc to, z uśmiechem uspokajał przyjaciółkę i nalegał, aby kontynuowali czytanie, pewien, że baśń przyniesie im wiele emocji i nauczy ich ważnych rzeczy.

Rozwinięcie

Podczas wspólnego czytania "Królowej Śniegu", Kaśka dowiedziała się, że historia ma szczęśliwe zakończenie. Gerda, mała bohaterka baśni, uratowała swojego przyjaciela, Kaja, przed złą Królową Śniegu. Mimo tego Kaśka nie mogła uspokoić swojego umysłu. Myśl o zaklętym zwierciadle rozsypanym na tysiące okruchów, które mogły wpaść do ludzkich oczu i serc, napełniała ją strachem. Ogarniała ją panika, że taki okruch może kiedyś spaść z nieba i zranić ją.

Rodzice zauważyli rosnące lęki Kaśki. Starali się ją uspokoić, tłumacząc, że to tylko baśń, wymyślona opowieść, która nie ma wpływu na rzeczywistość. Dziecko jednak niełatwo przekonać, zwłaszcza gdy jego wyobraźnia działa na pełnych obrotach.

3. Zmiana zachowania dziewczynki

Po tym dniu Kaśka zmieniła swoje zachowanie. Zaczęła unikać wychodzenia na podwórko, a każda myśl o spojrzeniu w niebo przyprawiała ją o zimne dreszcze, nawet gdy świeciło słońce i chmury przepływały beztrosko po niebie. Jurek, nadal nie mając wiary w baśniowe opowieści, wyśmiewał lęki Kaśki. Beztrosko biegał po dworze i bawił się ze swoimi przyjaciółmi, starając się zachęcić przyjaciółkę do wyjścia i zabawy na świeżym powietrzu. Kaśka jednak, zamknięta w domu, czuła się coraz bardziej samotna i przerażona.

4. Punkty kulminacyjne

Pewnego zimowego dnia, gdy Jurek bawił się na podwórku, stało się coś nieoczekiwanego. Podczas śnieżnej bitwy z kolegami poczuł, że coś wpada mu do oka. Przerwał zabawę, a w jego głowie natychmiast pojawiły się obrazy z baśni o Królowej Śniegu. Serce zaczęło bić mu szybciej, a ciało oblał zimny pot. Przerażony, że okruch zaklętego zwierciadła dostał się do jego oka, a może i serca, rzucił się do biegu w stronę domu.

Wpadł do domu, przerażony i zdezorientowany. Ukrył się w swoim pokoju, starając się wypłukać oko wodą, ale nic nie pomagało. Wizje najgorszych scenariuszy z baśni nawiedzały go jak koszmary. Zrozpaczony i drżący ze strachu, płakał cicho, nie wiedząc, co robić dalej.

5. Konfrontacja z lękiem

Dźwięk płaczu Jurka zwrócił uwagę jego rodziców. Wbiegli do pokoju, zaniepokojeni, i zażądali wyjaśnień od roztrzęsionego chłopca. Jurek, mimo swego strachu, opowiedział im o tym, co się stało na podwórku i o swoich obawach związanych z baśnią o Królowej Śniegu. Rodzice, choć sami nieco przerażeni intensywnością jego reakcji, natychmiast zrozumieli, że coś faktycznie wpadło mu do oka i że to właśnie to jest przyczyną jego przerażenia.

Zdecydowali, że nie ma czasu do stracenia i zabrali Jurka do lekarza. Chłopiec nadal czuł ogromny lęk przed okruchem zaklętego zwierciadła, który według baśni mógł zamienić jego serce w lód.

Zakończenie

Na miejscu lekarz szybko zdiagnozował problem jako maleńkie ziarnko piasku, które wpadło do oka Jurka. Sprawnie je usunął, co przyniosło chłopcu ogromną ulgę. Uspokoił go również, tłumacząc, że jego strach był zupełnie nieuzasadniony i że czasami wyobraźnia dzieci potrafi tworzyć najstraszniejsze scenariusze.

Jurek poczuł ogromne zawstydzenie, przypominając sobie, jak wyśmiewał lęki Kaśki. Zrozumiał, że jego własna reakcja była przesadzona, a jego obawy pochodziły z wyobrażeń, a nie z rzeczywistości.

7. Refleksje i przemiana bohatera

Jurek postanowił przeprosić swoją przyjaciółkę za to, że nie brał jej lęków na poważnie. Ostatecznie to ona miała rację, że trzeba być ostrożnym, nawet jeśli lęki wydają się przesadzone. Zrozumiał, jak ważne jest wspieranie przyjaciół w trudnych chwilach i jak empatia i zrozumienie mogą wiele zmienić.

Chłopiec i dziewczynka odnowili swoją przyjaźń i razem pracowali nad przezwyciężeniem swoich lęków. Kaśka przestała bać się wychodzenia z domu, a Jurek nauczył się, że każdy lęk, nieważne jak nierealny się wydaje, zasługuje na zrozumienie i szacunek.

Podsumowanie

Opowieść ta uczy nas wielu cennych rzeczy. Przede wszystkim podkreśla wartość empatii i wzajemnego zrozumienia. Pokazuje, jak ważne jest wsparcie bliskich w momentach lęku oraz jak wyobraźnia i opowieści mogą wpływać na emocje, zwłaszcza u dzieci.

Powieść ukazuje nam również, że nawet najgorsze scenariusze mogą mieć prozaiczne wyjaśnienia i że warto czasem stawić czoła swoim lękom, zamiast unikać ich i pozwalać im narastać. Opowieść o Królowej Śniegu, choć pełna magii i niebezpieczeństw, stała się dla Jurka i Kaśki lekcją o odwadze, zrozumieniu i sile przyjaźni.

Każdy strach, nawet najdziwniejszy, zasługuje na uwagę i zrozumienie, ponieważ to właśnie uczucia i relacje tworzą fundamenty naszego życia. Razem możemy przezwyciężyć wszystko, nawet najstraszniejszą Królową Śniegu.