Sąd Ozyrysa - problematyka
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 1.07.2024 o 11:07
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 28.06.2024 o 20:55
Streszczenie:
Humoreska "Sąd Ozyrysa" Henryka Sienkiewicza to satyra na władzę rosyjską pod zaborami, ukryta w starożytnym Egipcie. Autor krytykuje represje i rusyfikację, przekazując uniwersalne przesłanie o destrukcyjności polityki i manipulacji. ?
I. Wprowadzenie
Humoreska "Sąd Ozyrysa" autorstwa Henryka Sienkiewicza powstała w czasach zaborów, kiedy to Polska była podzielona między trzy imperia: Rosję, Prusy i Austrię. W czasie, gdy Sienkiewicz pisał swoje dzieło, naród polski podlegał silnym represjom ze strony zaborcy rosyjskiego, który starał się wymazać polską tożsamość narodową poprzez rusyfikację i prześladowania. "Sąd Ozyrysa" jest zatem dziełem, które na tle groteski i humoru zawiera w sobie głęboką krytykę współczesnej władzy rosyjskiej. Aby uniknąć carskiej cenzury, Sienkiewicz umiejscowił akcję swojej humoreski w starożytnym Egipcie, co pozwoliło mu na ukrytą krytykę rzeczywistości politycznej swoich czasów.II. Karykaturalny wizerunek rzeczywistości
W celu zmylenia cenzury, która ściśle kontrolowała publikacje literackie w zaborze rosyjskim, Sienkiewicz skorzystał z różnych zabiegów literackich. Jednym z nich było umiejscowienie akcji humoreski w starożytnym Egipcie, z dodanym dopiskiem, jakoby tekst był tłumaczeniem z papirusu. Zastosowanie takiego wprowadzenia pozwoliło autorowi na swobodne operowanie aluzjami i metaforami, które były zrozumiałe dla polskiego czytelnika, lecz niekoniecznie dla rosyjskiej cenzury.Karykaturalne przedstawienie postaci oraz symboliczne nawiązania do ówczesnej sytuacji w Polsce są kolejnymi elementami, które Sienkiewicz umiejętnie zdyskontował w swojej humoresce. Rosyjskie władze są przedstawiane w surrealistyczny sposób, który wyraźnie wskazuje czytelnikowi na ich bezsensowne i nielogiczne działania, a jednocześnie ukazuje tragikomiczny obraz prześladowanych Polaków.
III. Wprowadzenie postaci Psunabudesa
Centralną postacią w "Sądzie Ozyrysa" jest Psunabudes, doradca faraona, który swoją polityką przymuszania Fenicjan i Greków do zostania Egipcjanami oraz prześladowania obcych kultur, narzuca swoje przekonania innym narodom. Działania Psunabudesa są wyraźnym odzwierciedleniem polityki rusyfikacyjnej prowadzonej przez rosyjskie władze w Polsce.Podobnie jak w Egipcie przedstawionym przez Sienkiewicza, tak i w Polsce, ludzie byli zmuszani do wyrzeczenia się swojej tożsamości narodowej i przyjęcia obcej kultury. Prześladowania katolików i represje wobec polskiej ludności są w rzeczywistości odbiciem polityki, jaką prowadzi Psunabudes w starożytnym Egipcie, co tylko podkreśla tragiczne i groteskowe oblicze tych działań.
IV. Konstantin Pobiedonoscew jako inspiracja
Postać Psunabudesa jest jednoznacznie inspirowana osobą Konstantina Pobiedonoscewa, wpływowego rosyjskiego polityka i konserwatysty, który był przeciwnikiem demokracji oraz zwolennikiem jedności imperium rosyjskiego i dominacji kultury rosyjskiej. Pobiedonoscew, jako jeden z głównych architektów polityki rusyfikacyjnej, zdecydowanie wpływał na sytuację w Polsce, na przywłaszczenie elementów jej kultury i narodu.Polityka Pobiedonoscewa sprowadzała się do prześladowań i represjonowania Polaków na różne sposoby, a jego działania miały jedynie na celu wzmocnienie i jednoczesne umocnienie rosyjskiego imperium kosztem jego podległych narodów. Spadek jego władzy po rewolucji 1905 roku przyniósł pewną ulgę, ale do tego czasu jego rządy były synonimem nieszczęścia dla Polaków.
V. Uniwersalność tematyki humoreski
Tematyka zawarta w "Sądzie Ozyrysa" ma ponadczasowy charakter, gdyż porusza kwestie politycznych mechanizmów, które są aktualne w każdym czasie i przestrzeni. Sienkiewicz, poprzez groteskowe i humorystyczne podejście, ukazuje niedoskonałość władzy, wskazuje na jej skłonność do destrukcyjnych działań oraz brak uczciwych przedstawicieli, którzy naprawdę troszczą się o dobro obywateli.Współczesne problemy polityczne, takie jak egoizm i chęć zysku, są obrazowane w groteskowy sposób, ale ich treść pozostaje niezmienna. Zwykli obywatele są zawsze ofiarą błędów i nieodpowiedzialnych decyzji polityków, co podkreśla uniwersalność przesłania utworu.
VI. Konsekwencje działań Psunabudesa
Działania Psunabudesa opierają się na przekonaniu, że prowadzi on kraj do potęgi, choć w rzeczywistości, jego ograniczony światopogląd, głupota, i brak tolerancji prowadzą Egipt ku ruinie. Psunabudes okłamuje zarówno lud, jak i faraona, uprawiając politykę bazującą na kłamstwie i obłudzie, co w efekcie prowadzi do upadku kraju.Podobnie jak w rzeczywistości Polski pod zaborami, rusyfikacyjne działania, które miały na celu umocnienie rosyjskiego imperium, w efekcie przyniosły jedynie upadek moralny i degradację społeczeństwa. Sienkiewicz za pomocą groteski i humoru ukazuje, iż polityka ograniczonego myślenia i przemocy nie przynosi żadnych pozytywnych rezultatów, a jedynie prowadzi do chaosu i destrukcji.
VII. Krzywe zwierciadło wizerunku faraona
Faraon, przedstawiany jako potężny, lecz łatwowierny władca, ulega manipulacjom Psunabudesa, który straszy go buntem poddanych. Brak reform i zmian wynika nie z rzeczywistych potrzeb ludu, ale właśnie ze strachu przed buntem, który jest umiejętnie wyolbrzymiany przez złośliwego doradcę.Podobnie jak w innych autokratycznych systemach, władca otoczony jest grupą doradców, którzy manipulują jego decyzjami na własną korzyść, co w efekcie prowadzi do stagnacji i niewłaściwego zarządzania państwem. Łatwowierność faraona jest odbiciem błędów władzy, które są często powodowane brakiem pełnego wglądu w rzeczywiste problemy obywateli.
VIII. Humor i lekki ton utworu
Sienkiewicz wykorzystuje humor i lekki ton narracji, aby poruszyć poważną problematykę polityczną. Poprzez dowcipne formy i subtelne aluzje, autor przedstawia absurdalność i tragikomiczność realiów politycznych, które mimo upływu czasu nie tracą na aktualności.Choć Polska odzyskała niepodległość, problemy społeczne i polityczne, takie jak prześladowania, błędne decyzje i korupcja wśród rządzących, nadal wydają się prawdziwe. To właśnie dzięki zastosowaniu lekkiej formy literackiej, Sienkiewicz mógł poruszyć trudne tematy i dotrzeć do swojego odbiorcy z przesłaniem pełnym refleksji i krytyki.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 1.07.2024 o 11:07
O nauczycielu: Nauczyciel - Elżbieta W.
Od 17 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i prowadzę zajęcia przygotowujące do matury oraz wsparcie dla ósmoklasistów. Kładę nacisk na czytelność argumentów i konsekwencję w stylu. Na lekcjach panuje życzliwa, spokojna atmosfera, w której łatwiej pytać i poprawiać. Uczniowie cenią cierpliwość, jasne kryteria i ćwiczenia, które „od razu widać” w wyniku.
Wypracowanie jest bardzo dokładne i wnikliwie analizuje problematykę humoreski "Sąd Ozyrysa" autorstwa Henryka Sienkiewicza.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się