Na czym polega dziecinność zachowań dorosłych według Wertera? Która sytuacja uzasadnia, zdaniem bohatera, twierdzenie, że każdy dorosły jest w istocie dzieckiem?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.07.2024 o 17:55

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 4.07.2024 o 17:23

I. Wstęp

Powieść "Cierpienia młodego Wertera", napisana przez Goethego w latach 1772-1774, jest jednym z najsłynniejszych dzieł literatury preromantycznej oraz okresu Sturm und Drang. Opowiada o tragicznych losach młodego Wertera, który, zafascynowany Lottą, przeżywa głębokie emocje i wewnętrzne rozterki, aż do ostatecznej decyzji o samobójstwie. Opowieść ta jest silnie inspirowana własnymi doświadczeniami Goethego, co dodaje jej autentyczności i głębi.

II. Dziecinność jako cecha dorosłych postaci – refleksje Wertera

W powieści Johann Wolfgang von Goethe ukazuje Wertera jako postać niezwykle introspektywną, odzwierciedlającą nie tylko osobiste przeżycia autora, ale także krytyczne spojrzenie na otaczający go świat. Werter zauważa, że wiele zachowań dorosłych cechuje dziecinność, przejawiająca się w różnych aspektach życia.

Werter sam w sobie jest postacią, która idealizuje miłość i uczucia, co prowadzi do wielu nieporozumień oraz frustracji. Niekiedy jego zachowanie również można uznać za dziecinne, jednak jego poczucie moralności i wewnętrzna refleksja pozwalają mu dostrzec tę cechę u innych dorosłych.

2. Opis dziecinnych cech zachowań dorosłych według Wertera

Werter obserwuje, że dorośli często nie potrafią rozpoznać granic wyznaczonych przez społeczeństwo i sytuacje życiowe. Przykładem takiego zachowania jest niezdolność Wertera do uszanowania związku Lotty z Albertem. Zamiast zaakceptować fakt, że Lotta jest zaangażowana emocjonalnie w inną relację, Werter ciągle stara się zwrócić jej uwagę na siebie, co prowadzi do napięć i frustracji. Ten brak szacunku ku decyzji Lotty odzwierciedla jego niezdolność do pogodzenia się z realiami społecznymi i emocjonalnymi.

Codzienne życie dorosłych, w opinii Wertera, często cechuje brak długoterminowego planowania i wizji przyszłości. Dorośli żyją z dnia na dzień, zdając się na bieżące okoliczności, bez głębszej perspektywy i wyobraźni. Werter zauważa, że takie podejście może prowadzić do życia bez celu i sensu, co jest charakterystyczne dla dziecięcej beztroski.

Gwałtowność emocji i pragnień to kolejna cecha, którą Werter przypisuje dorosłym. Sam często nie panuje nad swoimi emocjami, porywa go namiętność i niemożność radzenia sobie z cierpieniem. Tego rodzaju zachowanie prowadzi ostatecznie do tragicznej decyzji o samobójstwie, co stanowi kulminację jego emocjonalnej niestabilności. Werter tym samym dostrzega w sobie cechy, które przypisuje innym dorosłym, podkreślając, jak bardzo dziecinność przenika życie dorosłych.

3. Werter jako odzwierciedlenie dziecięcej naiwności

Postawa Wertera można uznać za połączenie dziecięcej naiwności i braku zdolności przewidzenia konsekwencji. W powieści Werter wielokrotnie mówi o swoich uczuciach i pragnieniach w sposób idealistyczny i naiwny, co często prowadzi go do rozczarowań. Na przykład, jego miłość do Lotty od początku jest skazana na niepowodzenie, jednak Werter uparcie wierzy, że ich uczucie może przetrwać mimo przeszkód.

Podobnie, Werter różni się od innych dorosłych w swojej zaletnie naiwnej wierze w mnóstwo rzeczy. Dla przykładu, manifestuje mocną wiarę w otaczającą go naturę, która jego zdaniem, odbija ludzkie emocje w najczystszej formie. Werter potrafi całe godziny spędzać na kontemplacji natury, pogrążony w zachwycie, co również jest charakterystyczne dla dziecięcej naiwności i braku realistycznego spojrzenia na świat.

III. Konkretny przykład uzasadniający twierdzenie Wertera

Werter w jednym ze swoich listów do Wilhelma wyraża swoje spostrzeżenia na temat dziecinności dorosłych: „Dorośli są jak dzieci, nie wiedzą czego chcą, skąd się tu wzięli i dokąd zmierzają, wałęsają się po prostu po ziemi.” Słowa te stanowią esencję jego krytyki dorosłego świata.

2. Analiza konkretnej sytuacji potwierdzającej dziecinność dorosłych

Sytuacja, która wyraźnie ukazuje dziecinność dorosłych według Wertera, ma miejsce w jednym z jego listów do Wilhelma. Werter opisuje swoją relację z Lottą i zachowania Albertha, który równie daremnie jak Werter, próbuje zrozumieć swoje miejsce w świecie i uczucia wobec Lotty.

Dla przykładu, kiedy Lotta jest w mieście na przyjęciu, Alberth i Werter odnajdują się w sytuacji, w której obaj próbują zwrócić jej uwagę i zrozumieć, jakie miejsce mają w jej sercu. Alberth, mimo że jest dorosły, zaczyna zachowywać się w sposób rywalizujący i zazdrosny, podobnie jak dziecko, które walczy o uwagę rodzica. Sprawia to, że sytuacja między nimi staje się napięta i pełna emocjonalnych perturbacji.

Relacje między dorosłymi, w tym przypadku między Werterem, Lottą i Albertem, są pełne nierozwiązanych uczuć i wzajemnego niezrozumienia, co ilustruje dziecinność w sprawach miłości. Werter widzi, że wszyscy troje – on sam, Lotta i Albert – nie są w stanie dojść do jednoznacznych wniosków i działają pod wpływem impulsu i chwilowych emocji, przypominając dzieci błądzące po omacku.

Inne przykłady dziecinnego zachowania dorosłych można znaleźć w życiu bohatera oraz bohaterów drugoplanowych. Werter zauważa, jak często inni dorośli kierują się podstawowymi instynktami, działają pod wpływem chwilowej namiętności czy zazdrości. Werter, mimo swojej głębokiej refleksji nad życiem, ostatecznie nie różni się zbytnio od ludzi, których krytykuje. Jego samobójstwo jest ostatecznym aktem niezdolności do radzenia sobie z rzeczywistością w dorosły sposób, świadczącym o głębokiej, dziecinnej sferze jego osobowości.

IV. Podsumowanie

Refleksje Wertera na temat dziecinności mają głęboki wpływ na jego życie, prowadząc go do tragicznej decyzji o samobójstwie. Jego niezdolność do pogodzenia się z rzeczywistością i ciągła walka z własnymi uczuciami pokazują, jak trudno jest znaleźć równowagę między dorosłością a dziecinnością.

Wartość przemyśleń Wertera leży w ich literackim i filozoficznym znaczeniu. Powieść Goethego, mimo że osadzona w kontekście XVIII wieku, wciąż oferuje wgląd w ludzką naturę, która nie zmienia się mimo upływu czasu. Refleksje Wertera na temat dorosłości i dziecinności skłaniają do zastanowienia się nad tym, jak aceste zachowania przetrwają do dzisiejszych czasów i w jakim stopniu dorosłość naprawdę różni się od dzieciństwa w kontekście emocjonalnym i duchowym.