Geneza powstania cierpień młodego Wertera

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.08.2024 o 20:54

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 9.08.2024 o 20:10

Johann Wolfgang von Goethe, jeden z najwybitniejszych pisarzy niemieckiego romantyzmu, zasłynął nie tylko jako poeta, prozaik i dramaturg, ale także jako człowiek o niezwykłej wrażliwości emocjonalnej. Jednym z jego najważniejszych dzieł jest powieść "Cierpienia młodego Wertera", która wywarła ogromny wpływ na literaturę europejską. Powieść ta stała się manifestem młodego pokolenia niemieckich romantyków, przedstawiając dramatyczne dylematy miłosne i egzystencjalne.

"Cierpienia młodego Wertera" powstały jako bezpośredni rezultat osobistych doświadczeń i emocji Goethego. Powieść ta była formą autoterapii dla autora, który poprzez słowa próbował zrozumieć i uporządkować swoje uczucia. Aby zrozumieć genezę tej powieści, należy przyjrzeć się kilku kluczowym wydarzeniom z życia Goethego i ich wpływowi na jego twórczość.

W 1772 roku Goethe rozpoczął praktykę sądową w Wetzlarze. To tutaj spotkał Charlottę Buff, młodą, czarującą dziewczynę, która była zaręczona z Johannem Christianem Kestnerem. Spotkanie to miało miejsce na zabawie tanecznej w pobliskiej wsi. Charlotta była wyjątkowa - po śmierci matki opiekowała się licznym rodzeństwem i prowadziła dom ojca. Goethe zafascynował się jej osobowością i wkrótce zakochał się w niej. Intensywność jego uczuć uniemożliwiła mu jednak nawiązanie zdrowej relacji z Charlottą, zwłaszcza że była już zaręczona. Początkowo jego relacja z Kestnerem była przyjazna, lecz w miarę upływu czasu napięcia wzrastały, gdyż obecność Goethego stała się uciążliwa dla młodej pary.

Goethe zdał sobie sprawę, że jego obecność odbiera spokój Charlotcie i Kestnerowi. We wrześniu 1772 roku postanowił wyjechać do Frankfurtu, aby umożliwić Charlotcie i jej narzeczonemu spokojne życie. Jednak wyjazd ten nie przyniósł końca jego cierpieniom. W 1773 roku, kiedy Charlotta i Kestner wzięli ślub, Goethe przeżył wstrząs, mimo wszystko starał się utrzymywać dobre relacje z nimi i kontynuował korespondencję z Charlottą. Te wydarzenia stały się bezpośrednią inspiracją do stworzenia głównych bohaterów powieści "Cierpienia młodego Wertera". Postać Charlotty Buff posłużyła jako pierwowzór dla Lotty, a Johann Christian Kestner jako prototyp Alberta.

Niezwykle ważną postacią, która również wpłynęła na powstanie powieści, był Carl Wilhelm Jerusalem, przyjaciel Goethego. Jerusalem był wrażliwym, filozoficznie nastawionym człowiekiem, który miał poważne problemy emocjonalne. W październiku 1772 roku Jerusalem popełnił samobójstwo, pozostawiając za sobą listy oraz egzemplarz dramatu "Emilia Galotti". W nocy, z uwagi na okoliczności jego śmierci, pochowano go bez duchownego. Samobójstwo Jerusalem wywarło głębokie wrażenie na Goethem i stało się istotnym elementem fabuły powieści. Postać Wertera zawiera w sobie wiele cech i przeżyć Jerusalem, w tym niespełnioną miłość i społeczne upokorzenia.

W 1773 roku Goethe przeżył kolejną stratę - śmierć Henrietty von Roussilon, jego muzy i przyjaciółki. Ta strata wpłynęła na jego psychikę, pogłębiając stany depresyjne. Kolejny cios przyszedł w 1774 roku, kiedy jego bliska przyjaciółka Maksymiliana von La Roche wyszła za mąż za frankfurckiego kupca. Małżeństwo Maksymiliany wprowadziło kolejne zmiany w życiu Goethego, który stracił jedną z najbliższych mu osób. Te wydarzenia wpłynęły na jego depresyjne nastroje, a literatura stała się dla niego narzędziem terapeutycznym, które pomogło mu zrozumieć i uporządkować swoje emocje.

Proces pisania "Cierpień młodego Wertera" był intensywny i emocjonalnie wymagający. Przekształcenie osobistych przeżyć w literaturę wymagało od Goethego nie tylko talentu, ale także odwagi do konfrontacji z własnymi uczuciami. Ostateczna wersja powieści powstała szybko, a jej wydanie w 1774 roku spotkało się z natychmiastowym sukcesem. Powieść wywołała kontrowersje, zwłaszcza wśród Kestnerów, którzy poczuli się dotknięci autobiograficznymi naleciałościami w książce. Goethe jednak bronił się, twierdząc, że powieść jest "niewinnym pomieszaniem prawdy i zmyślenia".

Wnioski płynące z analizy genezy powstania "Cierpień młodego Wertera" są jasne - powieść ta jest odbiciem życia i emocji Goethego. Dzięki niej pisarz przerobił swoje traumy i doświadczenia miłosne, dając jednocześnie literaturze dzieło o ogromnym znaczeniu. "Cierpienia młodego Wertera" nie tylko wywarły wpływ na kolejne pokolenia literatów, ale też otworzyły nowy rozdział w europejskiej literaturze, wprowadzając romantyzm jako główny nurt literacki.

Ostatecznie, osobiste przeżycia Goethego nadały głęboki sens jego postaciom, przekazując uniwersalne doświadczenia miłosnych cierpień i ludzkich tragedii. Powieść ta pozostaje jednym z najważniejszych dzieł literatury europejskiej, będąc jednocześnie świadectwem głębokiej wrażliwości ludzkej psychiki oraz siły literatury jako narzędzia w przepracowywaniu traum i osobistych doświadczeń.