Postacie szatańskie w Mistrzu i Małgorzacie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.07.2024 o 6:28

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 6.07.2024 o 6:03

Michaił Bułhakow w swojej powieści „Mistrz i Małgorzata” maluje wielobarwną panoramę życia w Moskwie lat trzydziestych XX wieku, gdzie rzeczywistość przeplata się z nadprzyrodzonym. Losy tytułowej pary, Mistrza i Małgorzaty, krzyżują się z przybyciem do miasta tajemniczego zagranicznego profesora czarnej magii, który okazuje się być szatanem – Wolandem. Jego przybycie oraz działalność jego świty mają ogromny wpływ na fabułę, zmieniając życie mieszkańców Moskwy i wzbudzając chaos w społeczeństwie. Celem tej analizy jest zbadanie roli, charakterystyki oraz wpływu postaci szatańskich na fabułę i innych bohaterów powieści.

Woland to centralna postać szatańska w „Mistrzu i Małgorzacie”, przybysz do Moskwy, który przedstawia się jako zagraniczny profesor czarnej magii. Jego wygląd zmienia się, co potwierdzają różni bohaterowie, niemniej jednak najczęściej opisywany jest w szarym garniturze z różnokolorowymi oczami, co podkreśla jego niecodzienność i nadprzyrodzoną naturę. Mieszkańcy Moskwy widzą w nim cudzoziemca, co w ówczesnym kontekście jest równoznaczne z obcością i nieufnością. Woland jest postacią wszechwiedzącą; zna historię, posługuje się wieloma językami i przepowiada śmierć Berlioza, co szybko znajduje potwierdzenie w rzeczywistości.

W swoich działaniach Woland zorganizuje bal w Moskwie, podczas którego zdemaskuje wady moralne mieszkańców teatru i całego społeczeństwa. Jego postać reprezentuje paradoksy moralnej dualności – zło, które czyni, prowadzi do ujawnienia prawdziwej natury ludzi i ustanowienia sprawiedliwości. Przepowiednia śmierci Berlioza, zaplanowane i precyzyjnie przeprowadzone akcje podczas balu i w teatrze mają na celu nie tylko wywołanie chaosu, lecz również ukazanie głębszych moralnych prawd.

Behemot, przypominający wielkiego czarnego kota, to kolejna niezwykła postać w świcie Wolanda. Jego umiejętność mówienia i chodzenia na dwóch łapach oraz wielkie, pozłacane wąsy dodają mu komicznego wyglądu. Behemot uwielbia szachy, wódkę i broń, co często prowadzi do absurdalnych i zabawnych sytuacji, jak kupowanie biletu tramwajowego czy pozłacanie wąsów. Jego zabawna powierzchowność maskuje jednak przerażającą naturę – to, co na pierwszy rzut oka wydaje się groteskowe, skrywa w sobie niebezpieczeństwo i zdolność do wywoływania chaosu.

Korowiow, znany również jako Fagot, to współpracownik Behemota. Delikatne wąsiki, ironiczne spojrzenie i zwariowane ubrania nadają mu wygląd, który stawia go na granicy komizmu. Jest jednak również postacią brutalną, jak na średniowiecznego rycerza przystało, który został wykrzywiony przez nieczyste siły. Korowiow stale konsultuje się z Wolandem, będąc jego prawą ręką, i jest odpowiedzialny za realizację wielu diabolicznych planów, oznaczając nadchodzące nieszczęścia i wprowadzając zamęt w życie Moskali.

Azazello to niski, płomiennie rudy demon o wykrochmalonej koszuli, pasiastym garniturze i meloniku na głowie. Jego wygląd jest skontrastowany z jego działaniami – to demon bezwodnej pustyni, często wykonujący brudną robotę dla Wolanda. Jego rola polega na nakłanianiu osób do konkretnych działań, a równocześnie jego postać prezentuje pewną dwuznaczność moralną: mimo swej brutalnej natury, Azazello potrafi być łagodny i współczujący.

Hella jest jedyną kobietą w świcie Wolanda. Piękna rudowłosa kobieta, często naga lub skąpo ubrana, nosi na sobie purpurową pręgę na szyi, co wskazuje na jej wampiryczną naturę. Hella jest służącą Wolanda, a jej wdzięk łączy się z okrucieństwem, co podkreśla kontrast pomiędzy zewnętrznym pięknem a wewnętrznym złem. Jej postać wzmacnia demoniczną atmosferę świty Wolanda, wnosząc element kobiecości i zmysłowości.

Postacie szatańskie w „Mistrzu i Małgorzacie” wywierają ogromny wpływ na fabułę oraz na życie innych bohaterów. Przybycie Wolanda i jego świty tworzy chaos w Moskwie, co przejawia się przez przepowiednia śmierci Berlioza, zamieszanie w teatrze czy organizację balu. Działania te prowadzą do odsłonięcia moralnych dualizmów, dzięki którym dobro i zło stają się bardziej wyraziste. Pod pozornie negatywnymi i destrukcyjnymi czynami kryje się jednak głębszy sens – bohaterowie, tacy jak Mistrz i Małgorzata, doświadczają transformacji, w ich życiu pojawia się element nadnaturalny, który zmienia ich na lepsze.

W podsumowaniu, postacie szatańskie odgrywają kluczową rolę w kreowaniu napięcia i dramatyzmu powieści. Ich działania ukazują moralne zawiłości, budując złożony obraz rzeczywistości, gdzie zło często prowadzi do ujawnienia dobra. Dzięki nim Bułhakow przekazuje filozoficzne rozważania na temat walki dobra i zła, co czyni „Mistrza i Małgorzatę” niezwykle wartościowym i wielowymiarowym dziełem literackim. Postacie szatańskie są nie tylko katalizatorem fabularnych wydarzeń, ale również siłą napędową głębszych refleksji, które autor pragnie przekazać czytelnikom.