W jaki sposób w tekstach kultury artyści prezentują ideę pomocy innym? Odpowiedz, odwołując się do fragmentu Lalki, całej powieści Bolesława Prusa oraz wybranego tekstu kultury.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.07.2024 o 10:13

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 10.07.2024 o 9:58

I. Wstęp

Dobroczynność i filantropia to pojęcia odnoszące się do aktów niesienia pomocy innym, które są fundamentami wielu tekstów kultury. Dobroczynność jest szerokim działaniem ukierunkowanym na pomoc potrzebującym, często obejmującym przekazywanie środków finansowych, dóbr materialnych czy wolontariat na rzecz organizacji społecznych. Filantropia natomiast, to działanie mające na celu poprawę warunków życia ludzi poprzez zakładanie fundacji, wspieranie programów edukacyjnych, zdrowotnych czy społecznych. W literaturze oraz innych tekstach kultury, artyści często przedstawiają różne aspekty tych działań, analizując zarówno ich pozytywne skutki, jak i ciemniejsze strony.

2. Dwuznaczność filantropii

Filantropia, mimo szlachetnych założeń, nie zawsze jest wolna od kontrowersji. Pozytywne aspekty filantropii są często związane z realnym wsparciem osób w potrzebie, poprawą ich warunków życia czy zwiększaniem dostępu do edukacji. Jednakże negatywne aspekty mogą obejmować działania mające na celu budowanie własnego wizerunku przez darczyńców, chęć poprawy swojego statusu społecznego czy zaspokojenie własnych potrzeb emocjonalnych. W literaturze czymamy nieraz przykłady takich dwuznacznych motywacji, które pokazują, że nie każda pomoc jest całkowicie bezinteresowna.

3. Teza

W literaturze artyści różnorodnie przedstawiają ideę pomocy innym, odkrywając zarówno szlachetne intencje, jak i mniej chwalebne motywacje. Analiza tych przedstawień pozwala lepiej zrozumieć naturę ludzkiej dobroczynności i skłonić do refleksji nad tym, jakie motywacje stoją za działaniami mającymi na celu pomoc innym.

II. Rozwinięcie

A. "Lalka" Bolesława Prusa

Stanisław Wokulski, główny bohater powieści "Lalka" Bolesława Prusa, na początku swojego życia społecznego realizuje wiele inicjatyw dobroczynnych. Wśród jego działań znajduje się finansowanie organizacji wspierających biednych, przekazywanie dużych sum pieniędzy na cele charytatywne oraz podwyższanie pensji swoim pracownikom. Wokulski dąży do pomocy biednym, jednak jego motywacje nie zawsze mają tylko altruistyczny charakter. Przez swoje działania stara się również poprawić swój wizerunek w oczach społeczeństwa, zyskać uznanie i szacunek wyższych sfer, a także odwrócić uwagę od swoich problemów emocjonalnych związanych z Izabelą Łęcką.

2. Przełomowy moment Wokulskiego

Przełomowy moment w życiu Wokulskiego następuje podczas spaceru po nędznych dzielnicach Warszawy. Jest to chwila, w której bohater zyskuje głębszą refleksję nad istotą dobroczynności. Spotkane nędzarze, bezdomni i głodne dzieci wywołują w nim ogromne uczucia współczucia. Kiedy Wokulski podarowuje dziesięć rubli bez świadków, zauważa, że prawdziwa pomoc nie powinna być uzależniona od obecności innych ludzi ani od chęci zyskania aprobaty. Dzięki temu doświadczeniu jego podejście do dawania pomocy staje się bardziej szczere i autentyczne, skoncentrowane na rzeczywistej potrzebie pomocy innym.

3. Przykłady pomocy Wokulskiego

W powieści "Lalka" znajdujemy liczne przykłady, w których Wokulski realizuje ideę pracy u podstaw, zgodną z pozytywistycznymi ideałami. Węgiełek, młody chłopiec, który staje się jego protegowanym, otrzymuje szansę na nowe życie poprzez zatrudnienie i wsparcie w edukacji. Marianna, młoda kobieta z trudną przeszłością, otrzymuje od Wokulskiego możliwość wyjścia z biedy przez pomoc w znalezieniu pracy. Wokulski angażuje się również w działania zmierzające do poprawy warunków życia robotników, co stanowi realizację pozytywistycznego ideału pracy u podstaw.

4. Kontrast z arystokracją

Pomoc Wokulskiego wyraźnie kontrastuje z postawą arystokracji, która często traktuje dobroczynność jako działalność towarzyską. W trakcie kwest wielkotygodniowych zgromadzenia charytatywne stają się okazją do pokazania się w odpowiedni sposób, demonstrując status społeczny. Jedyną postacią, która wyróżnia się szczerym podejściem do pomocy innym, jest Zasławska. Jej działania są wolne od fałszywego prestiżu i skupiają się na rzeczywistej pomocy potrzebującym.

B. "Katarynka" Bolesława Prusa

W noweli "Katarynka" Bolesława Prusa mamy do czynienia z postacią pana Tomasza, zamożnego prawnika, który początkowo przejawia obojętność wobec losu swoich sąsiadów. Jednakże historia niewidomej dziewczynki zamieszkującej sąsiednie mieszkanie budzi w nim głębokie emocje i chęć pomocy. Pan Tomasz, poruszony jej losem, decyduje się na wsparcie poprzez zakupienie jej katarynki, co przynosi dziewczynce radość.

2. Krytyka samolubnej postawy

Pomoc pana Tomasza jest symboliczna i ukazuje brak systematycznego podejścia do dobroczynności. Jego działania są wynikiem emocji i osobistych doświadczeń, które skłoniły go do zmiany postawy. Przed spotkaniem z dziewczynką, wcześniej nie przejawiał chęci pomocy sąsiadom. Jego historia wskazuje na to, że pomoc może być ulotna i uzależniona od chwilowych nastrojów i wrażeń, co nie zawsze przekłada się na systematyczną i długoterminową poprawę losu potrzebujących.

C. "Mała księżniczka" Frances Hodgson Burnett

Powieść "Mała księżniczka" Frances Hodgson Burnett przedstawia historię Sary, która z dnia na dzień traci swój wysoki status społeczny po śmierci ojca i zmienia się z uprzywilejowanej dziewczynki w ubogą służącą. Jej historia wzbudza litość bogatego mieszkańca sąsiedniego domu, który postanawia jej pomóc.

2. Postawa bogacza

Bogacz decyduje się pomóc Sarze anonimowo. Jego działania są jednak wybiórcze i zależą od osobistych preferencji – pomógł Sarze głównie dlatego, że była sympatyczna i wzruszyła go jej historia. Brak systemowego podejścia do pomocy i selektywność w udzielaniu wsparcia wskazują na pewne ograniczenia filantropii. Historia Sary skłania czytelnika do refleksji nad tym, w jaki sposób pomoc może być bardziej skuteczna i sprawiedliwa.

III. Zakończenie

W literaturze możemy znaleźć różne podejścia do idei pomocy innym. Wokulski z "Lalki" przechodzi od egoistycznego podejścia, mającego na celu budowanie własnego wizerunku, do szczerej i autentycznej dobroczynności, skierowanej na rzeczywistą poprawę losu potrzebujących. Pan Tomasz z "Katarynki" swoją pomoc uzależnia od osobistych uczuć i przeżyć, a bogacz z "Małej księżniczki" dokonuje wybiórczej pomocy, bazując na swoich kaprysach.

2. Refleksja nad istotą prawdziwej dobroczynności

Prawdziwa dobroczynność powinna opierać się na rzeczywistej potrzebie niesienia wsparcia, a nie na chęci zdobycia rozgłosu czy spełnianiu własnych kaprysów. Literatura ukazuje, że chęć pomocy innym musi być szczera i systematyczna, aby miała rzeczywisty wpływ na poprawę warunków życia potrzebujących. Dobroczynność powinna być realizowana w sposób ustrukturyzowany i konsekwentny, aby mogła przynieść długotrwałe korzyści.

3. Zakończenie

Idee pomocy przedstawiane w literaturze skłaniają do głębszej refleksji nad znaczeniem i wpływem bezinteresownej dobroczynności w społeczeństwie. Warto, by każdy z nas zastanowił się nad swoimi motywacjami i podejściem do niesienia wsparcia innym, kierując się rzeczywistymi potrzebami oraz długoterminową poprawą sytuacji potrzebujących, a nie tylko spełnianiem swoich kaprysów czy budowaniem własnego wizerunku. Literatura, poprzez swoje wielowymiarowe przedstawienia filantropii, może być źródłem wartościowych przemyśleń i inspiracji do prawdziwej, autentycznej dobroczynności.