Zemsta - bohaterowie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.07.2024 o 16:30

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 10.07.2024 o 16:10

Komediodramat „Zemsta” autorstwa Aleksandra Fredry to jedno z najsłynniejszych dzieł polskiej literatury, które w sposób humorystyczny, ale i przenikliwy, przedstawia życie szlachty XVIII wieku. Centralnym elementem tej komediowej sztuki są barwne i różnorodne postaci, które odgrywają kluczową rolę w tworzeniu fabuły i humoru. Analiza bohaterów „Zemsty” pozwoli nam zrozumieć, jak ich charaktery, motywacje i relacje wpływają na rozwój wydarzeń oraz ukazują specyfikę polskiej szlachty.

Maciej Raptusiewicz (Cześnik)

Maciej Raptusiewicz, nazywany również Cześnikiem, to centralna postać „Zemsty”. Pochodzi on ze starego, szlacheckiego rodu, a tytuł Cześnika dziedziczył po przodkach. Jest typowym przedstawicielem polskiej szlachty – porywczym, emocjonalnym, ale jednocześnie pełnym poczucia honoru i dobroduszności. Fizycznie Cześnik to wysoki, barczysty mężczyzna, często noszący szlachecki strój i szablę karabelę. Jednakże mimo siły fizycznej, zmaga się on z licznymi dolegliwościami zdrowotnymi, takimi jak podagra, reumatyzm czy skurcze żołądka, co prawdopodobnie wynika ze starzejącego się organizmu oraz szlachcicowych nawyków.

Charakter Cześnika jest zdominowany przez gwałtowność i skłonność do wybuchów gniewu, co zresztą wskazuje jego przydomek „Raptusiewicz”. Jest on również osobą niezwykle emocjonalną, co często prowadzi do nieprzemyślanych decyzji. Niemniej jednak, pod jego porywczą powierzchownością kryje się szlachetne serce – Cześnik jest hojny i gotów do pomocy innym. W życiu publicznym Raptusiewicz uczestniczył w sejmikach i konfederacji barskiej, a decyzja o ożenku z Hanną Czerpiesińską jest motywowana chęcią stabilizacji i zapewnienia przyszłości bratance, Klarze.

W relacjach z innymi, Cześnik jest uzależniony od swojego marszałka, Dyndalskiego, który służy mu radą i pomocą w wielu sprawach. W stosunku do swojego sąsiada, Rejenta Milczka, Cześnik pielęgnuje głęboką wrogość, choć obaj mają pewne cechy wspólne jak upór i duma. Relacje z Klarą, bratanką, są pełne troski i uczucia, choć nie zawsze potrafi zrozumieć jej wybory.

Rejent Milczek

Rejent Milczek to kolejna centralna postać utworu. Jest wdowcem i ojcem Wacława, młodego mężczyzny zakochanego w Klarze. Rejent dorobił się majątku, kupując połowę zamku, co odzwierciedla jego ambicje materialne i status społeczny. Jako Rejent, pełni funkcję podobną do notariusza, co daje mu pewne społeczne uznanie, aczkolwiek jego metody budzą kontrowersje.

Wygląd Milczka kontrastuje z postacią Cześnika – jest szczupły, niski, a jego zachowanie flegmatyczne i pełne gestów pokory, często odnosi się do „woli nieba”. Jednakże za tym zewnętrznym obrazem kryje się hipokryzja i podstępność. Rejent jest osobą chciwą, gotową manipulować murarzami i innymi ludźmi, by osiągnąć swoje cele. Jego bezwzględność przejawia się również w zmuszaniu syna do małżeństwa z Podstoliną dla korzyści majątkowych.

Rejent jest specjalistą w intrygach – planuje ślub Wacława z Podstoliną, zgadza się na pojedynki mimo braku umiejętności walki, a jego upór doprowadza do licznych konfliktów. Ostatecznie jednak, podobnie jak Cześnik, ulega pewnym emocjom i przełamuje swój upór, choć do prawdziwej zgody dochodzi dopiero pod naciskiem wydarzeń.

Józef Papkin

Józef Papkin to najbardziej komiczna postać „Zemsty”. Jest synem Jana, zna dworskie obyczaje, ale brakuje mu majątku i tytułów. Papkin to typ postaci dwuznacznej – z jednej strony hulaka, karciarz i utracjusz, z drugiej strony literat, poeta, spryciarz i filozof. Jego charakter jest pełen sprzeczności – z jednej strony jest wesoły, towarzyski i utalentowany, z drugiej zaś tchórzliwy i skłonny do histerii.

Papkin próbuje zdobyć serce Klary, co przybiera często formy komiczne i absurdalne. Jest także zaufanym Cześnika, który wysyła go z poważnymi zadaniami, takimi jak wyswatanie Podstoliny. Mimo swoich lęków i ucieczek w obliczu niebezpieczeństw, Papkin daje się poznać jako postać barwna i wielowymiarowa, której losy wplatają się w główny wątek konfliktu między Cześnikiem a Rejentem.

Klara Raptusiewiczówna

Klara, młoda i piękna bratanica Cześnika, jest postacią romantyczną, ale również rozważną i inteligentną. Żyje pod opieką Cześnika i jest zakochana w Wacławie, co stanowi główną linię romantyczną utworu. Jej charakter łączy wrażliwość z zdrowym rozsądkiem – potrafi postawić granice, co doskonale widać w scenie zadań dla Papkina.

Klara wpływa na fabułę swoją inteligencją i hojnością – wspiera Podstolinę i ma duże znaczenie w ostatecznym pojednaniu zwaśnionych stron. Jej relacje z innymi są pełne ciepła i zrozumienia, ale też potrafi być stanowcza i asertywna, jak w przypadku swojego uczucia do Wacława.

Wacław Milczek

Wacław, syn Rejenta i ukochany Klary, jest młodym, odważnym i niecierpliwym mężczyzną. Jego główną motywacją jest miłość do Klary, dla której gotów jest na ryzykowne działania. Planowanie ucieczki, knucie intryg, to jego sposoby na zbliżenie się do ukochanej mimo przeszkód ze strony rodzica.

Wacław jest postacią lojalną i pomimo wcześniejszej znajomości z Podstoliną, pozostaje wierny Klarze. Jego działania są często podyktowane uczuciami, choć czasem zastosuje spryt i przebiegłość, aby osiągnąć cel. Relacje z ojcem są trudne, naznaczone konfliktem generacyjnym i odmiennymi wartościami.

Hanna Czerpiesińska (Podstolina)

Hanna Czerpiesińska, trzykrotna wdowa, to postać pragmatyczna i kalkulująca, poszukująca dostatniego życia. Jest atrakcyjna i wyrachowana, co sprawia, że jej decyzje, takie jak zerwanie zaręczyn z Cześnikiem, są motywowane głównie chęcią zabezpieczenia finansowego.

Podstolina pełni również rolę opiekunki Klary i zarządza jej majątkiem, co dodaje jej postaci wymiaru odpowiedzialności, choć nie zawsze w klarownych intencjach. Jej zachowania mają kluczowy wpływ na dramatyczne zawiązania fabuły.

Postacie drugoplanowe

W „Zemście” obecne są również postacie drugoplanowe, które, mimo że są mniej eksponowane, znacząco wpływają na rozwój fabuły.

Dyndalski, marszałek Cześnika, to realistyczny doradca, który towarzyszy swojemu panu w różnych sytuacjach, od przygotowań do pojedynku, po mniej dramatyczne, ale komiczne sceny.

Śmigielski, dworzanin Cześnika, jest odważnym i lojalnym człowiekiem, który jest przeciwieństwem Papkina. Jego stanowczość podkreśla bardziej komiczny i nieco nieporadny charakter Papkina.

Perełka, kuchmistrz Cześnika, jest zaufanym człowiekiem, odpowiedzialnym za kuchnię i przygotowania do uczty weselnej. Jego obecność dodaje kolorytu i realistycznego tła dla wydarzeń.

Podsumowanie

Postacie w „Zemście” Aleksandra Fredry są kluczowym elementem tej komedii, pełne różnorodnych cech i kontrastów, które tworzą dynamiczną i humorystyczną fabulę. Bogactwo charakterów odzwierciedla szeroki wachlarz ludzkich postaw i zachowań, a ich interakcje i konflikty doskonale oddają specyfikę szlachty XVIII wieku.

Fredro dzięki misternie skonstruowanym postaciom stworzył dzieło, które nie tylko bawi, ale i skłania do refleksji nad ludzką naturą, zachowaniami i wartościami. Uniwersalność tych postaci sprawia, że mimo upływu czasu, „Zemsta” pozostaje aktualna i atrakcyjna dla współczesnych odbiorców, pokazując, że pewne ludzkie cechy i sytuacje są ponadczasowe.