Stary człowiek i morze - plan wydarzeń

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.07.2024 o 10:41

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 14.07.2024 o 9:56

Ernest Hemingway, jeden z najwybitniejszych pisarzy XX wieku, napisał powieść "Stary człowiek i morze" w 1951 roku. Jest to dzieło uznawane za jedno z najważniejszych w literaturze światowej. Książka przedstawia historię Santiago, starego kubańskiego rybaka, który wyrusza na morze, by stoczyć epicką walkę z ogromnym marlinem. Powieść, chociaż na pozór prosta, kryje w sobie głębokie refleksje na temat ludzkiej wytrwałości, samotności oraz relacji międzyludzkich.

Santiago, główny bohater, uchodzi za "salao" – największego pechowca wśród rybaków, ponieważ nie złowił żadnej ryby przez 84 dni. Manolin, młody chłopiec, który kiedyś łowił z Santiago, stara się mu pomagać mimo zakazu rodziców. Co dzień asystuje staremu rybakowi przy rozładowywaniu łodzi i oferuje dalszą pomoc, na co Santiago reaguje z wdzięcznością, chociaż jest zbyt dumny, by przyjąć jej więcej, niż to konieczne.

Manolin chciałby znów wyruszyć z Santiago na łowy, jednak jego rodzice się temu sprzeciwiają. Mimo to chłopiec potajemnie przynosi mu kolację oraz wspólnie piją piwo na Tarasie, miejscu spotkań rybaków. Tam Santiago staje się obiektem żartów młodszych rybaków, jednak starsi okazują mu współczucie i szacunek.

W rozmowach z Manolinem Santiago owe wspomina dawne czasy, kiedy razem łowili ryby, a także opowiada o swoich planach na najbliższą wyprawę, na którą chce wyruszyć o świcie. Dyskutują o przynętach, a Manolin wyraża swoje zaniepokojenie, proponując przekonanie załogi szczęśliwej łodzi do pomocy Santiago.

Codzienne życie Santiago jest proste i pełne rytuałów. Z pomocą Manolina przenosi osprzęt do swojego skromnego domu. Rozmawiają o baseballu, którego Santiago jest wielkim fanem; jego ulubioną drużyną jest New York Yankees, a jego idolem - Joe DiMaggio.

Wieczorem, gdy Santiago przygotowuje się do snu, ponownie rozmawia z Manolinem o baseballu, wspominając amerykańskich graczy, których miał okazję spotkać. Manolin uznaje Santiago za najlepszego rybaka, co wzrusza starca i dodaje mu nadziei.

Następnego dnia, o świcie, Santiago budzi się i idzie po Manolina. Wspólnie piją kawę, po czym chłopiec pomaga staremu rybakowi w przygotowaniach do wypłynięcia. Pożegnawszy się z Manolinem, Santiago samotnie wyrusza na otwarte morze, gotowy na nową przygodę.

Podczas początkowej fazy połowów Santiago podziwia piękno oceanu, latające ryby i ptaki. Zrzuca przynęty i z niecierpliwością oczekuje na dużą rybę. Udaje mu się złowić albacorę, której używa jako przynęty. Wkrótce spostrzega Marlina – ogromnego, majestatycznego rybę.

Rozpoczyna się epicka walka Santiago z marlinem, który ciągnie łódź na otwarte wody. Santiago jest zmuszony stawić czoła samotności, fizycznemu zmęczeniu oraz skurczom. Myśli o Manolinie, który byłby dla niego wsparciem, lecz jest zdany wyłącznie na siebie. Modli się, rozmyśla o baseballu i wspomina wydarzenia z przeszłości.

Zmęczenie dało się Santiago we znaki, lecz starzec nie rezygnuje. Zjada tuńczyka, by dodać sobie energii, i obserwuje przelatujące samoloty oraz złowionego małego delfina. Z czasem marlin zaczyna słabnąć, a Santiago odczuwa żal i współczucie dla pięknej ryby, którą zmuszony jest zabić.

Ostateczna faza walki jest najbardziej dramatyczna. Po wielu godzinach morderczego wysiłku Santiago wreszcie wbija harpun w marlina. Przywiązuje martwą rybę do łodzi i z wielkim trudem rozpoczyna powrót ku brzegowi.

Jednak walka nie kończy się na pokonaniu marlina. Przyciągnięty zapachem krwi, rek zbliża się do łodzi. Santiago dzielnie walczy, lecz wkrótce nadciągają kolejne drapieżniki. Rekiny zjadają niemal całe mięso marlina, pozostawiając jedynie jego szkielet. Stary rybak jest wyczerpany i zrozpaczony, ale mimo to kontynuuje podróż powrotną.

Po długiej i ciężkiej walce Santiago dopływa do brzegu zaledwie ze szkieletem marlina. Jest zły i sfrustrowany utratą cennej zdobyczy, ale Manolin jest przy nim, aby okazać troskę oraz wsparcie. Chłopiec obiecuje, że w przyszłości znów wyruszą razem, nie zważając na sprzeciw rodziców.

Ostatecznie Santiago znajduje spokój. Turyści, nieświadomi wielkiej walki rybaka, podziwiają szkielet marlina jako ciekawostkę przyrodniczą, nie doceniając jego prawdziwej wartości. Stary człowiek odpoczywa, a Manolin czuwa nad nim z troską i oddaniem.

Ernest Hemingway w swojej powieści porusza tematy niezłomności ludzkiego ducha, samotności oraz nieustannej walki ze sobą. Santiago, mimo swojego wieku, nie poddaje się i walczy z potężnym marlinem, co staje się metaforą wszelkich życiowych dążeń i trudności. Relacja między Santiago a Manolinem jest jednym z filarów opowieści, ukazując miłość, szacunek oraz wzajemną troskę.

Poprzez historię rybaka, Hemingway ukazuje, że prawdziwa wartość człowieka tkwi w jego wytrwałości i zdolności do stawiania czoła trudnościom, niezależnie od okoliczności. Santiago, mimo porażki w formie utraty marlina z powodu ataków rekinów, pozostaje bohaterem, który walczył do końca i nie poddał się przeciwnościom losu. Tę niezłomność ducha można odczytywać jako uniwersalną lekcję o ludzkiej determinacji i niezłomności.