Dlaczego Mendlowi „umarło serce do tego miasta” – rozprawka
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.07.2024 o 14:35
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 19.07.2024 o 13:42
Streszczenie:
Nowela "Mendel Gdański" Marii Konopnickiej opowiada o starszym Żydzie, który doświadcza antysemityzmu i pogromu, co prowadzi do utraty zaufania do miasta i społeczności. Drama Mendla ukazuje łamliwość relacji międzyludzkich i konsekwencje nietolerancji. ✨
Wprowadzenie
Kontekst historyczny i literacki
"Mendel Gdański" to nowela napisana w 1890 roku przez Marię Konopnicką, znaną polską pisarkę, poetkę i działaczkę społeczną. Utwór ten jest jednym z literackich głosów sprzeciwu wobec antysemityzmu, który narastał w Polsce pod koniec XIX wieku. Głównym bohaterem tej poruszającej historii jest Mendel Gdański, starszy mężczyzna pochodzenia żydowskiego, który całe swoje życie spędził w Warszawie i prowadził tam skromny, ale uczciwy i szacowany warsztat introligatorski.Przedstawienie tematu
Centralnym motywem noweli jest „umieranie serca” Mendla do miasta, w którym spędził całe swoje życie. Ten dramatyczny proces jest bezpośrednio związany z narastającą falą antysemityzmu, której ofiarą pada Mendel i jego najbliższi. Pogrom, który dotyka bohatera, staje się momentem przełomowym, wymuszającym na nim przewartościowanie dotychczasowego życia i relacji ze społecznością miejską.Główna część
Życie Mendla w Warszawie przed pogromem
Mendel Gdański prowadził spokojne i uporządkowane życie w Warszawie. Jego codzienność kręciła się wokół introligatorskiego warsztatu, który był źródłem utrzymania zarówno dla niego, jak i jego wnuka, Jakuba. Mendel, mimo że był pochodzenia żydowskiego, cieszył się szacunkiem i akceptacją sąsiadów. Żyjąc zgodnie z lokalnymi normami i zasadami, w naturalny sposób wkomponował się w tkankę społeczną miasta.Relacje Mendla z sąsiadami były pełne wzajemnej życzliwości i zrozumienia. Mendel, jako uczynny i poważany członek społeczności, nie tylko prowadził swój warsztat, ale również angażował się w życie sąsiedzkie. Wychowywanie wnuka Jakuba w duchu tradycji, ale również otwartości na inne kultury, było dla niego priorytetem. Jakub uczęszczał do miejscowej szkoły, co świadczyło o chęci integracji rodziny Mendla z szerszą społecznością miejską.
Narastanie antysemityzmu w Warszawie
Niestety, idylliczny obraz życia Mendla zmienia się wraz z narastaniem antysemityzmu w Warszawie. Niepokoje społeczne i ekonomiczne prowadzą do wzrostu nastrojów antyżydowskich. Fałszywe stereotypy, które przypisywały Żydom winę za problemy i niepowodzenia narodu polskiego, zaczynają się szybciej rozprzestrzeniać, tworząc atmosferę niechęci i wrogości.Kulminacją tych negatywnych tendencji staje się pogrom, który brutalnie przerywa spokojne życie Mendla. Tłum, pełen nienawiści wobec Żydów, zbiera się przed domem Mendla i jego warsztatem. W trakcie ataku dochodzi do rzucania kamieniami, a wnuk Mendla, Jakub, zostaje ciężko ranny po uderzeniu kamieniem w głowę. Tym bardziej tragiczne jest to, że członkami tłumu są ludzie, których Mendel znał i z którymi przez lata żył w zgodzie. W szczególności bolesnym momentem dla Mendla jest widok zegarmistrza, którego znał od lat, aktywnie uczestniczącego w ataku.
Reakcja Mendla na pogrom
Do najbardziej dramatycznych momentów noweli należy współczucie i solidarność, które pojawiają się wśród części mieszkańców po ataku. Szczególnie zapada w pamięć interwencja studenta, który stara się zatrzymać rozwścieczony tłum i broni Mendla. Ta reakcja pokazuje, że mimo wszystko w społeczności nadal istnieją ludzie, którzy potrafią się sprzeciwić niesprawiedliwości.Jednak dla Mendla pogrom jest wydarzeniem, które zmienia go na zawsze. W jego wnętrzu zachodzi głęboka przemiana, zaczyna popadać w smutek i przygnębienie. Mendel zaczyna odprawiać modlitwy, które zwykle towarzyszą śmierci bliskiej osoby, co jest symbolicznym wyrazem przeżywanego bólu i utraty. Stracił coś więcej niż poczucie bezpieczeństwa; stracił miłość do miasta, które przez całe życie uważał za swoje.
Przyczyny „umierania serca” Mendla do miasta
Mendel doznaje głębokiego zawodu i rozczarowania wobec miasta, w którym żył całe życie. Pogrom jest dla niego niczym zdrada ze strony kogoś bliskiego. Miasto, które znał i kochał, nagle stało się miejscem nienawiści i przemocy. Jego zaufanie do sąsiadów legło w gruzach, a miasto, które przez dziesiątki lat postrzegał jako bezpieczne i swoje, stało się źródłem jego cierpienia.Niemożność ponownego zaufania do społeczności, w której żyje, staje się dla Mendla nie do przezwyciężenia. Strach przed uznaniem za obcego i możliwość ponownego ataku sprawiają, że Mendel nie jest już w stanie poczuć się bezpiecznie w swoim mieście. Każde spojrzenie, każda interakcja z osobami, które były świadkami lub uczestnikami pogromu, budzi w nim lęk i niepewność. Mimo współczucia ze strony niektórych mieszkańców, trauma jest zbyt głęboka, aby mógł odbudować swoje życie w tym miejscu. To permanentna utrata zaufania do ludzi, którzy byli jego sąsiadami, ostatecznie sprawia, że Mendelowi "umarło serce do tego miasta".
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.07.2024 o 14:35
O nauczycielu: Nauczyciel - Ewa B.
Od 7 lat pracuję w liceum i pomagam uczniom odkrywać satysfakcję z pisania. Pomagam w przygotowaniu do matury oraz w pracy nad czytaniem ze zrozumieniem przed egzaminem ósmoklasisty. Tworzę atmosferę, w której łatwo zadać pytanie i otrzymać jasną odpowiedź. Uczniowie podkreślają, że proste strategie i checklisty pozwalają im szybciej robić postępy.
Wypracowanie jest bardzo szczegółowe i zawiera dogłębną analizę noweli „Mendel Gdański” Marii Konopnickiej.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się