Wyobraź sobie, że Andzia jest twoją przyjaciółką. Napisz do niej list w którym dodasz jej otuchy w trudnych chwilach

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.07.2024 o 9:43

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 25.07.2024 o 9:22

Kochana Andziu!

Piszę do Ciebie, ponieważ dotarły do mnie wieści o tym, co spotkało Ciebie i Twoją mamę. Naprawdę bardzo mi z tego powodu przykro! Nie jestem w stanie sobie wyobrazić, przez co musiałyście przejść. Jesteś moją bliską przyjaciółką i z całego serca chciałabym Cię w tej trudnej chwili wspomóc, dodając otuchy i ciepła.

Domyślam się, że jest Ci teraz bardzo ciężko i smutno. Bycie w takiej sytuacji jest niezwykle trudne i wiem, że powrót do normalnego życia wydaje się niemal niemożliwy. Całkowicie to rozumiem. Chcę, abyś wiedziała, że Twoje uczucia są normalne i że wszystkie Twoje reakcje na tę tragedię są w pełni uzasadnione. Ważne jest, abyś pozwoliła sobie na przeżywanie tych wszystkich emocji – smutku, żalu, nawet gniewu. To część procesu żałoby i walki z bólem.

Droga Andziu, bardzo chciałabym Cię jednak jakoś pocieszyć i pokazać, że kiedyś jeszcze poczujesz się lepiej. Wiem, że to teraz brzmi niewiarygodnie, ale pamiętaj, że czas naprawdę leczy rany. Kiedyś ten nieustanny ból zacznie słabnąć, a Ty odnajdziesz siłę, by dalej iść przez życie. Może wydaje się to odległe, niemal nierealne, ale chcę, abyś miała nadzieję na przyszłość.

Z czasem zapomnisz o smutku i żałobie, a w Twojej pamięci zostaną tylko te piękne chwile, które spędziłaś ze swoim tatą. Wiem, jak dużo dla Ciebie znaczył i jakie wspaniałe wspomnienia masz z nim związane. Te chwile będą Cię wspierać i przynosić ulgę w trudnych momentach. Pamiętaj o nich, pielęgnuj je w swojej pamięci.

Może powinnaś teraz też chodzić na takie wyprawy, by podtrzymywać Wasze wspólne zwyczaje i w ten sposób pielęgnować pamięć o nich? Powinnaś czerpać radość z rzeczy, które były dla Was ważne i które przypominają Ci o Twoim tacie. Opowiadałaś mi kiedyś o Waszych wspólnych wycieczkach do lasu, o oglądaniu ptaków i szukaniu zwierząt. Może teraz chodź na takie wycieczki, sama lub z kimś bliskim, żeby poczuć jego obecność i przypomnieć sobie wszystkie te piękne chwile, które spędziliście razem.

Pamiętam też, że Twój tata szczególnie lubił kowaliki i interesował się ich zwyczajami. Zdecydowanie powinnaś ich wypatrywać! Być może widok takiego ptaszka przyniesie Ci pocieszenie i sprawi, że poczujesz, że Twój tata jest gdzieś blisko, że wciąż Cię wspiera i czuwa nad Tobą. Te małe rzeczy mogą przynieść Ci ulgę i pomóc przetrwać najtrudniejsze momenty.

Jeśli czujesz, że jest Ci teraz szczególnie ciężko, pamiętaj, że jestem tu dla Ciebie. Jeśli kiedykolwiek będziesz potrzebowała wsparcia – czy to w domu, czy w szkole – nie wahaj się o to prosić. Jestem gotowa pomóc Ci w lekcjach, porozmawiać, wyżalić się na mamę oraz babcię, albo po prostu być przy Tobie, gdy będziesz tego potrzebować. Nie musisz przeżywać tego wszystkiego samotnie. Bliskie osoby są po to, żeby dawać wsparcie, zwłaszcza w trudnych chwilach.

Wiem, że w takich okolicznościach nawet najprostsze zadania mogą wydawać się ogromnymi trudnościami, dlatego tym bardziej warto korzystać ze wsparcia. Nie bój się prosić o pomoc, a ja z radością Ci jej udzielę. Razem możemy przejść przez tę trudną drogę i znaleźć rozwiązania na codzienne problemy.

Andziu, naprawdę bardzo mi przykro i chciałabym Ci ulżyć w cierpieniu, stąd mój list. Chcę, żebyś wiedziała, że zawsze możesz na mnie liczyć. Jeśli chcesz porozmawiać czy się spotkać - natychmiast daj znać! Możemy razem iść na spacer do lasu, szukać kowalików lub wyjść do cukierni na sernik. Cokolwiek, co sprawi, że przez chwilę poczujesz się lepiej, co pozwoli Ci zaczerpnąć oddechu.

Ściskam Cię mocno i bardzo niecierpliwie czekam na Twoją odpowiedź! Pamiętaj, że jestem przy Tobie na dobre i na złe. Jestem tutaj, gotowa pomóc Ci w każdy możliwy sposób. Twoja serdeczna i zatroskana przyjaciółka.