Przyjaźń i odpowiedzialność na przykładzie Małego Księcia. Czego uczą nas relacje międzyludzkie w literaturze?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.11.2025 o 20:16

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 2.11.2025 o 17:37

Drodzy Uczniowie,

W naszym codziennym życiu relacje międzyludzkie i odpowiedzialność za innych stanowią podstawę harmonijnego współistnienia. Literatura dostarcza nam licznych, wartościowych przykładów, które uczą nas, jak budować i pielęgnować więzi z innymi. Wśród tych niezwykłych dzieł szczególne miejsce zajmuje „Mały Książę” autorstwa Antoine’a de Saint-Exupéry’ego oraz „Ania z Zielonego Wzgórza” autorstwa Lucy Maud Montgomery. Oba teksty, mimo iż różnią się pod względem fabuły, niosą ze sobą równie istotne przesłanie o przyjaźni i odpowiedzialności za tych, których kochamy.

„Mały Książę” to niezwykle głęboka, choć z pozoru prosta, opowieść o małym chłopcu, który wyrusza w podróż po różnych planetach. Jednym z najważniejszych przesłań tej książki jest myśl, że „jesteś odpowiedzialny za to, co oswoiłeś". Kluczową postacią w tej historii jest Róża, którą Książę pielęgnował i chronił na swojej rodzinnej planecie. Pomimo że Róża była kapryśna i wymagająca, Książę czuł do niej głębokie przywiązanie i odpowiedzialność za jej dobro. To relacja, która uczy nas, że prawdziwa miłość i przyjaźń wymagają troski, zrozumienia i gotowości do poświęceń. Tymi wartościami kieruje się Mały Książę, kiedy opuszcza swoją planetę, by poszukać czegoś więcej, nie zdając sobie sprawy, że to, co najważniejsze, pozostawił za sobą.

Istotnym motywem w książce Saint-Exupéry’ego jest również przyjaźń z Lisem. W tej relacji zarówno Mały Książę, jak i Lis uczą się, że zbudowanie więzi wymaga czasu i cierpliwości, a odpowiedzialność za drugiego człowieka to coś, co nie pojawia się od razu, lecz rozwija się stopniowo. Lis mówi: „Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.” To nauka, że nie powinniśmy sądzić innych po pozorach i że prawdziwe piękno i wartość człowieka odkrywamy, poznając go bliżej i dbając o niego z pełnym poświęceniem.

Przechodząc do „Ani z Zielonego Wzgórza”, możemy dostrzec inną, ale równie bogatą perspektywę przyjaźni i odpowiedzialności. Ania Shirley, główna bohaterka, wprowadzając się do domu rodzeństwa Cuthbertów, zmienia nie tylko swoje życie, ale i życie ludzi wokół siebie. Chociaż początkowo miała być chłopcem do pomocy, swoim urokiem i niezłomnym duchem zaskarbiła sobie serca wszystkich mieszkańców Zielonego Wzgórza. Ania tworzy liczne przyjaźnie, nawiązując trwałe więzi z ludźmi i zawsze gotowa jest nieść pomoc potrzebującym. Jednym z najbardziej wzruszających aspektów tej powieści jest jej przyjaźń z Dianą Barry. Ich relacja, podobnie jak w przypadku Małego Księcia i Lisa, opiera się na wzajemnym zaufaniu, lojalności i gotowości do wspierania się w trudnych chwilach.

Ania również pokazuje, jak ważna jest odpowiedzialność za innych poprzez swoją relację z opiekunami – Marillą i Mateuszem Cuthbert. Choć relacja Ani z Marillą zaczyna się od nieufności i surowości, stopniowo przekształca się w coś więcej – głębokie zrozumienie i wzajemną troskę. Mateusz, choć początkowo cichutki i wycofany, odkrywa w Ani źródło radości i miłości, które odmienili jego życie. Ania, poprzez swoje działania i decyzje, udowadnia, że przyjaźń i odpowiedzialność nie są puste słowa, ale wartości, które kształtują cały jej sposób postrzegania świata i relacje z innymi.

Podsumowując, zarówno „Mały Książę”, jak i „Ania z Zielonego Wzgórza” uczą nas, że prawdziwa przyjaźń oraz odpowiedzialność za innych wymagają serca, empatii i gotowości do poświęceń. Relacje międzyludzkie, oparte na tych wartościach, pozwalają nam dostrzegać to, co w życiu najważniejsze i najcenniejsze. Z książek tych wynika, że to właśnie poprzez dbanie o innych i pielęgnowanie więzi z bliskimi, odkrywamy, co w naszym życiu ma prawdziwe znaczenie. Niech te lekcje przyjaźni i odpowiedzialności będą dla nas wszystkich źródłem inspiracji w codziennym życiu.

Dziękuję za uwagę.