"W pustyni i w puszczy" - opis burzy piaskowej
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 9.08.2024 o 9:48
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 4.08.2024 o 6:34

Streszczenie:
Sienkiewicz w "W pustyni i w puszczy" ukazuje walkę dzieci z groźną burzą piaskową na afrykańskiej pustyni. Scena ta podkreśla siłę ludzkiego ducha w obliczu natury. ⛈️?
Henryk Sienkiewicz, wielki polski pisarz, zdobywca Nagrody Nobla, w swojej powieści "W pustyni i w puszczy" przenosi nas w fascynujący świat afrykańskiej przyrody. Ta przyroda, pełna kontrastów, jest równie piękna, co groźna. Opowieść śledzi losy dwojga dzieci, Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison, którzy stają się zakładnikami i zostają porwani przez arabskich porywaczy. Ich wędrówka przez pustynię obfituje w liczne niebezpieczeństwa, z których jednym z najgroźniejszych jest burza piaskowa.
Scena opisu burzy piaskowej stanowi kluczowy moment w powieści, który nie tylko dodaje dramatyzmu, ale i głęboko ukazuje, jak groźna może być afrykańska natura. Po porwaniu przez karawanę porywaczy, Staś i Nel muszą nauczyć się przetrwać w ekstremalnych warunkach. Wydarzenie to staje się dla nich prawdziwym testem odwagi i wytrwałości.
Pierwsze oznaki nadchodzącej burzy
Wszystko zaczyna się od subtelnych, niemal niezauważalnych sygnałów. Karawana, znająca pustynię jak własną kieszeń, szybko odkrywa pierwsze symptomy nadchodzącej burzy. Mimo że była zimowa pora, temperatura wzrasta niepokojąco, co budzi niepokój wśród Beduinów. Wielbłądy, te niezwykle wyczulone na zmiany przyrody zwierzęta, zaczynają chrząkać w dziwny sposób i stawać się niespokojne. Ich zachowanie staje się jednym z pierwszych zwiastunów nadciągającego niebezpieczeństwa.Beduini, doświadczeni mieszkańcy pustyni, jako pierwsi dostrzegają poszarzałe niebo na horyzoncie. Wyczuwają dziwny swąd w gorącym powietrzu, który w ich przesądach wiązany jest ze złymi duchami. Budzi się zachodni wiatr, przynosząc za sobą zapowiedź nadciągającej burzy. To moment pełen napięcia, w którym zarówno ludzie, jak i zwierzęta wyczuwają zbliżające się zagrożenie.
Przygotowania do burzy
Karawana zdaje sobie sprawę, że musi działać szybko. Beduini pośpieszają w kierunku nadchodzącego wiatru, próbując znaleźć schronienie. Atmosfera przed burzą jest niemal namacalnie ciężka. Powietrze staje się duszne, drgające, a piasek pod stopami zaczyna się trząść, jakby natura wstrzymywała oddech przed wybuchem swojej mocy.Pierwsze uderzenie burzy
Najpierw pojawia się ciemna chmura, która stopniowo przysłania niebo, rzucając rdzawy mrok na cały krajobraz. Z ciemności wyłaniają się piaskowe lejki i wiry, które zaczynają formować się i ruszać w kierunku karawany. Ogromna ciemna masa burzy nadchodzi szybko, a jej pierwsze uderzenie jest przerażające. Piach skrzypi w ustach i oczach, czasami wydaje się, że każdy oddech jest tokiem walki z kłującymi drobinami piasku. Widoczność spada niemal do zera, a huk wiatru jest ogłuszający.Przetrwanie w ekstremalnych warunkach
Beduini, choć przyzwyczajeni do trudności, walczą z wyczerpaniem. Wiedzą, że zatrzymanie się jest równoznaczne z ryzykiem zasypania przez piasek. Karawana nie przestaje pędzić, mimo że każdy krok w tej groźnej burzy staje się coraz trudniejszy. Wielbłądy instynktownie odwracają się tyłem do wiatru, opuszczając głowy. Mrok i hałas sprawiają, że otoczenie przypomina piekło – ludzie i zwierzęta są niemal w stanie histerii.Pierwsze uderzenie słabnie
Po pewnym czasie, gdy wydaje się, że już dłużej nie da się tego wytrzymać, pierwsze uderzenie burzy zaczyna słabnąć. Rdzawy mrok powoli się rozprasza, a piach w powietrzu opada, choć wciąż skrzypi w zębach i dostaje się do dróg oddechowych, powodując dławienie się. Karawana, mimo wyczerpania, kontynuuje marsz, mając nadzieję, że najgorsze już za nimi.Drugie, jeszcze groźniejsze uderzenie burzy
Jednak nadzieja okazuje się złudna. Pojawia się czarna chmura, tym razem z nowymi, jeszcze większymi wirami piaskowymi. Głębokim mrokiem znów owłada pustynię, a burza nabiera nowej, niespotykanej dotąd intensywności. Wielbłądy w obronnym kręgu próbują chronić siebie i swoich jeźdźców, ale nacisk piasku i wiatru jest nieubłagany. Efekty dźwiękowe burzy są przerażające – złudne śmiechy, szlochy, wołania, dźwięki, które zdają się pochodzić z najgłębszych koszmarów. Przerażenie Beduinów narasta, zdając sobie sprawę z okropnych konsekwencji – spadanie z wielbłądów, pogrzebanie w piasku, śmierć w tych nieprzyjaznych warunkach.Deszcz i końcowy spokój
Wreszcie nadchodzi moment, w którym burza zaczyna słabnąć na dobre. Piach formuje kopce i żwir sięgający do kolan wielbłądów, ale powietrze staje się nieco lżejsze. Pojawiają się grzmoty i błyskawice, a z nimi nadchodzi deszcz – zbawienny, orzeźwiający i przynoszący ulgę. Po intensywności burzy, deszcz stanowi znak końcowego spokoju i nadziei na przetrwanie.Podsumowanie opisu burzy piaskowej
Opisana scena burzy piaskowej pokazuje, jak nieprzewidywalna i groźna może być afrykańska natura. Karawana, walcząc z żywiołem, musiała zmierzyć się z wyzwaniami, które na granicy ludzkich możliwości sprawdzały ich wytrzymałość. Burza piaskowa staje się ważnym elementem budującym napięcie i dramaturgię powieści. Jest to moment, w którym przyroda ukazuje swoją potęgę wobec ludzkiej małości.Refleksje na temat groźnej natury pustyni
Groza burzy piaskowej Sienkiewicza, mimo że przerażająca, ma na celu uwidocznienie piękna przetrwania i odwagi. Pustynia, pełna niebezpieczeństw, kryje w sobie również niezwykłe piękno, które można dostrzec tylko przez pryzmat wyzwań. Ta scena, jak wiele innych w powieści, uczy nas o odwadze, wytrwałości oraz sile ludzkiego ducha w obliczu najbardziej surowych warunków. Dzięki niej możemy zrozumieć, jak mała jest nasza rola wobec natury i jak wielka jest nasza siła w walce o przetrwanie.W sumie, "W pustyni i w puszczy" pokazuje, że prawdziwa przygoda to nie tylko piękne krajobrazy, ale również starcie z żywiołami, które kształtują charakter i siłę bohaterów.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 9.08.2024 o 9:48
O nauczycielu: Nauczyciel - Katarzyna P.
Od 9 lat pracuję w szkole średniej i pokazuję, że dobrze napisany tekst to wynik procesu, nie talentu. Pomagam w przygotowaniu do matury oraz w rozwijaniu czytania ze zrozumieniem u ósmoklasistów. Na zajęciach panuje spokój i uważność, a feedback jest prosty i konkretny. Uczniowie cenią jasne kryteria oceny i narzędzia, które pomagają je spełnić.
- Wypracowanie bardzo szczegółowo opisuje burzę piaskową, pokazując jej grozę i siłę.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się