Marmieładow - charakterystyka
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.08.2024 o 17:10
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 7.08.2024 o 16:26
Streszczenie:
Marmieładow, postać z "Zbrodni i kary" Dostojewskiego, to tragiczny bohater zestawiający destrukcyjną siłę nałogów z pragnieniem odkupienia. Jego upadek, rozterki i śmierć wyrażają głębsze przesłanie o ludzkiej naturze. ⚖️
W literaturze rosyjskiej Fiodor Dostojewski jest powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych pisarzy, a jego powieść „Zbrodnia i kara” jest uważana za jedno z najważniejszych dzieł literackich XIX wieku. Powieść ta nie tylko eksploruje skomplikowane motywy moralne i psychologiczne, ale także wprowadza szeroką gamę postaci, które dodają głębi i złożoności fabule. Jedną z takich kluczowych, choć drugoplanowych postaci, jest Siemion Zacharycz Marmieładow. Marmieładow jest postacią tragiczną, którą Dostojewski stosuje jako instrument do ukazania destrukcyjnej siły nałogów oraz ludzkiego upadku, ale również poczucia winy i dążenia do odkupienia.
W niniejszym opracowaniu zostanie omówiona szczegółowa charakterystyka Marmieładowa, ze szczególnym uwzględnieniem jego wyglądu zewnętrznego, sytuacji życiowej, relacji rodzinnych, wewnętrznych rozterek oraz ostatecznego upadku.
I. Wygląd zewnętrzny Marmieładowa
Siemion Zacharycz Marmieładow jest postacią, której fizyczny wygląd odzwierciedla jego wewnętrzne rozkłady i upadki. Jest to mężczyzna w średnim wieku, którego wiek szacowany jest na mniej niż pięćdziesiąt lat. Jego wzrost jest przeciętny, a budowa ciała krępa, jednak jest wyraźnie zaniedbany i wyniszczony nałogiem alkoholowym. Marmieładow nosi brudne i znoszone ubrania - szczególnie charakterystyczny jest jego frak pozbawiony guzików, co podkreśla jego nędzę i oddanie alkoholowemu nałogowi.Stan higieny osobistej Marmieładowa pozostawia wiele do życzenia. Włosy są zaniedbane, z resztkami trawy, co świadczy o jego częstym pobycie w miejscach publicznych i zaniedbaniu samego siebie. Twarz Marmieładowa jest napuchnięta, co jest typowym objawem długotrwałego nadużywania alkoholów. W momentach spotkań z Raskolnikowem, od razu rzuca się w oczy jego kontrast z czynnymi urzędnikami - brak zadbania, gładkiego ogolenia czy eleganckich fryzur dodatkowo podkreśla jego izolację od społecznych norm i standardów.
II. Sytuacja życiowa i relacje rodzinne
W życiu zawodowym Marmieładow był urzędnikiem niskiego stopnia. Jego kariera była nieustannie przerywana przez kolejne utraty pracy spowodowane nałogiem alkoholowym. Marmieładow stracił kilka miejsc pracy, a każde kolejne zwolnienie pogłębiało jego degradację w społeczeństwie i we własnych oczach.Rodzina Marmieładowa również odczuwała skutki jego uzależnienia. Jego żona, Katarzyna Iwanowna, żyła w nieustannym strachu i rozpaczy z powodu męża, który przepijał wszystkie zarobki i nie dbał o dobro rodziny. Katarzyna Iwanowna jest wyniszczoną kobietą, chorującą na gruźlicę, która walczy o przetrwanie swoich dzieci i siebie samej. W domu Marmieładowa panuje ciągły chaos, który prowadzi do dramatycznych decyzji, takich jak wybór córki, Soni, która postanawia stać się prostytutką, aby zapewnić rodzeństwu podstawowe środki do życia.
Okrutnym aktem jest kradzież przez Marmieładowa pieniędzy zarobionych przez Sonię po to, aby kupić alkohol. Jest to akt nie tylko zdrady wobec własnej rodziny, ale także ukazuje pogłębiony stan jego upadku moralnego. Mimo tego, że jest świadom swojej destrukcyjnej roli w rodzinie, nie potrafi przeciwstawić się swoim słabościom.
III. Wewnętrzne rozterki i samokrytyka
Marmieładow nie jest postacią pozbawioną samoświadomości. Zdaje sobie sprawę z problemu, jakim jest jego alkoholizm, i w pełni rozumie konsekwencje swoich działań. Jego publiczne przyznanie się do win w szynku i auto-upokarzanie świadczą o jego głębokim poczuciu winy. Marmieładow zdaje sobie sprawę z krzywd, jakie wyrządza swojej rodzinie, a mimo to nie potrafi oderwać się od nałogu.Kluczowym momentem w powieści jest szczera rozmowa Marmieładowa z Raskolnikowem. W tej rozmowie Marmieładow otwarcie mówi o swoich słabościach i winach, ryzykując narażenie się na pogardę i osąd innych. Mimo wszystko wybiera ścieżkę uczciwości, która choć bolesna, pozwala mu na pewnego rodzaju katharsis. Ta rozmowa ukazuje Marmieładowa jako postać zdolną do głębszych uczuć i refleksji, co czyni go jeszcze bardziej tragicznym bohaterem.
Jednym z najbardziej wzruszających momentów w powieści jest prośba Marmieładowa o wybaczenie skierowana do Soni. Przed śmiercią Marmieładow zdaje sobie sprawę z ogromu krzywd, które wyrządził rodzinie, i czuje potrzebę uzyskania przebaczenia. Jest to moment ukazujący jego zdolność do uczuć wyższych i chęć odkupienia, mimo że jest już za późno na rzeczywistą zmianę.
IV. Ostateczny upadek i śmierć
Ostateczny upadek Marmieładowa jest tragiczny i groteskowy zarazem. Wypadek pod kołami powozu konnego nie jest tylko fizyczną tragedią, ale również symbolicznym zakończeniem jego destrukcyjnego życia. Marmieładow zostaje ranny i wprowadzany do domu przez Raskolnikowa, co jest aktem współczucia i humanizmu ze strony głównego bohatera.Ostatnie chwile Marmieładowa są pełne skruchy i prośby o wybaczenie. W atmosferze pełnej napięcia i rozpaczy, Marmieładow umiera, uzyskując pewnego rodzaju duchowe przebaczenie od Soni. Jego śmierć jest zarówno końcem jego życiowego bólu, jak i symbolicznym oczyszczeniem przez cierpienie. Marmieładow umiera z poczuciem, że być może jego prośba o przebaczenie zostanie wysłuchana, co nadaje jego postaci tragicznego, ale i ludzkiego wymiaru.
V. Podsumowanie i refleksje
Siemion Zacharycz Marmieładow jest postacią niezwykle złożoną. Ocena moralna jego postaci jest trudna, ponieważ nie jest on jednoznacznie złym człowiekiem. Jego chęć zapewnienia dobra dla rodziny jest zgubiona przez jego uzależnienie od alkoholu, co prowadzi do jego upadku. Jego wewnętrzne rozterki, poczucie winy i potrzeba odkupienia pokazują, że jest on również człowiekiem zdolnym do głębokich uczuć i refleksji.Dostojewski poprzez postać Marmieładowa ukazuje destrukcyjną moc nałogów, ale również ludzką potrzebę zrozumienia i wybaczenia. Marmieładow jest postacią, która ilustruje, jak łatwo człowiek może upaść, ale także, że nawet w najgłębszym upadku jest miejsce na refleksję i próbę odkupienia. Jego postać w kontekście całej powieści „Zbrodnia i kara” jest przykładem ludzkiego upadku, ale i próby poszukiwania redemption, co jest jednym z głównych przesłań twórczości Dostojewskiego.
Podsumowując, Siemion Zacharycz Marmieładow jest postacią tragiczną, której życie i śmierć stanowią ważny komentarz na temat natury ludzkiej, nałogów i potrzeby przebaczenia. Jego postać, mimo że drugoplanowa, w istotny sposób wzbogaca fabułę „Zbrodni i kary” i dodaje głębi refleksji moralnych i psychologicznych, które są kluczowe dla zrozumienia przesłania Fiodora Dostojewskiego.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.08.2024 o 17:10
O nauczycielu: Nauczyciel - Izabela O.
Mam 10‑letnie doświadczenie w pracy w liceum oraz w przygotowaniach do matury; prowadzę też zajęcia dla ósmoklasistów. Skupiam się na czytelności wypowiedzi i precyzyjnej argumentacji. Na zajęciach dbam o spokojny rytm pracy i jasne kroki, które łatwo powtórzyć w domu. Uczniowie podkreślają, że takie podejście zmniejsza stres i daje lepsze wyniki.
Wypracowanie jest bardzo szczegółowe, analizujące postać Marmieładowa z wielką precyzją i wnikliwością.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się