W jaki sposób Marcin Borowicz z Syzyfowych prac stał się patriotą?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.08.2024 o 21:07

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 12.08.2024 o 20:47

Stefan Żeromski, jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy przełomu XIX i XX wieku, w 1897 roku wydał powieść "Syzyfowe prace". Dzieło to, początkowo noszące tytuł "Wybawiciel", opowiada o trudach młodzieży polskiej w czasach zaboru rosyjskiego. Powieść ukazuje obraz ówczesnego szkolnictwa, które podlegało surowej rusyfikacji, oraz walkę bohaterów o zachowanie polskości. W centrum fabuły znajduje się Marcin Borowicz, młody chłopiec, który dorasta w tych trudnych warunkach, przechodzi przez fazę rusofilii, aż w końcu staje się świadomym i zaangażowanym patriotą.

Marcin Borowicz przyszedł na świat w rodzinie polskiej szlachty drobnomieszczańskiej. Jego matka umiera, gdy jest jeszcze dzieckiem, a ojciec, raczej surowy i oddalony emocjonalnie, skupia się na zapewnieniu synowi edukacji, co w rzeczywistości oznacza konieczność przystosowania się do rosyjskiego systemu szkolnego. Osierocony Marcin szybko musi nauczyć się samodzielności i odpowiedzialności, co z jednej strony wzmacnia jego charakter, ale z drugiej naraża na wpływ rusyfikacyjnej machiny.

W czasie nauki w gimnazjum Marcin przechodzi proces adaptacji do kultury rosyjskiej. Poddawany jest naciskom z różnych stron – nauczyciele wymagają od uczniów znajomości języka rosyjskiego, a w szkole panuje atmosfera sprzyjająca rusyfikacji. Na dodatek, jego mentorem staje się inspektor Zabielski, człowiek o wybitnych zdolnościach perswazji, który umiejętnie manipuluje młodymi chłopcami, promując rosyjską literaturę i kulturę. Zabielski staje się dla Marcina autorytetem, co prowadzi do tego, że Borowicz przestaje dostrzegać wartość w swojej polskości i zaczyna patrzeć na Polskę jak na kraj słaby, niepotrafiący się bronić.

Punktem kulminacyjnym w życiu Marcina jest lekcja języka polskiego, podczas której nowo przybyły do klasy Bernard Zygier recytuje "Redutę Ordona", poemat Adama Mickiewicza. To dramatyczne przedstawienie męstwa polskich żołnierzy, walczących do końca przeciwko przeważającej sile wroga, wstrząsa Borowiczem. Wzbudza w nim głęboko ukryte uczucia patriotyczne i zmusza do refleksji nad własnym życiem i postawą.

Lekcja ta staje się dla Marcina momentem przełomowym. Zaczyna analizować swoje dotychczasowe postępowanie i uświadamia sobie, jak bardzo był zmanipulowany przez rusyfikatorów. W jego świadomości pojawia się silne pragnienie zmiany i odkupienia swoich błędów. Borowicz zaczyna czytać polską literaturę, w tym "Dziady" Mickiewicza, co tylko pogłębia jego przekonanie o wielkości polskiej kultury i historii. Marcin nie ogranicza się jedynie do osobistej refleksji; zaczyna działać na rzecz ojczyzny. Ostrzega swoich polskich kolegów przed rosyjskimi inspekcjami, narażając się na represje ze strony nauczycieli. Jego czynne zaangażowanie w obronę polskości symbolizuje między innymi obrzucenie błotem inspektora Majewskiego – akta przeciwko narzuconym wartościom i próba zachowania godności narodowej.

Przemiana Marcina Borowicza to proces dojrzewania do patriotyzmu. Z młodego chłopca, zmanipulowanego przez rusyfikacyjną machinę, staje się świadomym młodzieńcem, który rozumie, że jego obowiązkiem jest walka o polskość. Przechodzi on wewnętrzną metamorfozę, zrzucając jarzmo narzuconej mu kultury rosyjskiej i odkrywając w sobie ducha narodowego. Jest to proces, który wymaga od niego odwagi, determinacji i głębokiej refleksji nad własnym życiem.

Szczególnie ważnym elementem przemiany Marcina jest jego rosnąca świadomość narodowa. Początkowo, pod wpływem Zabielskiego i systemu edukacyjnego, młody Borowicz dawał się łatwo manipulować. Jednakże, spotkanie z twórczością Mickiewicza oraz własne przemyślenia na temat historii Polski pozwalają mu zrozumieć wagę i piękno własnej kultury. Ostatecznie, staje się młodzieńcem, który nie tylko identyfikuje się z polskością, ale również podejmuje konkretne działania na rzecz ochrony i promowania polskiej tożsamości.

Proces, jaki przechodzi Marcin Borowicz, jest nie tylko indywidualnym dojrzewaniem do patriotyzmu, ale także uniwersalnym wątkiem w literaturze, ukazującym walkę o zachowanie tożsamości narodowej w obliczu obcej dominacji. Jest to także przestroga przed łatwością manipulacji młodymi ludźmi przez systemy władzy, które mogą wykorzystywać swoje wpływy do narzucania własnej kultury i ideologii.

W zakończeniu warto podkreślić, że "Syzyfowe prace" Stefana Żeromskiego są ważnym świadectwem trudności, jakie spotykały młodzież polską w czasie zaborów, ale również nadzieją na to, że nawet w najtrudniejszych warunkach możliwe jest odnalezienie w sobie ducha patriotyzmu i podjęcie walki o ocalenie narodowej tożsamości. Marcin Borowicz jest przykładem młodego człowieka, który, choć początkowo poddany rusyfikacji, dzięki własnej refleksji i spotkaniu z wielką literaturą polską, przechodzi głęboką przemianę duchową i staje się gorliwym patriotą, gotowym na wszelkie wyrzeczenia w imię ojczyzny.