Syzyfowe prace - streszczenie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.08.2024 o 17:52

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 19.08.2024 o 17:05

#

Powieść „Syzyfowe prace” autorstwa Stefana Żeromskiego, to dzieło publikowane pierwotnie pod pseudonimem Maurycy Zych w dzienniku „Nowa Reforma” od 7 lipca do 24 września 1897 roku. Pierwsze wydanie książkowe pojawiło się w 1898 roku. Utwór zawiera liczne wątki autobiograficzne Żeromskiego i opisuje sytuację w zaborze rosyjskim, szczególnie skupiając się na procesie rusyfikacji młodzieży polskiej. Tytuł powieści nawiązuje symbolicznie do mitologicznego Syzyfa i jego niekończącej się pracy, metaforycznie oddając trud i bezowocność walki młodych Polaków przeciwko narzuconej rusyfikacji.

Główne wydarzenia

Z czasem w życie Marcina wkradają się poważne zmiany. Przełomowym momentem jest śmierć jego matki, która naznacza jego dalszy rozwój emocjonalny i osobisty. Marcin poznaje nowych uczniów, takich jak Andrzej Radek i Bernard Zygier, którzy wnoszą nowe perspektywy i powiew patriotyzmu do jego życia. Równocześnie, przeżywa pierwszą miłość do Anny Stogowskiej, lecz ich drogi się rozchodzą. Powieść kończy się maturą i dalszym życiem Marcina bez obecności Anny, ale ze znacznym wpłynięciem rusyfikacji na jego osobowość i tożsamość narodową.

Szczegółowe streszczenie

Szkoła w Owczarach przedstawiana jest jako miejsce skromne, pełne wyzwań, ale i pierwszych lekcji życia. Józia, siostrzenica księdza Piernackiego, i Piotr Michcik, starszy chłopiec, pomagają Marcinowi zrozumieć nową rzeczywistość. Marcin podejmuje pierwsze kroki ku rusyfikacji, ucząc się języka rosyjskiego przez modlitwy i pieśni, co zderza się z jego polskim dziedzictwem i wprowadza wiele wewnętrznych konfliktów.

W momencie, gdy matka Marcina przybywa do Klerykowa, aby zapewnić mu lepsze warunki przygotowań do gimnazjum, powieść skupia się na korupcji w systemie edukacyjnym zaboru rosyjskiego. Przykład Majewskiego, który przeciwdziała prawdziwej edukacji, tylko zwiększa napięcia w utworze. Marcin, po pomyślnym zdaniu egzaminów, zamieszkuje u pani Przepiórkowskiej w Klerykowie.

Pobyt w Klerykowie wiąże się z nowymi wyzwaniami i nasilającą się rusyfikacją. Śmierć matki głęboko wpływa na Marcina, zmieniając jego perspektywę i życie emocjonalne. Po jej śmierci Marcin staje się bardziej podatny na rusyfikacyjne działania nauczycieli i przepisów szkolnych, chociaż widać w nim również walkę o zachowanie własnej tożsamości.

W gimnazjum rozpoczyna się twardy proces rusyfikacji pod przewodnictwem nowych dyrektorów i nauczycieli. Dyscyplina zostaje zaostrzona, a metody rusyfikacji bardziej zintensyfikowane. W tym środowisku pojawiają się takie postaci jak Andrzej Radek, który przez swoją pracę i skromne warunki życia wprowadza nowe wartości i idee do życia Marcina.

Zmiany w Borowiczu są stopniowe, ale znaczące. Pod wpływem literatury rosyjskiej i grupy literatów, którą tworzy z innymi uczniami, Marcinowi zaczyna zagrażać całkowite zrusyfikowanie. Jednak wszystko ulega zmianie z przybyciem Bernarda Zygiera. Zygier, młody patriota, wprowadza zakazaną literaturę polską do codziennych rozmów uczniów, przyczyniając się do odrodzenia patriotyzmu wśród swoich kolegów.

Spotkania w Starym Browarze stają się miejscem tajnych rozmów i czytań literatury polskiej, co wzbudza w Marcinie ponowne poczucie tożsamości narodowej. Kluczowym momentem jest recytacja „Reduty Ordona” przez Zygiera, która budzi emocje i przeorganizowuje wewnętrzny światopogląd Marcina. Te spotkania stają się katalizatorami jego patriotycznej przemiany.

Miłość Marcina do Anny Stogowskiej, zwanej Birutą, jest ważnym wątkiem osobistym, który jednak kończy się rozczarowaniem i separacją dróg życiowych. Matura przynosi zakończenie pewnego etapu w życiu Marcina, który teraz staje przed nowymi możliwościami, ale z doświadczeniem głębokiej introspekcji: od zrusyfikowanego młodzieńca do świadomego Polaka. Przyjaciel Radek wspiera Marcina emocjonalnie, pomagając mu odnaleźć się w tej nowej rzeczywistości.

Podsumowanie