"Rozdziobią nas kruki, wrony" - streszczenie
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 22.08.2024 o 16:19
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 20.08.2024 o 14:32
Streszczenie:
Stefan Żeromski w noweli "Rozdziobią nas kruki, wrony" ukazuje tragiczne wydarzenia związane z upadkiem powstania styczniowego oraz heroizm jednostki w obliczu brutalnej rzeczywistości. Symbolika kruków i wron ilustruje moralną degrengoladę tamtych czasów. ?
W noweli "Rozdziobią nas kruki, wrony" Stefana Żeromskiego, autor porusza tragiczne wydarzenia związane z upadkiem powstania styczniowego. Opublikowana w 1895 roku, nowela ta jest wymownym świadectwem brutalnej i bezlitosnej rzeczywistości tamtych czasów, ukazując w szczególny sposób heroizm i poświęcenie jednostki w zderzeniu z historycznym losem oraz ludzką degradacją moralną.
Temat:
Nowela Stefana Żeromskiego skupia się na losie Andrzeja Boryckiego, znanego również jako Szymon Winrych, który w obliczu upadku powstania styczniowego próbuje dostarczyć broń powstańcom. Upadek tego powstania miał miejsce w 1864 roku, kończąc trwającą półtora roku walkę o niepodległość Polski, w której zginęło wielu marzących o wolności.Autor i data:
Stefan Żeromski, czołowa postać polskiej literatury pozytywistycznej, napisał nowelę "Rozdziobią nas kruki, wrony" jako krytyczne spojrzenie na powstanie styczniowe i tragedię jego uczestników. Publikacja tej noweli przyniosła mu uznanie jako autora, który potrafił wnikliwie analizować i przedstawiać społeczne oraz moralne problemy tamtych czasów.Cel:
Celem tego streszczenia jest przedstawienie złożonej fabuły i symboliki noweli w zwięzły, ale dokładny sposób, tak aby oddać głębię i tragizm opisywanych wydarzeń.Część 1: Streszczenie krótkie
Wędrując w deszczowy, jesienny dzień do Nasielska, Andrzej Borycki w swojej misji dostarczenia broni powstańcom czuł zarówno fizyczne, jak i emocjonalne zmęczenie. Jego konie były wyczerpane i głodne, a buty Winrycha były zużyte do granic możliwości. W trakcie swojej podróży Winrych niespodziewanie natrafia na oddział rosyjskiego wojska, co zmusza go do próby ucieczki. Niestety, zostaje szybko zauważony przez żołnierzy, którzy przeszukują jego wóz i odkrywają ukrytą broń.W wyniku brutalnej konfrontacji Winrych zostaje ciężko ranny, a rosyjscy żołnierze odchodzą z częścią zdobytej broni. Po krótkiej modlitwie bohater umiera, a ranny koń wpada w panikę, ostatecznie łamiąc nogę. Następnego dnia na miejsce tragedii przybywają kruki i wrony, zaczynając żerować na ciałach. Po pewnym czasie pojawia się chłop, który pragnąc zdobyć łupy, przeszukuje wóz, zabierając broń i część ubrań Winrycha, uwalnia rannego konia i zakopuje ciała w dole kartoflanym.
Część 2: Streszczenie szczegółowe
Podróż Andrzeja Boryckiego znanego jako Szymon Winrych w kierunku Nasielska trwała już trzeci dzień. Warunki pogodowe były niezwykle trudne, z zimnem i deszczem, co dodatkowo osłabiało bohatera i jego konie. Buty Winrycha były przemoczone i zużyte, a jego kondycja fizyczna była na skraju wyczerpania. Mimo to nie poddawał się i starał się jak najlepiej zabezpieczyć ładunek broni, który miał dostarczyć powstańcom.Winrych z determinacją realizował swoją misję, przewożąc sztucery, karabiny i pałasze, ukryte pod warstwą drewna, siana i słomy. Opowiadając historię o pożyczonych koniach oraz wcześniejszych łatwiejszych transportach broni, można dostrzec, jak bardzo cenna i ryzykowna była jego misja. Winrych był świadomy, że walka powstańców jest praktycznie przegrana, jednakże nie zamierzał się poddać, wierząc, że może wesprzeć ich swoją działalnością.
Podczas swojej podróży bohater dostrzegał zorganizowany ruch w oddali, który okazuje się być oddziałem rosyjskiego wojska. Z obawą próbuje uciec, lecz szybko zostaje odkryty przez żołnierzy. Żołnierze otaczają Winrycha, przeszukują jego wóz i odnajdują ukrytą broń. Winrych błaga o litość, lecz żołnierze rosyjscy są bezwzględni.
Winrych zostaje ciężko ranny lancami, a jeden z żołnierzy przypadkowo zabija konia. Żołnierze opuszczają miejsce zdarzenia, zabierając część broni. Winrych, pozostawiony na śmierć, modli się krótko i umiera. Ranny koń, w desperackiej próbie ucieczki, łamie nogę.
Następnego ranka na miejsce tragedii nadlatują kruki i wrony, które zaczynają żerować na ciałach. Wkrótce pojawia się chłop, który z myślą o zdobyciu łupów zaczyna przeszukiwać wóz. Zabiera resztę broni i część ubrań Winrycha. Próbuje zabić rannego konia, lecz nie udaje mu się to, więc uwalnia zwierzę.
Chłop powraca kilkukrotnie, chcąc uzyskać jak najwięcej z tragedii, która się rozegrała. Skóruje martwego konia, czekając na powolną śmierć drugiego zwierzęcia. W końcu decyduje się na zakopanie ciał Winrycha i konia w dole kartoflanym, przysypując je gliną i zakrywając gałęziami.
W ostatniej scenie chłop zastaje rannego konia, który leży nad ciałem Winrycha. Symboliczne ptaki, krążące nad głową zwierzęcia, czekają na jego śmierć. Nowela kończy się nadchodzącą nocą, która okrywa miejsce tragedii.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 22.08.2024 o 16:19
O nauczycielu: Nauczyciel - Aleksandra F.
Od 8 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i systematycznie przygotowuję do matury. Stawiam na logiczny plan, celne przykłady i styl dopasowany do formy wypowiedzi; z ósmoklasistami ćwiczę czytanie ze zrozumieniem i krótkie formy. Na zajęciach panuje cisza sprzyjająca skupieniu i miejsce na pytania. Uczniowie chwalą klarowność wskazówek i spokojny sposób prowadzenia.
Doskonałe streszczenie, które zgrabnie łączy kontekst historyczny z analizą postaci i symboliki.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się