Opisy afrykańskiej przyrody z powieści W pustyni i w puszczy
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.08.2024 o 12:29
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 22.08.2024 o 12:15
Streszczenie:
"Opisy afrykańskiej przyrody w 'W pustyni i w puszczy' Sienkiewicza pełne symboliki, różnorodności i grozy, kształtują losy bohaterów w ekstremalnych warunkach Afryki." ⛰??
Opisy afrykańskiej przyrody z powieści "W pustyni i w puszczy"
Afrykańska przyroda stanowi jedno z najważniejszych tło dla wydarzeń opisanych w powieści Henryka Sienkiewicza "W pustyni i w puszczy". Powieść, napisana w 1911 roku, przedstawia przygody dwojga młodych bohaterów – Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison – uwięzionych i zmuszonych do podróży przez dziką Afrykę Północną i Wschodnią. Znaczenie przyrody w tej książce jest nieocenione, ponieważ to właśnie afrykańska fauna i flora nadają dynamiki i głębi fabule, a opisy krajobrazów i ekosystemów wzbogacają przygody bohaterów, wpływając na ich decyzje i przetrwanie.
Różnorodność afrykańskiej przyrody w powieści jest szczególnie zauważalna poprzez opisy flory i fauny, jakimi naszpikowany jest tekst. Sienkiewicz z niezwykłą precyzją opisuje egzotyczne rośliny oraz zwierzęta, z którymi zetknęli się bohaterowie. Różnorodne krajobrazy Afryki, od swobodnych przestrzeni pustynnych po gęste lasy, odzwierciedlają zmieniające się warunki, z jakimi musieli zmierzyć się Staś i Nel.
1. Flora
Uwagę czytelnika przykuwa przede wszystkim bogactwo i różnorodność afrykańskiej flory. Autor maluje przed nami obrazy pełne egzotycznych roślin, takich jak gigantyczne baobaby, które odgrywają symboliczną i praktyczną rolę w powieści. Baobab, będący schronieniem dla bohaterów, zostaje nazwany przez Stasia "Kraków". Dzięki temu gigantycznemu drzewu, które zapewnia im bezpieczne schronienie, bohaterowie mogą poczuć się choć na chwilę bezpiecznie. Baobab staje się nie tylko miejscem ochrony, ale również symbolem patriotyzmu i tęsknoty za ojczyzną.Oprócz baobabów, w powieści pojawia się wzmianka o roślinach uprawnych, takich jak maniok, banany czy kokosy, które bohaterowie wykorzystują jako źródło pożywienia. Dzięki tym roślinom, Staś i Nel są w stanie zaspokoić swoje podstawowe potrzeby żywieniowe, niezależnie od tego, jak bardzo by ich przygody nie oddalały od cywilizacji. Sienkiewicz w fantastyczny sposób ukazuje, jak roślinność może nie tylko stanowić tło dla akcji, ale także aktywnie uczestniczyć w fabule.
2. Fauna
Równie ważna jak flora, jest fauna przedstawiona w powieści. Bohaterowie zetknęli się z różnorodnymi dzikimi zwierzętami, które czasem stają się cennym źródłem jedzenia, a innym razem stanowią śmiertelne zagrożenie. Staś, ucząc się myśliwego, próbuje zdobywać żywność polując na antylopy, dziki ndiri czy wodne ptactwo. Dzięki swym umiejętnościom myśliwskim, Staś zapewnia przetrwanie nie tylko sobie, ale również Nel i towarzyszącym im osobom.Jednak afrykańska fauna to także niebezpieczeństwa. Lwy, pantery, a nawet mały wobo (szympans) stanowią zagrożenie dla bohaterów. Począwszy od dramatycznego starcia ze lwami, które próbują porwać Nel, aż po spotkanie z gorylem, który stanowi zagrożenie dla małego Nasibu, Sienkiewicz doskonale przedstawia, jak dzikie zwierzęta mogą wpływać na ludzkie losy. W powieści pojawiają się także legendarne zwierzęta, jak słonie wodne, które choć nie spotkane osobiście przez bohaterów, wzbogacają atmosferę tajemniczości i egzotyki afrykańskiej przyrody.
3. Ekstremalne warunki przyrodnicze i ich wpływ na fabułę
Afrykańskie krajobrazy w "W pustyni i w puszczy" są nie tylko piękne i zachwycające, ale także przerażające i niebezpieczne. Opisy malowniczych wodospadów, bujnych lasów oraz spokojnie pasących się zwierząt tworzą idylliczny obraz Afryki, która fascynuje i zachwyca swoją dzikością.Jednak Sienkiewicz nie ogranicza się do przedstawienia tylko tych romantycznych stron. Afryka w jego powieści bywa równie groźna i nieprzyjazna. Podmokłe tereny, które bohaterowie zmuszeni są przekraczać, są siedliskiem chorób przenoszonych przez owady. To samo dotyczy groźnych burz piaskowych, które niszczą karawany i zmuszają bohaterów do walki o przetrwanie w ekstremalnych warunkach. Jałowe obszary pustynne sprawiają trudności w zdobyciu wody, co niejednokrotnie stawia życie bohaterów na krawędzi. W tych trudnych warunkach Staś musi polegać na swojej wiedzy i umiejętnościach, aby zapewnić bezpieczeństwo sobie i Nel.
4. Praktyczne wykorzystanie afrykańskiej przyrody przez bohaterów
Staś w ciągu swojej podróży staje się młodym myśliwym, który ucząc się czerpać z afrykańskiej przyrody, stara się wykorzystać to, co najlepsze. Polowanie na dzikie zwierzęta, zdobywanie pożywienia oraz kształtowanie umiejętności przetrwania na dzikiej afrykańskiej ziemi stają się codziennością bohaterów.Zabezpieczanie obozu przed nocnymi atakami drapieżników to kolejny element, który ilustruje praktyczne zastosowanie afrykańskiej przyrody przez Stasia. Dzięki swojej zaradności oraz umiejętnościom, bohaterowie są w stanie przetrwać w trudnych warunkach, wykorzystując to, co daje im otaczający ich świat.
5. Topografia i unikalne miejsca w powieści
Opis Góry Lindego jako miejsca dłuższego wypoczynku i bezpiecznego schronienia jest wyjątkowym fragmentem powieści. Sienkiewicz poświęca wiele uwagi, by przedstawić górę jako jedno z niewielu miejsc, gdzie bohaterowie mogą poczuć się choć na chwilę bezpiecznie. Istnienie źródlanej wody i bogactwo pożywienia umożliwia bohaterom regenerację i chwilowy odpoczynek od nieustających zagrożeń.Narracja dotycząca mało zbadanych terenów oraz postaci doktorów-rządowych ekspedycjonistów wskazuje na nieznane i dzikie obszary Afryki, które wciąż kryją wiele tajemnic przed europejskim światem.
6. Kontekst historyczny
Nie można zrozumieć afrykańskiej przyrody przedstawionej w powieści bez kontekstu historycznego, w jakim osadzona jest akcja. Działa się ona podczas epoki kolonialnej, kiedy to Europejczycy eksplorowali i kolonizowali Afrykę. Działalność doktora Clary’ego i kapitana Glena na wschodnich stokach Kilima-Ndżaro pokazuje, jak europejscy badacze starali się zgłębić tajemnice afrykańskiej ziemi, często zmagając się z ekstremalnymi warunkami i niebezpieczeństwami.7. Wnioski
Opisy afrykańskiej przyrody w powieści "W pustyni i w puszczy" Henryka Sienkiewicza są nie tylko literacko piękne, ale również pełne głębokiego znaczenia. Różnorodne krajobrazy i ekosystemy wpływają na rozwój fabuły oraz losy głównych bohaterów. Sienkiewicz przedstawia przyrodę jako aktywnego uczestnika wydarzeń, który kształtuje decyzje i losy postaci.Przedstawienie przyrody przez Sienkiewicza ukazuje zarówno piękno, jak i grozę afrykańskiego kontynentu. Przez opowieść o Stasiu i Nel, autor oddaje hołd dzikiej, niezbadanej przyrodzie, której potęga i nieprzewidywalność są nieodłącznym elementem afrykańskiej ziemi. Dzięki temu powieść staje się ponadczasową historią pełną przygód i niebezpieczeństw, która fascynuje czytelników do dziś.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.08.2024 o 12:29
O nauczycielu: Nauczyciel - Michał J.
Od 10 lat pracuję w szkole średniej i przygotowuję do matury, a młodszych — do egzaminu ósmoklasisty. Uczę, jak łączyć treść z formą: dobra teza, logiczne akapity, celny przykład. Na moich lekcjach dużo pracujemy na konkretnych tekstach i modelach wypowiedzi. Uczniowie chwalą rzeczowość, spokój i to, że „wreszcie wiadomo, jak pisać”.
Wypracowanie jest bardzo obszerne, ale zdecydowanie w pełni zgłębia temat opisów afrykańskiej przyrody z powieści "W pustyni i w puszczy".
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się