"Ojciec Goriot" - bohaterowie

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 28.08.2024 o 12:20

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 26.08.2024 o 18:19

I. Wstęp

"Ojciec Goriot", napisany przez Honoré de Balzaca, jest integralną częścią monumentalnego cyklu "Komedia ludzka", obejmującego ponad 90 powieści i opowiadań, które w kompleksowy sposób oddają obraz społeczeństwa francuskiego w XIX wieku. Balzac, znany jako jeden z pionierów realizmu w literaturze, kreuje w tej powieści nie tylko obraz życia codziennego w Paryżu, ale także dogłębną analizę relacji międzyludzkich, ambicji, moralności i upadku człowieka. "Ojciec Goriot" jest kluczowym elementem jego twórczości, ponieważ łączy postacie i wątki z innych jego dzieł, tworząc sieć skomplikowanych relacji i ukazując różnorodność postaw życiowych.

2. Cel wypracowania:

Celem tego wypracowania jest szczegółowa prezentacja i analiza głównych bohaterów powieści "Ojciec Goriot". Postacie te, z ich zróżnicowanymi motywacjami, celami i losami, są kluczowe dla zrozumienia głębszych kwestii poruszanych przez Balzaca, takich jak wpływ społeczeństwa na jednostkę, moralność w realiach XVIII-wiecznego Paryża oraz rola więzi rodzinnych i społecznych.

3. Zapowiedź struktury wypracowania:

W niniejszym wypracowaniu zostaną omówione główne postacie powieści: Jan Joachim Goriot, Eugeniusz Rastignac, Vautrin, oraz Anastazja i Delfina – córki Goriota. Ponadto, przedstawione będą także kluczowe dla fabuły postacie poboczne, takie jak Klara de Beauséant, panna Michonneau, pan Poiret, Wiktoryna Taillefer, Krzysztof i Sylwia, Maksym de Trailles, Laura i Agata de Rastignac, księżna de Ledgeais oraz margrabia D’Ajudy.

II. Jan Joachim Goriot - Tragiczną Postać Ojca

Jan Joachim Goriot, tytułowy bohater powieści, jest byłym handlarzem mąką, który dorobił się znacznego majątku w czasach Rewolucji Francuskiej. Po śmierci żony poświęcił całe swoje życie dwóm córkom, Anastazji i Delfinie. Zamieszkał w pensjonacie pani Vauquer, gdzie stopniowo, na przestrzeni lat, jego wygląd zamożnego i szanowanego mężczyzny ulega dramatycznej zmianie.

2. Relacje z córkami:

Relacje Goriota ze swoimi córkami są świadectwem jego wielkiej miłości ojcowskiej, która jednak prowadzi do jego osobistej tragedii. Anastazja i Delfina, wychowane w atmosferze rozpieszczania, dorosły w przekonaniu, że wszystko im się należy. Ich małżeństwa z bogatymi i wpływowymi mężczyznami miały zapewnić im społeczny awans, ale w praktyce oddalają je od ojca. Obie córki ciągle domagały się pieniędzy, nawet gdy Goriot był już na skraju bankructwa, co stopniowo wyniszczało go finansowo i psychicznie.

3. Upadek Goriota:

Stopniowy upadek Goriota jest nierozerwalnie powiązany z jego relacjami z córkami. Ostatecznie traci on cały majątek, popada w ubóstwo, a jego zdrowie ulega poważnemu pogorszeniu. Na końcu powieści Goriot jest samotny, schorowany i umiera w biedzie, otoczony tylko przez Eugeniusza i aptekarza Biachona. Jego śmierć jest tragiczna, ponieważ pomimo wielkiej miłości do córek, żadna z nich nie odwiedza go w ostatnich chwilach ani nie pojawia się na jego pogrzebie.

III. Eugeniusz Rastignac - Ambitny Student

Eugeniusz Rastignac, młody student prawa, przybywa do Paryża z prowincji pełen ambicji i marzeń o lepszym życiu. Pochodzi z biednej, ale szlacheckiej rodziny, która z trudem wspiera jego studia. Rastignac szybko orientuje się, że w Paryżu liczą się przede wszystkim pieniądze i wpływy, i zaczyna dążyć do zdobycia pozycji społecznej, chcąc także pomóc swojej rodzinie.

2. Relacje i rozwój:

Jednym z kluczowych momentów w życiu Eugeniusza jest jego znajomość z panią de Beauséant, która wprowadza go na salony paryskiej arystokracji. Początkowo Eugeniusz ma pewne wartości moralne i nie zamierza schodzić na drogę demoralizacji, jednak realia paryskiego życia szybko zaczynają nadwyrężać jego przekonania. Mierząc się z brutalnym światem, znajomością z ludzmi o różnych ambicjach, Eugeniusz odrzuca propozycję małżeństwa z Wiktoryną, choć mogłoby to zagwarantować mu finansową stabilizację.

3. Przyjaźń z Goriotem i związek z Delfiną:

Eugeniusz rozwija bliską relację z ojcem Goriotem, stając się jego powiernikiem i opiekunem w trudnych chwilach. Gorfiz mu złąck, miority wara, wana próbą kada kończy się wspinszeniem w domie używania najlepsmentej młodziż. Niemniej, jego związek z Delfiną ma charakter głównie materialny; Eugeniusz wykorzysuje jej uczucie do siebie, by zyskać dostęp do wyższych sfer i śodki finansowe.

4. Ostateczny wybór:

Po pogrzebie Goriota Eugeniusz staje przed ważnym wyborem i postanawia porzucić dawne ideały. Decyduje się na aktywne uczestnictwo w paryskiej arystokracji, co oznacza akceptację zasad tego świata, w którym fałsz i obłuda dominują nad moralnością i uczciwością.

IV. Vautrin - Człowiek o Dwóch Twarzach

Vautrin, którego prawdziwe imię to Jakub Collin, znany również jako Ołży – Śmierć, jest zbiegłym galernikiem i jedną z najbardziej intrygujących postaci w powieści. Na pozór miły i inteligentny mężczyzna zamieszkujący pensjonat, w rzeczywistości jest mistrzem manipulacji i posiada ogromne wpływy w paryskim świecie przestępczym.

2. Wpływ na Eugeniusza:

Vautrin ma znaczący wpływ na Eugeniusza, wprowadzając go w brutalne realia paryskiego życia. Przedstawia Rastignaca zasady rządzące światem arystokracji i szlachty, pełne fałszu i obłudy. Namawia go nawet do małżeństwa z Wiktoryną, obiecując pozbycie się jej brata, co umożliwi zdobycie jej majątku.

3. Aresztowanie Vautrina:

Pod koniec powieści, jego tajemnice wychodzą na jaw, kiedy panna Michonneau, pod wpływem zachęt policji, denuncjuje go. Vautrin zostaje aresztowany, co jest przełomowym momentem dla mieszkańców pensjonatu, a także dla samego Eugeniusza, który widzi, jak niebezpieczne mogą być związki z ludźmi moralnie wątpliwymi.

V. Anastazja i Delfina - Rozpieszczone Córki Goriota

Anastazja de Restaud, starsza córka Goriota, jest hrabiną, którą ojciec rozpieszczał przez całe życie. Ma romans z Maksysem de Trailles, co doprowadza ją do znacznych problemów finansowych. Jej relacja z ojcem jest złożona: z jednej strony czerpie korzyść z jego miłości i hojności, z drugiej zaś wstydzi się go i dystansuje, zwłaszcza pod naciskami ze strony męża. W końcowych scenach powieści, mimo prośby o wybaczenie, nie pojawia się na pogrzebie ojca.

2. Delfina de Nucingen:

Delfina de Nucingen, baronowa, jest młodszą córką Goriota. Jej życie jest pełne luksusów, jednak nienawidzi siostry, ponieważ zazdrości jej akceptacji w wyższych kręgach społecznych. Delfina również wykorzystuje ojca finansowo, co jest jedną z przyczyn jego ruiny. Romans Eugeniuszem jest dla niej sposobem na przedostanie się do wyższych sfer, jednak jej uczucia są powierzchowne. Chociaż częściej odwiedza ojca niż Anastazja, to ostatecznie również nie towarzyszy mu w jego ostatnich chwilach.

VI. Klara de Beauséant - Elitarna Arystokratka

Klara de Beauséant jest ważną postacią w życiu Eugeniusza, ponieważ wprowadza go do paryskiej elity i salonów. Jej relacja z Rastignacem jest kluczowa, ponieważ pokazuje mu pozytywne aspekty życia wśród arystokracji, kontrastując z cynicznym i brutalnym podejściem Vautrina.

2. Osobiste tragedie:

Klara także przeżywa własne tragedie - jej kochanek porzuca ją dla innej, co skłania ją do wyjazdu z Paryża. Mimo to, jej postawa i rady mają trwały wpływ na Eugeniusza, pomagając mu zrozumieć złożoność społecznych mechanizmów.

VII. Pozostałe Postaci

Panna Michonneau, dawna piękność z podejrzaną przeszłością, staje się narzędziem w rękach policji, które używa jej do wydania Vautrina. Jest postacią wzbudzającą mieszane uczucia - z jednej strony moralnie wątpliwą, z drugiej pragmatyczną.

2. Pan Poiret:

Pan Poiret to tajemnicza postać z dawną pracowniczą przeszłością, będący jednym z mieszkańców pensjonatu. Jego życie pozostaje tajemnicą dla innych mieszkańców.

3. Wiktoryna Taillefer:

Wiktoryna jest młodą dziewczyną, odrzuconą przez rodziców, która mieszka w pensjonacie. Zakochuje się w Eugeniuszu, jednak jej uczucie pozostaje nieodwzajemnione. Jej historia dodaje głęboki wymiar emocjonalny do wątków głównych postaci.

4. Krzysztof i Sylwia:

Krzysztof i Sylwia to służący w pensjonacie. Krzysztof działa jako pomocnik, podczas gdy Sylwia jest kucharką. Ich obecność dodaje autentyczności i pełni scen humorystycznych powieści.

5. Maksym de Trailles:

Maksym de Trailles, kochanka Anastazji i ojciec jej dzieci, jest postacią cyniczną i wyrafinowaną, która wykorzystuje hrabinę finansowo i emocjonalnie, co przyczynia się do jej upadku.

6. Laura i Agata de Rastignac:

Siostry Eugeniusza mieszkają z rodzicami na wsi i wspierają brata, ile mogą, wysyłając oszczędności. Ich postacie reprezentują wartości rodzinne i prowincjonalne życie, kontrastujące z paryskim światem.

7. Księżna de Ledgeais:

Przyjaciółka Klary, pochodząca z rodziny królewskiej, jest bywalczynią salonów i symbolem arystokratycznego życia. Jej postać wnosi elementy polityczne i prestiżowe w powieści.

8. Margrabia D’Ajuda:

Margrabia D’Ajuda to kochanek Klary de Beauséant, który kończy romans, by ożenić się z panną de Rochefide, co jest jedną z powodów jej osobistej tragedii.

VIII. Zakończenie

"Ojciec Goriot" jest powieścią pełną dramatów, gdzie każdy z bohaterów walczy z własnymi demonami i społecznymi oczekiwaniami. Goriot umiera w biedzie i samotności, poświęciwszy wszystko dla niewdzięcznych córek. Eugeniusz Rastignac decyduje się na życie w zepsutym świecie paryskiej arystokracji. Vautrin, symbol obłudy i przestępczości, zostaje ostatecznie wydany i uwięziony.

2. Refleksja nad zgubnym wpływem społeczeństwa paryskiego:

Balzac ukazuje, jak presja społeczna i pogoń za materialnymi dobrami mogą zniszczyć relacje rodzinne, moralność i szczęście jednostki. Każda z postaci doświadczyła swojego rodzaju upadku, co pokazuje, jak zgubne mogą być aspiracje w społeczeństwie przesiąkniętym hipokryzją.

3. Znaczenie powieści w kontekście historycznym i społecznym:

Przez analizę "Ojca Goriota", Balzac demaskuje rzeczywistość społeczeństwa XIX-wiecznej Francji. Jego powieść pozostaje aktualna, pokazując uniwersalne problemy, takie jak dziecięca niewdzięczność, korupcja moralna i wpływ społeczeństwa na indywidualność jednostki. "Ojciec Goriot" pozostaje świadectwem Balzacowej mistrzowskiej umiejętności kreowania realistycznych i złożonych postaci, które ożywiają literaturę i zmuszają czytelników do refleksji nad własnym życiem i wartościami.