Postawy Polaków wobec zaborców w oparciu o Dziady cz. III

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.08.2024 o 9:45

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 30.08.2024 o 8:52

"Dziady część III" Adama Mickiewicza to dramat powstały w 1832 roku, w okresie historycznym pełnym niepokojów i represji, które spadły na Polaków po upadku Powstania Listopadowego. Dramat ten jest wyrazem głębokiego niepokoju Mickiewicza o losy swojej ojczyzny i narodu, a także manifestacją jego krytycznego spojrzenia na postawy różnych warstw społecznych wobec zaborców. Głównym celem autora było ukazanie dramatycznej sytuacji polityczno-społecznej w zaborze rosyjskim oraz różnorodnych reakcji polskiego społeczeństwa na te trudne warunki.

W "Dziadach" część III Mickiewicz przedstawia trzy główne postawy Polaków wobec zaborców: konformizm arystokracji, zdradę kolaborantów oraz patriotyzm młodzieży. Autor ukazuje złożoność tych postaw, krytykując niektóre z nich, a glorifikując inne, w zależności od ich wpływu na losy narodu.

Pierwszą postawą ukazaną w dramacie jest konformizm arystokracji, najlepiej zobrazowany w scenie Saloniku warszawskiego. Salon jest miejscem spotkań warszawskich elit, literatów, frankofilów i miłośników poezji, którzy są bardziej zainteresowani sprawami kulturalnymi niż losem swojego narodu pod rosyjską okupacją. W tej scenie arystokracja jest przedstawiona jako skupiona na własnym komforcie i interesach, całkowicie obojętna na cierpienia ludu i represje, jakie spotykają Polaków ze strony zaborców. Ta obojętność jest metaforycznie przedstawiona w postaci "zimnego wierzchniej lawy", która z jednej strony symbolizuje ich zimne serca, a z drugiej - hipokryzję. Ich reakcje na wyjazd Nowosilcowa i konsekwencje dla życia kulturalnego tylko potwierdzają, jak bardzo są oderwani od rzeczywistości politycznej. Mickiewicz krytycznie ocenia te postawy, wskazując, że arystokracja, która powinna pełnić rolę przewodnią w czasach kryzysu, w istocie okazuje się niezdolna do podjęcia jakichkolwiek działań, które mogłyby pomóc narodowi.

Drugą postawą przedstawioną w "Dziadach" część III jest zdrada kolaborantów, których reprezentantami są Doktor i Pelikan. Tego typu postacie są ucieleśnieniem sprzedajności i bezwzględności. Doktor, jako ucieleśnienie sprzeniewierzenia się narodowi, i Pelikan, jako przykład interesowności, są karierowiczami gromadzącymi się wokół Nowosilcowa, służalczo działającymi na rzecz zaborcy. Ich działania mają na celu przede wszystkim własne korzyści materialne i kariery, aktywnie uczestnicząc w represjonowaniu swojego narodu. Nie jest przypadkiem, że Doktor ginie od pioruna kulistego, co jest symboliczną karą za jego zdradę. Postać doktora jest nawiązaniem do historii Augusta Ludwika Bécu, co podkreśla realizm i wiarygodność Mickiewiczowskiej krytyki kolaborantów. Ich moralna degrengolada jest szczególnie odrażająca, a Mickiewicz jednoznacznie przedstawia tych ludzi jako sprzedawczyków narodu.

Trzecia postawa, przedstawiona w dramacie, to patriotyzm młodzieży, której najlepszym wyrazem są postacie Wysockiego i jego kolegów dyskutujących przy drzwiach saloniku warszawskiego. Młodzież symbolizuje nadzieję na przyszłość, pełna energii i patriotycznego zapału, stanowi kontrast dla konformistycznej arystokracji i zdradzieckich kolaborantów. Młodzieży nie interesuje tylko bierny opór, ale aktywne działanie przeciwko zaborcy. Ich żywiołowe rozmowy o wydarzeniach na Litwie wyrażają sprzeciw wobec okupacji i gotowość do czynnego oporu. Plany zabójstwa Nowosilcowa podczas balu są wyrazem ich desperacji i determinacji, by stanąć do walki i ochronić swoją ojczyznę. Mickiewicz przedstawia tę grupę jako nadzieję na ocalenie narodowej tożsamości i opór wobec represji, konfrontując ich postawy z obojętnością arystokracji i zdradą kolaborantów.

Podsumowując, "Dziady" część III Adama Mickiewicza to dramat, który ukazuje trzy zróżnicowane postawy Polaków wobec zaborców: konformizm arystokracji, zdradę kolaborantów i patriotyzm młodzieży. Mickiewicz, jako obrońca wartości patriotycznych, krytykuje społeczną obojętność i zdradę, jednocześnie gloryfikując postawy ludzi młodych, pełnych zapału i energii do walki. Dramat ten nie tylko analizuje różnorodność ludzkich reakcji na zniewolenie, ale również inspiruje do refleksji nad współczesnymi postawami obywatelskimi, zachęcając do aktywnego udziału w obronie wartości narodowych. "Dziady" część III pozostają aktualnym dziełem, które wciąż porusza trudne tematy moralności, patriotyzmu i społeczeństwa w obliczu trudnych wyzwań politycznych i społecznych.