Wychowanie spartańskie - jego istota i znaczenie

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 19.10.2023 o 21:05

Wychowanie spartańskie stanowiło kluczowy element życia w starożytnej Spartanii. Miało ono na celu stworzenie idealnego obywatela, silnego i oddanego państwu. Wychowanie rozpoczynało się już od najmłodszych lat i opierało się na surowych zasadach, które miały zapewnić twardość, dyscyplinę i poświęcenie dla dobra wspólnoty.

Jednym z najważniejszych aspektów wychowania spartańskiego był trening wojskowy. Chłopcy od siódmego roku życia byli oddzielani od rodzin i umieszczani w wojskowych koszarach, gdzie ich głównym celem było stać się silnymi i wytrzymałymi wojownikami. Ćwiczenia obejmowały bieganie, skakanie, pływanie oraz różne formy walki. Byli także uczeni w sztuce walki wręcz, jak również obsługi broni. Uczeń, który uwidocznił duże umiejętności i potencjał wojskowy, mógł zostać wybrany do utalentowanej elitarnej jednostki zwanej Kryptią, która była odpowiedzialna za badania i eliminacje wrogów państwa.

Wychowanie spartańskie silnie skupiało się też na umacnianiu cnoty dyscypliny. Chłopcy byli nieustannie poddawani surowym testom i rygorystycznym zasadom. Odrzucano wszelkie przejawy słabości i lenistwa. Nauka posłuszeństwa było kluczowym elementem wychowania, słynne było powiedzenie "Bez pytania wyciszamy się jak dwa brzęczące cięciwy". Każdy miał nauczyć się kierować się bezwzględnymi nakazami i zakazami, co miało zapewnić pełne oddanie dla państwa, nawet za cenę własnego życia. Kara była nieunikniona w przypadku niewykonania rozkazu lub złego zachowania. Nauczyciele stosowali surowe metody, takie jak bicie, aby wychować ucznia na wytrzymałego i nieustępliwego obywatela.

Dla Spartan wychowanie intelektualne było równie ważne co wychowanie fizyczne. Chłopcy uczono czytania i pisania, ale ich edukacja skupiała się głównie na treściach związanych z historią i mitologią Sparty. Nacisk kładziono na pogłębianie wartości patriotycznych i budowanie współczucia dla wspólnoty. Działo się to poprzez opowiadanie o sławnych bohaterach i ich czynach, a także poprzez kontakty z najstarszymi i najmądrszymi obywatelami, którzy przekazywali swoją wiedzę młodszym pokoleniom.

Wychowanie spartańskie było ściśle związane z ideą życia w społeczeństwie o wyjątkowym porządku i hierarchii. Każdy obywatel miał swoje miejsce i rolę do spełnienia. System wychowawczy miał na celu wykreować perfekcyjnego żołnierza i patriotę, gotowego oddać własne życie dla dobra państwa. Dzięki niemu Sparta stała się potęgą militarystyczną i utrzymała swoje potępienie przez długi okres.

Wychowanie spartańskie było surowe, ale niezaprzeczalnie skuteczne. Młodzież wychowywana w taki sposób była przygotowana do trudów życia i bezwzględnego traktowania wrogów państwa. Spartan tożsamość, oddanie dla wspólnoty i siła zdobywali nieustannie uznania. Jednakże, ta metoda wychowawcza wymagała od obywateli pełnego poświęcenia dla państwa, co nie pozostawiało miejsca na samodzielność i indywidualizm. Mimo swoich sukcesów, wychowanie spartańskie wywołuje wiele kontrowersji i dziś jest uważane za przesadne i nieludzkie.