"Za chlebem" H. Sienkiewicz – streszczenie.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.01.2024 o 11:21

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 28.01.2024 o 20:07

W "Za chlebem" Henryka Sienkiewicza, wybitnego polskiego pisarza, laureata Nagrody Nobla, poruszona zostaje niezwykle aktualna do dziś tematyka emigracji. Nowela, która po raz pierwszy ujrzała światło dzienne pod koniec XIX wieku, stanowi swoistą kronikę wstrząsających doświadczeń polskich emigrantów, w tym wypadku państwa Toporków, którzy w obliczu niewyobrażalnej biedy w rozbiorowej Polsce, pełni nadziei wyruszają do Ameryki – kraju obiecanego, będącego metaforą marzeń o lepszym, dostatniejszym życiu.

Jednym z głównych bohaterów jest Wawrzon Toporek, mężczyzna obarczony ciężarem odpowiedzialności za rodzinę, która zmagając się z ubóstwem, postanawia opuścić kraj i szukać szczęścia po drugiej stronie Atlantyku. Warto zauważyć, że Wawrzon jest postacią dynamiczną; mężczyzna, który początkowo wydaje się być pełen determinacji, z czasem poddaje się rozpaczy, która doprowadzi go do skrajnego kroku – próby samobójczej. Jego córka, Marysia, to młoda kobieta przepełniona marzeniami i miłością do Jasieka, który zostaje w Polsce. Wierność i miłość do ojca napędzają ją do dalszej walki o byt, nieustannie próbując dostosować się do trudnych warunków nowego świata.

Na statku oraz w Nowym Jorku poznają różne postaci, które determinują ich życie za oceanem. W skład tej mozaiki wchodzą: Kuba, troskliwy majtek, który pomaga Toporkom w pierwszych dniach w Ameryce; oszust Niemiec, który wykorzystuje naiwność Wawrzona w karczmie, podejmując go fałszywie i kradnąc mu pieniądze; bogaty Polak, czyli dobroczyńca, który wprowadza Marysię do pracy w fabryce; a także Czarny Orlik, postać drugoplanowa, ale jego śmierć w powodzi dotkliwie wpłynie na losy Wawrzona.

Podczas podróży na statku Wawrzon i Marysia pełni są nadziei, ale już pierwsze dni w Nowym Jorku odsłaniają przed nimi brutalną rzeczywistość. Marzenia o łatwym życiu rozwiewają się w obliczu barier językowych, skrajnej biedy i braku współczującej społeczności. Zmagają się z wynajęciem kąta w przepełnionych biedą dzielnicach Nowego Jorku i z trudnościami w znalezieniu stałej pracy.

Dramat Toporków narasta z czasem - bieda w Nowym Jorku nieustannie się pogłębia. Mieszkanie, w którym przebywa rodina, to zaledwie nędzne pomieszczenie pełne wilgoci i brudu, a ich zarobków nie starcza na najbardziej podstawowe potrzeby. To właśnie w takich warunkach, nie mając perspektyw na poprawę, Wawrzon próbuje odebrać sobie życie, co staje się kulminacyjnym punktem w fabule.

Następnie, kolejne nieszczęście spada na rodzinę, gdy Nowy Jork nawiedza powódź. Wawrzon razem z Czarnym Orlikiem giną w straszliwych wodach, pozostawiając Marysię w opłakanej sytuacji. Śmierć bogatego Polaka, który do tej pory wspomagał główną bohaterkę, dodatkowo potęguje desperację dziewczyny.

W finale noweli, Marysia, zupełnie osamotniona, stara się znaleźć możliwość powrotu do Polski. Niestety, jej usilne próby kontaktu z kapitanami statków kończą się niepowodzeniem. Opowieść kończy się tragicznie i niepewnie. Ciało młodej kobiety zostaje ostatecznie znalezione na wybrzeżu oceanu, co daje do zrozumienia, że mogła to być Marysia, choć nowela pozostawia tę kwestię otwartą.

Refleksja nad kondycją emigranta w "Za chlebem" pozwala uchwycić uniwersalność sprawy emigracji. Sienkiewicz pokazuje, że poszukiwanie lepszego jutra to zarówno kwestia ludzkiej nadziei, jak i desperacji. Zdecydowanie jest to dzieło społecznie zaangażowane, które w znaczący sposób przyczyniło się do kreowania świadomości narodowej, podnosząc problem emigracji i jej skutków, zarówno w aspekcie psychologicznym, jak i materialnym. Postać Wawrzona i Marysi oraz ich straszliwe przeżycia, to ostrzeżenie przed powierzchownym traktowaniem marzeń o lepszym życiu, podczas gdy realia z jakimi przyszło im się zmierzyć, stanowią bezlitosną konfrontację z rzeczywistością XIX wieku, w wielu aspektach przywołującą współczesność.