Zjazd Gnieźnieński to nazwa odnosi się do historycznego wydarzenia związanego z początkami Polski. Jest to zjazd biskupów i możnowładców, który odbył się w 1000 roku w Gnieźnie pod przewodnictwem cesarza Ottona III. W wyniku tego wydarzenia został zainicjowany proces christianizacji Polski. Autor, który opisał Zjazd Gnieźnieński w swoich dziełach, to Gall Anonim, tworzący w XII wieku Kronikę polską. Tematem rozprawek o Zjeździe Gnieźnieńskim jest jego znaczenie dla kształtowania się polskiej tożsamości narodowej i religijnej. Badania nad tym tematem obejmują zarówno aspekty polityczne, religijne, jak i społeczne tego wydarzenia. W analizie Zjazdu Gnieźnieńskiego często podkreśla się jego wpływ na rozwój polskiego państwa oraz relacje z Ottonem III i Kościołem Rzymskim. Temat ten jest kluczowy dla zrozumienia genezy polskiej państwowości i relacji Polski z Europą łacińską w średniowieczu.