Agresja hitlerowskich Niemiec Na Polskę w 1939 roku.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 21.03.2024 o 12:14

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 20.03.2024 o 16:10

Agresja hitlerowskich Niemiec na Polskę w 1939 roku jest jednym z najbardziej dramatycznych wydarzeń w historii Polski oraz świata, oznaczającym początek II wojny światowej – największego konfliktu zbrojnego XX wieku. Decyzja o ataku na Polskę była ściśle związana z polityką ekspansji terytorialnej III Rzeszy, prowadzoną przez Adolfa Hitlera. Kanclerz Niemiec dążył do zjednoczenia wszystkich Niemców w jednym państwie oraz zdobycia "przestrzeni życiowej" na wschodzie, co miało w jego przekonaniu zapewnić Niemcom dominację w Europie.

Już od początku lat 30. XX wieku Adolf Hitler planował rozszerzenie granic Niemiec kosztem sąsiednich krajów. W 1938 roku doszło do aneksji Austrii, a następnie części Czechosłowacji (Sudetów). Polska, z racji swojego położenia geograficznego, była następnym celem ekspansji. Jednym z pretekstów do ataku na Polskę miało stać się żądanie rewizji postanowień traktatu wersalskiego i przyłączenie do Rzeszy Wolnego Miasta Gdańska, a także kwestia eksterytorialnej autostrady i linii kolejowej przez Pomorze Gdańskie i tzw. Korytarz Polski, łączących Prusy Wschodnie z resztą Niemiec.

Pomimo prób negocjacji polsko-niemieckich, Hitler nie zamierzał odstępować od swoich planów. Polska otrzymywała coraz bardziej agresywne ultimatum, które ostatecznie odrzucała. W sierpniu 1939 roku, dokładając starań o zabezpieczenie swoich zachodnich granic przed ewentualną interwencją Francji i Wielkiej Brytanii, Niemcy zawarły pakt Ribbentrop-Mołotow z ZSRR, w którym sekretny protokół przewidywał podział wpływów w Europie Środkowej i podział Polski między dwa totalitarne reżimy.

1 września 1939 roku, bez wypowiedzenia wojny, wojska niemieckie przekroczyły granicę Polski, rozpoczynając operację wojenną pod kryptonimem „Fall Weiss”. Atak był wszechstronny – od północy, zachodu i południa. Użyto nowej taktyki wojennej zwanej „blitzkriegiem”, polegającej na szybkim i zdecydowanym uderzeniu, mającym na celu zdezorganizowanie sił przeciwnika i uniknięcie długotrwałych działań wojennych. Niemieckiemu natarciu towarzyszyło masowe bombardowanie miast, w tym Wielunia, który stał się jednym z pierwszych celów ataków, oraz intensywne działania propagandowe mające na celu demoralizację polskiej armii i społeczeństwa.

W odpowiedzi na agresję, Polska broniła się z determinacją, choć była znacząco słabsza militarnie i technologicznie w porównaniu do III Rzeszy. Mimo bohaterskiej postawy Polskich Sił Zbrojnych, m.in. podczas bitwy nad Bzurą, obrony Warszawy i Westerplatte, przewaga przeciwnika i brak oczekiwanego wsparcia militarnego ze strony sojuszników – Francji i Wielkiej Brytanii, doprowadziły do szybkiego upadku obrony.

17 września 1939 roku, zgodnie z tajnym porozumieniem z paktu Ribbentrop-Mołotow, do Polski od wschodu wkroczyły wojska radzieckie, zajmując tereny na wschód od linii rzek Bug i San. Ten akt agresji dodatkowo skomplikował sytuację Polski, która teraz musiała walczyć na dwóch frontach.

Upadek Polski we wrześniu 1939 roku otworzył drogę do dalszej ekspansji Hitlera w Europie i był bezpośrednią przyczyną II wojny światowej. Agresja na Polskę pokazała również, że umowy międzynarodowe i gwarancje bezpieczeństwa mogą być łatwo naruszone przez państwa totalitarne, poszukujące dominacji. Wydarzenia z września 1939 roku na zawsze zapisały się w historii Polski i świata, prowadząc do konfliktu, który pochłonął miliony ofiar i zakończył się dopiero po blisko sześciu latach walk.