Wojna obronna Polski we wrześniu 1939 roku

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.01.2025 o 21:50

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 18.01.2025 o 11:03

Wojna obronna Polski we wrześniu 1939 roku, znana również jako Kampania Wrześniowa, była pierwszym aktem II wojny światowej. Rozpoczęta niemieckim atakiem na Polskę 1 września 1939 roku, zakończyła się kapitulacją ostatnich oddziałów polskich na początku października tego samego roku. Wydarzenia te nie tylko zdefiniowały dramatyczne losy Polski w nadchodzących latach, lecz także zmieniły bieg historii Europy i świata.

Agresja Niemiec na Polskę rozpoczęła się błyskawicznie, wczesnym rankiem 1 września, pod pretekstem obrony mniejszości niemieckiej w Polsce i rzekomego polskiego ataku na niemiecką radiostację w Gliwicach. W rzeczywistości była to prowokacja, która miała uzasadnić najazd. Adolf Hitler zastosował nową taktykę wojenną, nazwaną później blitzkriegiem, czyli wojną błyskawiczną. Koncepcja ta zakładała zmasowany atak przy użyciu sił powietrznych i lądowych, zdolnych do szybkiego przemieszczania się i niszczenia kluczowych celów przeciwnika.

Polska, mimo ogromnej mobilizacji i determinacji, nie mogła równać się z militarną potęgą Niemiec. Armia niemiecka była nie tylko liczniejsza, ale i lepiej wyposażona oraz zorganizowana. Polska armia, dysponując nieco ponad milionem żołnierzy, starała się bronić kraju, koncentrując się na granicach. Jednak niemieckie natarcie, wspierane przez potężne lotnictwo i jednostki pancerne, szybko przełamało polskie linie obronne. Kluczowym momentem w tym starciu była bitwa nad Bzurą, stoczona w dniach 9-18 września. Była to największa bitwa polsko-niemiecka tej kampanii, w której Polacy starali się przeprowadzić kontrofensywę, niestety zakończoną niepowodzeniem z powodu niemieckiej przewagi technicznej i liczebnej.

Polska liczyła na wsparcie swoich sojuszników, Wielkiej Brytanii i Francji, którzy zgodnie z umowami mieli zaatakować Niemcy w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia agresji. Niestety, ich działania były opieszałe, a zmobilizowane wojska nie podjęły skutecznych kroków, by odciążyć Polskę. Sytuację pogorszyło również przystąpienie do wojny Związku Radzieckiego, który 17 września 1939 roku, zgodnie z tajnym porozumieniem z Niemcami znanym jako pakt Ribbentrop-Mołotow, zaatakował Polskę od wschodu. Ta zdradziecka inwazja okazała się druzgocącym ciosem dla walczących polskich sił, które musiały teraz radzić sobie z atakiem z dwóch stron.

W obliczu licznych klęsk na froncie i bez nadziei na realną pomoc z zewnątrz, polski rząd i naczelne dowództwo podjęły decyzję o ewakuacji władz. 17 września prezydent RP Ignacy Mościcki, naczelny wódz Edward Śmigły-Rydz oraz rząd przekroczyli granicę z Rumunią, gdzie zostali internowani. Mimo to, ostatnie zorganizowane walki trwały do początku października, a niektóre jednostki i grupy partyzanckie kontynuowały opór jeszcze dłużej.

Skutki kampanii wrześniowej były tragiczne dla Polski. Po raz kolejny państwo znalazło się pod obcą okupacją, podzielone między dwóch agresorów. Niemcy przystąpili do brutalnej eksterminacji ludności polskiej, zwłaszcza inteligencji, duchowieństwa i elit politycznych, w ramach tzw. Intelligenzaktion oraz późniejszej Generalnej Guberni. Na ziemiach wschodnich, które znalazły się pod kontrolą Związku Radzieckiego, rozpoczęto masowe deportacje ludności na Syberię oraz represje wobec polskich elit, które kulminowały w zbrodni katyńskiej w 194 roku.

Mimo że wojna obronna Polski zakończyła się klęską, postawa wojsk i ludności cywilnej w 1939 roku stała się symbolem heroizmu i niezłomnego ducha walki. Polacy, nie zważając na trudności, podjęli walkę na wielu frontach II wojny światowej, walcząc w szeregach aliantów, a także organizując podziemne struktury oporu, których kulminacją było powstanie warszawskie w 1944 roku.

Kampania Wrześniowa była dowodem na to, jak trudne i pełne poświęcenia były losy Polski w XX wieku. Choć Polska padła ofiarą dwóch totalitarnych mocarstw, jej opór stał się inspiracją dla wielu późniejszych ruchów oporu w Europie. Wrzesień 1939 roku przypomina o cenie wolności oraz konieczności pamiętania o przeszłości, aby budować lepszą przyszłość.