Apogeum zimnej wojny - 1960.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.01.2024 o 13:53

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 18.01.2024 o 22:50

Apogeum zimnej wojny, czyli okres największego napięcia między blokiem wschodnim a zachodnim, przypadło na lata 60. XX wieku. Był to czas, kiedy świat stał na krawędzi wojny nuklearnej, a rywalizacja ideologiczna, polityczna i militarna między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim osiągnęła punkt kulminacyjny. Obie potęgi dążyły do wykazania swojej przewagi, zarówno na Ziemi, jak i w przestrzeni kosmicznej.

Zdarzenia, które wybitnie podkreślają napięcia z tamtego okresu, to kryzys berliński i kryzys kubański. Kryzys berliński rozpoczął się w 1961 roku, kiedy władze NRD z inicjatywy swojego sojusznika, ZSRR, postanowiły zbudować Mur Berliński. Celem tej akcji było zahamowanie masowej ucieczki ludności z komunistycznej NRD do kapitalistycznego Berlina Zachodniego. W ten sposób Berlin stał się symbolem podziału Europy i świata na blok wschodni i zachodni. Budowa Muru Berlińskiego przyczyniła się do znacznego zaostrzenia stosunków międzynarodowych i pokazała, jak poważny jest podział Niemiec oraz całego kontynentu.

Jeszcze bardziej dramatyczne wydarzenie miało miejsce w 1962 roku, kiedy to świat stanął w obliczu bezpośredniego zagrożenia wojną jądrową podczas kryzysu kubańskiego. ZSRR, chcąc wyrównać militarny balans sił ze Stanami Zjednoczonymi, które posiadały rakietowe bazy w Turcji i Włoszech, rozmieścił swoje rakiety z głowicami jądrowymi na Kubie, na sto kilometrów od wybrzeży Stanów Zjednoczonych. Wykrycie przez Amerykanów radzieckich rakiet na Kubie doprowadziło do bezprecedensowego kryzysu. Prezydent USA, John F. Kennedy, ogłosił blokadę morską wyspy, by uniemożliwić dostawy kolejnego uzbrojenia. Przez kilka dni w październiku 1962 roku świat wstrzymał oddech, obawiając się wybuchu wojny nuklearnej. Ostatecznie doszło do porozumienia między Kennedy'm, a radzieckim liderem Nikitą Chruszczowem, polegającego na demontażu radzieckich rakiet na Kubie w zamian za obietnicę nie inwazji na ten kraj oraz wycofanie amerykańskich rakiet z Turcji.

Również wyścig kosmiczny był aspektem zimnowojennego rywalizowania o przewagę technologiczną i prestiż. W 1961 roku Związek Radziecki zadziwił świat, wysyłając na orbitę pierwszego człowieka, Jurija Gagarina. To wydarzenie pchnęło Amerykanów do jeszcze mocniejszego zaangażowania w kontekście kosmicznym, co ostatecznie zaowocowało lądowaniem człowieka na Księżycu w 1969 roku.

Innym aspektem rywalizacji między dwoma blokami była wojna wietnamska, która w latach 60. przerodziła się w otwarty konflikt zbrojny. Stany Zjednoczone, dążąc do powstrzymania ekspansji komunizmu w regionie, skierowały do Wietnamu duże kontyngenty wojskowe, co z czasem przyczyniło się do wzrostu antywojennych nastrojów w kraju i problemów wewnętrznych. Z kolei ZSRR i Chiny wspierały Wietnam Północny.

Lata 60. to również czas wewnętrznych reform w bloku wschodnim, jak choćby ruchy wyzwoleniowe w Czechosłowacji, znane jako Praska Wiosna w 1968 roku, które zostały brutalnie stłumione przez radziecką interwencję. To wydarzenie dodatkowo pogłębiło podziały między wschodem a zachodem.

Podsumowując, lata 1960 to czas, kiedy rywalizacja Stanów Zjednoczonych z Związkiem Radzieckim przeniosła się na wiele płaszczyzn, od polityki, przez przestrzeń kosmiczną, aż po bezpośrednie konfrontacje wojskowe. Każde z tych zdarzeń wpływało na stabilność międzynarodową i kształtowało losy świata na wiele lat do przodu.