Dalsze losy Pana Tomasza i niewidomej dziewczynki z lektury "Katarynka"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.03.2024 o 11:05

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.02.2024 o 15:58

Po cudownym doświadczeniu w teatrze, życie Pana Tomasza i niewidomej dziewczynki nabrało nowego wymiaru. W pamięci dziewczynki to, co usłyszała w teatrze, stało się bezcennym skarbem, który nieustannie ożywiał jej wewnętrzny świat. Pan Tomasz z kolei, głęboko poruszony losami dziewczynki, postanowił nie pozostać obojętny i dokonać zmian zarówno w jej życiu, jak i w swoim.

Pewnego dnia, Pan Tomasz zapukał do drzwi domu, w którym mieszkała dziewczynka z babcią. Drzwi otworzyła staruszka, wyraźnie zaskoczona wizytą. Pan Tomasz, nie tracąc ani chwili, wyjaśnił cel swojej wizyty.

– Dzień dobry, przepraszam za niezapowiedziane przybycie – zaczął grzecznie. – Jestem tutaj, ponieważ nie mogę przestać myśleć o Waszej wnuczce i jej niezwykłej wrażliwości. Czy mogę z Wami porozmawiać na jej temat?

Babcia, choć zaskoczona, zaprosiła go do środka. Siedząc przy kuchennym stole, Pan Tomasz opowiedział o swoim planie.

– Pomyślałem, że skoro muzyka wywołała tak silne emocje u Państwa wnuczki, może warto pomyśleć o regularnych lekcjach muzyki? Jestem pewien, że to mogłoby wnieść wiele radości i światła do jej życia.

Babcia, wzruszona troską Pana Tomasza, początkowo nie wiedziała, co odpowiedzieć. Po chwili jednak, jej twarz rozjaśniła uśmiech.

– To byłoby dla niej coś wspaniałego! – powiedziała. – Ale jak możemy sobie na to pozwolić?

Pan Tomasz, spodziewając się tego pytania, szybko zapewnił:

– Nie martwcie się kosztami. Znalazłem już nauczyciela muzyki, który chętnie podejmie się tego wyzwania. Oczywiście, ja pokryję wszelkie koszty.

Radość w oczach niewidomej dziewczynki, gdy dowiedziała się o tym planie, była najlepszą nagrodą dla Pana Tomasza. Nie trwało długo, zanim dziewczynka rozpoczęła swoje muzyczne lekcje. Szybko okazało się, że ma niezwykły talent i słuch muzyczny.

Z czasem, pod opieką Pana Tomasza i dzięki jego wsparciu, dziewczynka stała się wybitną pianistką. Jej koncerty przyciągały liczne tłumy, a teatr, w którym to wszystko się zaczęło, gościł ją jako solistkę.

Ale Pan Tomasz zrobił coś jeszcze. Zainspirowany zmianami, jakie zaszły w życiu dziewczynki, zaczął pracować nad fundacją wspierającą niewidome dzieci w ich muzycznej edukacji. Jego życie nabrało nowego sensu – pomagać innym dostrzegać światło, nawet gdy ich oczy nie mogą tego światła zobaczyć.

Po latach, pewnego wieczoru po koncercie, dziewczynka – teraz już dorosła kobieta – podziękowała Panu Tomaszowi:

– Dzięki Panu odnalazłam w życiu prawdziwą pasję i cel. Niech Pan nigdy nie zapomni, że to Pan dał mi tę szansę.

Pan Tomasz, ze łzami wzruszenia w oczach, tylko uśmiechnął się. Wiedział, że dokonał w życiu czegoś wielkiego, nie tylko dla niej, ale i dla siebie. Razem z dziewczynką, którą kiedyś uratował, stworzyli świat, w którym muzyka była mostem łączącym światło z ciemnością.