Człowiek w poszukiwaniu sensu swojego istnienia: barok i oświecenie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.11.2023 o 6:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.10.2023 o 8:30

Człowiek od wieków zastanawia się nad sensem swojego istnienia. Warto zwrócić uwagę na dwa ważne okresy w historii, które miały wpływ na to pytanie – barok i oświecenie.

Barok, to jedno z najważniejszych okresów w dziejach sztuki i kultury. Był to czas pełen przepychu, bogatych ozdób i dekoracji. Jednak barok to także refleksja nad kondycją człowieka i jego miejsca w świecie. Wielu artystów i pisarzy poruszało temat sensu życia, pokazując, że człowiek jest często zagubiony i nie wie, jak znaleźć sens w swojej egzystencji.

Przykładem takiego dzieła barokowego jest "Don Kichot" Miguela de Cervantesa. Bohater powieści, Don Kichot, popada w obłęd i zaczyna walczyć z wiatrakami, które uznał za gigantów. To jest metafora człowieka, który szuka sensu w życiu i walcząc z wyimaginowanymi przeciwnikami. Mimo że Don Kichot jest ośmieszany i wyśmiewany, to nie rezygnuje z marzeń i nadziei. To daje nam do myślenia, że człowiek, nawet będąc w poszukiwaniu sensu, powinien być odważny i nie przestawać walczyć o swoje wartości.

Oświecenie, to kolejny okres w historii, który przyniósł wielkie zmiany w sposobie myślenia ludzi. Było to stulecie rozumu i rozwoju nauki. Ludzie w coraz większym stopniu zaczęli wątpić w dogmaty religijne i zastanawiać się nad swoim miejscem w świecie. Właśnie w tym okresie powstało wiele dzieł, które poruszały temat sensu istnienia człowieka.

Przykładem takiego utworu jest "Oda do radości" Friedricha Schillera. W tej poezji autor przedstawia człowieka jako istotę, która powinna dążyć do wewnętrznego szczęścia i wolności. Schiller pokazuje, że człowiek musi się uwolnić od wszelkich ograniczeń, aby odnaleźć sens swojego życia. Ważnym przesłaniem Ody jest idea, że nie warto poddawać się pesymizmowi i zniechęceniu, gdyż człowiek ma w sobie ogromny potencjał do samodoskonalenia i tworzenia.

Wnioskiem jest to, że zarówno w baroku, jak i w oświeceniu mamy do czynienia z poszukiwaniem sensu istnienia człowieka. Zarówno w dziełach barokowych, jak i w utworach oświeceniowych, możemy dostrzec, że człowiek jest wiecznie zmierzający do znalezienia odpowiedzi na pytanie o sens swojego istnienia. Bez względu na epokę, człowiek wciąż stawia sobie to pytanie, nie zawsze znajdując jednak jednoznaczną odpowiedź. Jednakże, choć odpowiedzi mogą być różne, wartością jest samo zadawanie tego pytania, ponieważ to właśnie ono przekształca człowieka w istotę refleksyjną, poszukującą sensu swojego życia.