Pewnego dnia znalazłam się na Olimpie...

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.03.2024 o 9:53

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Pewnego dnia, całkiem niespodziewanie, znalazłam się na Olimpie. Moja przygoda rozpoczęła się od zwyczajnego wieczornego spaceru z moim psem, Amigo. Łagodny wiatr rozwiewał włosy, a ostatnie promienie słońca delikatnie ogrzewały twarz. Wszystko zmieniło się, gdy przeszliśmy przez coś, co mogłabym określić jedynie mianem "niewidocznej bramy". Otoczenie zmieniło się diametralnie - z ciemnego tunelu znajdującego się w pobliskim lesie, przeniosłam się na jaskrawo oświetloną łąkę.

Moje pierwsze wrażenia? Zamieszanie, niepewność, a przede wszystkim pytanie: gdzie jestem? Nie było czasu na dłuższe zastanowienie, gdyż moją uwagę przyciągnęło pojawienie się mężczyzny okrytego blaskiem słońca, otoczonego przez dziewięć pięknych kobiet. Był to Apollin - bóg słońca, muzyki, poezji. Jego niesamowita aura sprawiała, że ciężko było utrzymać wzrok w jego kierunku. Uświadomiłam sobie to, co już wiedziałam z lekcji mitologii - nie należy patrzeć bezpośrednio w oczy bożkom.

Rozmowa, która nastąpiła, była niczym wykład z historii ludzkości - tłumaczyłam mu, skąd pochodzę i jak bardzo świat się zmienił od czasów antycznej Grecji. Apollin, choć zaciekawiony, podzielił się ze mną swoją wizją przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, radząc, abym słuchała siebie i swojego instynktu. Jego słowa rozbrzmiewały w moim umyśle jeszcze długo po tym, jak zwrócił się do mijającej Afrodyty czymś, co przypominało starożytną poezję.

Niedługo po tym spotkaniu moje oczy dostrzegły kolejną postać - tym razem był to Hermes, bóg podróżników i posłańców. Ubrany w skrzydlate sandały, z kaduceuszem w ręku, przypominał mi o bogatej kulturze i mitologii, której uczyłam się na lekcjach. Dzięki jego obecności dowiedziałam się, jakim cudem znalazłam się na Olimpie - okazało się, że "niewidoczna brama", przez którą przeszłam z Amigo, była jednym z tych rzadkich miejsc, gdzie światy się łączą.

Dialog z Hermesem był niezwykle inspirujący. Rozmawialiśmy o różnicach kulturowych między światami, o technologicznych nowinkach XXI wieku, które go fascynowały, a także o współczesnych problemach, które mnie nurtowały. Hermes wzniósł się wysoko nad nowoczesność, zachowując jednak szacunek i zainteresowanie tym, co dla mnie było codziennością.

Proces powrotu do mojego świata był równie niespodziewany, co przybycie. Wraz z Hermensem przechodziłam przez kolejną "bramę", pozostawiając za sobą posmak niezwykłej przygody. Zanim jednak całkowicie opuściłam Olimp, powiedział mi, że możliwe są przyszłe wizyty między światami.

Po powrocie do rzeczywistości, zastałam siebie stojącą na tej samej łące, gdzie kilka godzin wcześniej rozpoczęła się moja podróż. Emocje, które towarzyszyły mi po powrocie - mieszanka zdumienia, radości, ale i wątpliwości co do rzeczywistości przeżytych chwil.

Podsumowując, ta przygoda była czymś więcej niż tylko niezwykłym zdarzeniem; była lekcją historii, filozofii, a także introspekcji. Spotkania z Apollinem i Hermesem wskazały mi, jak ważne jest znalezienie równowagi między przeszłością a teraźniejszością, między tradycją a nowoczesnością. Każde słowo, każda rada, którą otrzymałam na Olimpie, stało się częścią mojego postrzegania świata.

Mimo że była to tylko jedna przygoda, zastanawiam się nad możliwościami ponownych spotkań z postaciami mitologicznymi. Czy to możliwe, że każdy z nas ma swojego "Hermesa", otwierającego bramy do niezwykłych światów? Moje ostatnie myśli krążyły wokół tej kwestii, zastanawiając się nad wpływem mitologii na nasze życie. Mitologia grecka, która od stuleci fascynuje ludzkość, ponownie udowodniła swoją wartość, dając mi cenną lekcję życia, którą będę pamiętała na zawsze.