Porównanie postaci Ismeny i Antygony z tragedii Sofoklesa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.04.2024 o 10:52

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Tragedia Sofoklesa "Antygona" zajmuje wyjątkowe miejsce w kanonie literatury światowej, prezentując ponadczasowe dylematy moralne i konflikt między prawem boskim a ludzkim. Centralnym punktem sztuki jest konfrontacja dwóch siostrzanych postaci – Antygony i Ismeny, które, choć związane krwią, reprezentują diametralnie odmienne postawy życiowe i moralne.

Rodzina Labdakidów, bohaterki pochodzą z rodu naznaczonego klątwą, skutkującą zatargami i tragedią. Kazirodczy związek rodziców Antygony i Ismeny rzutował na całe ich życie. Losy braci sióstr, Eteoklesa i Polinejkesa, zaważyły na przyszłości Antygony i Ismeny. Konflikt braterski zakończył się ich śmiercią i wywołał sytuację, która stała się podłożem tragicznych wydarzeń. Dekret Kreona, który zabronił pochówku Polinejkesa i uczcił pamięć Eteoklesa, stał się katalizatorem akcji sztuki.

Antygona jest postacią pełną życia, aktywną i odważną. Odznacza się niezłomną pewnością siebie, co przejawia się w jej królewskiej postawie. Wybór, jaki poczyniła w kwestii pochówku brata – nieposłuszeństwo wobec Kreona i świadomy opór przeciwko ludzkiemu prawu – wynikał z głębokiego przekonania, że prawa boskie są nadrzędne. Antygona postrzegała miłość jako siłę rządząca światem, gotowa jest poświęcić własne życie dla upamiętnienia brata.

Konflikt Antygony z Kreonem ukazuje jej determinację i nieugiętość, którą Kreon zrozumie dopiero, gdy będzie za późno. Retrospekcja wydarzeń prowadzących do śmierci Antygony, prezentują ją jako męczennicę swoich przekonań.

Ismena w przeciwieństwie do swojej siostry to postać lękliwa, bierna, i wycofana, starająca się uciec przed przeznaczeniem, niestety, podobnie jak próby Edypa, spełzają one na niczym. Wobec Antygony, Ismena próbuje początkowo wsparcia, lecz jej propozycja zostaje odrzucona. Wraz z rozwojem akcji widać jej uczucie winy oraz motywy stojące za jej wyborami. Ismena z czasem odkrywa możliwość przełamania własnych barier, ale zachowuje się mniej wyniośle w obliczu postępowań Antygony.

Porównując postaci Antygony i Ismeny, można odnaleźć zarówno podobieństwa, jak i różnice. Obydwie są produktem jednego rodu i odczuwają ciężar klątwy, ale manifestują to inaczej. Antygona wybiera działanie, w myśl wyższych wartości, podczas gdy Ismena zdaje się poddawać losowi. Różnice w podejściu do życia, odwagi, czy etyki są znaczące, podkreślają brak wewnętrznego pokrewieństwa w ich postępowaniu.

Kluczową kwestią jest inne rozumienie miłości przez siostry. Antygona kieruje się miłością do zmarłych i praw boskich, podczas gdy Ismena może reprezentować miłość do życia i bojaźliwe unikanie konfrontacji.

Podsumowując, obie postaci zasługują na współczucie, ale z różnych przyczyn. Antygona za swoją nieustraszoną postawę i wierność wartościom, Ismena za lęk i konflikt wewnętrzny. Refleksja końcowa może dotyczyć tego, jak społeczeństwo patrzy na takie tragedie i dylematy moralne.

Antygona i Ismena, pomimo pokrewieństwa, stoją na przeciwnych biegunach, co do rozumienia odwagi, wierności i etyki. "Antygona" Sofoklesa, choć stworzona wieki temu, wciąż pozostaje aktualna i istotna dla zrozumienia ludzkiej natury oraz konfliktu między poszanowaniem prawa a indywidualnymi przekonaniami moralnymi.