„Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest nie widoczne dla oczu"- interpretacja

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.04.2024 o 15:59

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Istota postrzegania świata leży nie tyle w percepcji zmysłowej, co w głębokiej refleksji nad otaczającą nas rzeczywistością. Cytat Antoine'a de Saint-Exupéry'ego, który stanowi podstawę do niniejszych rozważań, skłania nas do zastanowienia się, na czym polega prawdziwa wartość człowieka i otaczającej go rzeczywistości. Teza przyjmowana w tej pracy brzmi: to, co najistotniejsze, ujawnia się poprzez sercowe spojrzenie, a nie powierzchowne zauważanie zewnętrznych cech.

Wielu z nas ocenia innych na podstawie wyglądu zewnętrznego, jednak taka ocena jest krzywdząca i powierzchowna. Często osoby zamożne są postrzegane jako szczęśliwe i moralne, podczas gdy w rzeczywistości nie zawsze tak jest. Przykładem może być postać Ebenezera Scrooge'a z "Opowieści wigilijnej" Charlesa Dickensa, który mimo bogactwa był samotny i nieszczęśliwy, dopóki nie spojrzał na swoje życie sercem.

Empatia i głębsze poznawanie drugiego człowieka wpływają na właściwe rozumienie jego wartości i charakteru. To dzięki empatii można zrozumieć człowieka, jak w przypadku Helen Keller, która mimo swoich ograniczeń, dzięki empatii nauczyciela, zdołała komunikować się ze światem.

W życiu zawodowym i społecznym często wymaga się atrakcyjnego wyglądu, podczas gdy najważniejsze są prawdziwe umiejętności i cechy charakteru. Dyskryminacja i wykluczenie osób niepełnosprawnych czy o odmiennym kolorze skóry to przykre konsekwencje postrzegania świata "oczami", a nie "sercem".

Przykłady pozytywnych postaw ludzkich wynikające z sercowego spojrzenia są liczne. Ludzie ubodzy, często borykający się z własnymi problemami, są gotowi pomagać innym, jak bohaterowie powieści Victora Hugo "Nędznicy", którzy pomimo swej biedy okazują niebywałą wrażliwość i poświęcenie. Wartościowe cechy serca, takie jak empatia, dobroć, czy altruizm, są niewidoczne dla oczu, lecz są one fundamentalne dla budowania ludzkich relacji.

Analiza przyczyn społecznych i psychologicznych skłaniających do postrzegania "oczami" ujawnia, że społeczne stereotypy i presja w poszukiwaniu akceptacji często kształtują nasze podejście do innych. Lęk przed nieznanym i tendencja do szybkiego oceniania na podstawie pierwszych wrażeń to bariery w nawiązywaniu kontaktów, które można przełamać, ucząc się "widzenia sercem".

Argumenty zaprezentowane w tekście podkreślają, że prawdziwa istota rzeczy i ludzi znajduje się za fasadą widoczną dla oczu. Autentyczne "widzenie sercem" pozwala na głębsze zrozumienie i docenienie wartości drugiego człowieka w życiu codziennym. Należy dążyć do zmiany podejścia i kultywować spojrzenie sercem. Przede wszystkim pamiętać powinniśmy o utrwalaniu wartości widzenia sercem jako antidotum na powierzchowność i brak empatii, co jest nieodzowne dla budowania zdrowego i świadomego społeczeństwa.