Czy świat dorosłych rzeczywiście jest dziwny i śmieszny? Tak jak go widział Mały Książę w utworze Antoine’a de Saint-Exupery’ego?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.04.2024 o 19:30

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.04.2024 o 22:57

"Dorosłość" to pojęcie, które wywołuje wiele różnych skojarzeń i emocji zarówno w dzieciach, jak i tych, którzy tę dorosłość przeżywają każdego dnia. W swojej opowieści "Mały Książę", Antoine de Saint-Exupéry przedstawia świat dorosłych jako miejsce pełne absurdów i niezrozumiałych zachowań, co skłania do refleksji, czy rzeczywistość dorosłych rzeczywiście jest tak dziwna i śmieszna, jak postrzegał ją tytułowy bohater.

„Mały Książę” to opowieść o podróży małego chłopca, który odwiedza różne planety, na każdej z nich spotykając dorosłych o wyrazistych, często przerysowanych cechach. Postaci te symbolizują różne aspekty ludzkiego życia i społeczeństwa. Mały Książę spotyka m.in. króla, próżnego mężczyznę, pijaka, bankiera czy latarnika, a każda z tych postaci reprezentuje pewne cechy i problemy charakterystyczne dla świata dorosłych.

Analizując postać pijaka, który pije, by zapomnieć, że się wstydzi za picie, możemy dostrzec w nim obraz ludzi dorosłych uciekających w nałogi jako sposób na radzenie sobie z problemami. Tego typu zachowania można obserwować w codziennym życiu, a dla dziecka, które obserwuje dorosłego, mogą one wydawać się nie tylko niezrozumiałe, ale i absurdalne.

Król, który dominuje nad wszystkim i wszystkimi, ale jednocześnie jest samotny i odizolowany, to metafora pragnienia władzy i kontroli, które często prowadzi do alienacji. Historia tego króla może przypominać dzieciom, jak niewiele znaczy władza, kiedy brakuje prawdziwych relacji z innymi.

Próżny mężczyzna, który żyje tylko po to, aby być podziwianym, reprezentuje ludzką próżność oraz potrzebę ciągłego zewnętrznego potwierdzenia swojej wartości. Współczesne społeczeństwo, z jego obsesją na punkcie wyglądu i statusu społecznego, nie jest dalekie od tej alegorycznej postaci.

Latarnik, który nieustannie zapala i gasi latarnię, jest symbolem rutyny i monotonii, na które skazane są wielu dorosłych w ich codziennych obowiązkach. Ta postać może wydawać się dzieciom szczególnie dziwna, ponieważ pokazuje, jak dorośli często powtarzają te same czynności, bez zastanowienia się nad ich sensownością.

Geograf, który zna wiele faktów, lecz nigdy nie widział rzeczy, które opisuje, jest obrazem teoretycznego podejścia do świata, braku bezpośredniego doświadczenia i życia pośredniego przez książki czy mapy. Dla dziecka, które poznaje świat bezpośrednio i spontanicznie, takie podejście dorosłych może być trudne do zrozumienia.

"Dziwność" tych postaci można tłumaczyć przenośnią, przez którą autor krytykuje społeczeństwo i wytknięciem dorosłym, że często zapominają o najważniejszych wartościach jak prostota, szczerość, ciekawość świata i zdolność do zachwytu. Mały Książę, choć jest dziełem fikcyjnym, może skłaniać do refleksji nad tym, co w dorosłym życiu jest naprawdę ważne.

Podsumowując, świat dorosłych może wydawać się dzieciom nie tylko dziwny, ale i śmieszny, ze względu na nieraz absurdalne zachowania i priorytety. Obserwacja Małego Księcia ujawnia, że dorosły świat często koncentruje się na sprawach nieistotnych, zaniedbując to, co najważniejsze. Z perspektywy dorastania, ten świat może jednak zdawać się coraz bardziej zrozumiały, choć nie zawsze akceptowalny. Ważne jest, aby pomiędzy pokoleniami zachodził dialog i wzajemne zrozumienie, co może pomóc w kształtowaniu właściwej percepcji rzeczywistości. Jakie elementy tego świata Ty uważasz za dziwne lub śmieszne i dlaczego?