„Mówiło wielu i pięknie/ale pozostał w pamięci ten kto mówił/rzeczy najważniejsze...”- Rozważania nad słowami Julii Hartwig

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.05.2024 o 10:19

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 9.05.2024 o 22:56

Julia Hartwig w swoim cytacie zwraca uwagę na istotę mówienia - ważne jest nie tylko piękno słowa, ale przede wszystkim jego treść, jeśli ma ono pozostać w pamięci słuchacza. W kontekście literatury, szczególnie ważne stają się te dzieła, które nie tylko dostarczają estetycznych wrażeń, ale przede wszystkim skłaniają do refleksji, zostawiają trwały ślad w świadomości czytelnika. Poniżej przedstawię cztery utwory, które w szczególny sposób wpłynęły na moje postrzeganie świata i ludzi.

Pierwszym z omawianych dzieł jest powieść Louise Brown „Sprzedane”, która rzuca światło na losy dziewcząt z Nepalu sprzedawanych do burdeli w Indiach. Dzięki tej książce zrozumiałem skalę tragedii, jaką jest handel ludźmi i wykorzystywanie seksualne. Brown przedstawia historie realnych osób, co czyni narrację jeszcze bardziej poruszającą. Emocje, które towarzyszą podczas czytania - od współczucia po złość - są dowodem na moc literatury w budzeniu świadomości o globalnych problemach.

„Mesjasz” Borisa Sterlinga to z kolei powieść, która wprowadza w świat wyobrażeń na temat tego, jak współczesność mogłaby wyglądać, gdyby pojawił się nowy mesjasz. Książka ta, pełna nawiązań do chrześcijańskich symboli, skłania do przemyśleń na temat etyki i moralności, co czyni ją literaturą nie tylko rozrywkową, ale i zmuszającą do głębszej refleksji na temat wartości, które przyświecają współczesnemu człowiekowi.

John Douglas w "Motywy zbrodni. Metody działania agenta specjalnego FBI" otwiera przed czytelnikiem drzwi do świata kryminologii i pracy profilerów. Dzięki opisom rzeczywistych przypadków, autor ukazuje, jak złożone mogą być motywy działania przestępców. Książka ta poszerza rozumienie humanistyczne na temat przyczyn zachowań antyspołecznych i zbrodniczych, a także wpływa na moje poglądy odnośnie sprawiedliwości i kary.

Barbara Rosiek w „Byłam schizofreniczką” opisuje swoje doświadczenia związane z chorobą psychiczną. Dzięki tej lekturze zrozumiałem, jak dużo cierpienia może wiązać się z chorobami psychicznymi i jak ważne jest wsparcie społeczeństwa oraz właściwa edukacja, aby przeciwdziałać stygmatyzacji osób chorych. Książka ta przemawia też o sile woli i możliwości odzyskania kontroli nad swoim życiem, mimo trudnych doświadczeń.

Podsumowując, każda z tych książek w sposób wyjątkowy odpowiada na motto wywodzące się od Julii Hartwig. Dzieła te nie tylko dostarczały wiedzy, ale przede wszystkim zmuszały do myślenia, zmieniały sposób postrzegania otaczającej rzeczywistości, skłaniały do empatii i poszerzały horyzonty. Literatura, która zostaje w pamięci, to ta, która porusza ważne tematy, stawia trudne pytania i pomaga zrozumieć lepiej siebie oraz innych ludzi, co jest nieocenione w edukacji i kształtowaniu świadomości społecznej.