„Kim według Ciebie był Prot – bohater filmu K-Pax”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.05.2024 o 17:22

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 17.05.2024 o 11:36

Czasami wieczorem, gdy nie mam co robić, siadam przed telewizorem i niemal bezmyślnie wgapiam się w ekran. Tego dnia miał lecieć "K-Pax" – film obyczajowy. Coś niecoś o nim słyszałam, dlatego siadłam jak zawsze i… Myślę, że będę o nim pamiętać przez długi czas. Dawno bowiem nie spotkałam się z filmem tak realistycznym pod względem socjologicznym, a jednocześnie tak prostym i jasnym dla chyba każdego.

Film "K-Pax" opowiada historię niezwykłego człowieka imieniem Prot, który twierdzi, że pochodzi z odległej planety K-Pax. Główny bohater przyciąga uwagę nie tylko swoim nietypowym zachowaniem, ale przede wszystkim filozofią życiową, którą prezentuje. Film ten nie mówi o zawiłościach fizyki związanych z kosmitami (to właśnie jest główny wątek - pochodzenie głównego bohatera filmu, Prota), ale o tym, co w nas samych tkwi i jest trudniejsze do odgadnięcia niż kolejny wzór matematyczny czy odkrycie kolejnej planety - powodów naszego egocentryzmu, egoizmu i lenistwa.

Prot jest na pierwszy rzut oka człowiekiem. Posiada jednak zdolności i cechy, które sprawiają, że jest traktowany jako ktoś obłąkany, ostatecznie zostając osadzony w szpitalu dla wariatów. Jego zachowania i sposób mówienia sprawiają, że zarówno lekarze, jak i inni pacjenci nie potrafią jednoznacznie określić, kim jest naprawdę. Prot jawi się jako nie tylko bardzo inteligentny, ale także niesamowicie empatyczny i życzliwy człowiek, co wydaje się diametralnie różnić od postaw i zachowań większości ludzi.

Pojawia się więc on w ośrodku i staje się niejako symbolem naszego nietolerowania każdej inności. Pokazuje, jak bardzo ludzie się boją tego, co nie mieści się w utartych schematach myślenia o świecie. Ludzie nie znoszą bowiem tego, czego nie da się opisać właśnie zasadami fizyki czy wzorem matematycznym. Rzadko kto chce poznawać nowości, raczej ludzie wybierają udawanie, że tego, co ich przeraża, nie ma. Prot stawia przed nami wyzwanie - uczy nas tolerancji i otwartości na inność, czego bardzo brakuje w dzisiejszym świecie.

Kosmita natomiast przyjął zupełnie inną postawę. Widział ich konflikty, problemy, dlatego pragnął im pomóc, choćby ich zrozumieć i wysłuchać. Jego podejście kontrastuje z codzienną, ludzką rzeczywistością, w której często brakuje zrozumienia i chęci pomocy. Ten film w doskonały sposób przybliża problematykę nietolerancji i braku zainteresowania innymi ludźmi. Prot, poprzez swoją postawę, staje się pewnym wzorem, który pokazuje, jak powinniśmy się zachowywać i jakie wartości powinniśmy wyznawać.

Najbardziej w pamięci utkwiła mi scena, gdy Prot rozmawia z jednym z lekarzy. Ten zadał mu szereg pytań, jednak wyraźnie nie słuchał tego, co jego pacjent ma mu do powiedzenia. Czy to miało obrazować, że tak naprawdę ludzie również nie słuchają siebie nawzajem? Czy to kolejny dowód na to, że żyjemy pod przykrywką pozorów, które tworzymy, ale tak naprawdę interesuje nas tylko nasze własne ja?

Przez cały ten film zadawałam sobie pytanie - czy ten bohater to naprawdę kosmita czy też nie… Moim zdaniem: tak, jest to kosmita. Przemawiać za tym może choćby fakt jego dziwnych jak na człowieka zachowań. Nawet jeśli faktycznie miałby być wariatem, nie byłby tak daleko odsunięty od rzeczywistości, żeby nie wiedzieć, jak się zachowywać wobec innych. Jego nadnaturalna życzliwość, jaką żywił, była przecież "nienormalna", nieludzka. Wydaje się, że właśnie dlatego, że był kosmitą, potrafił tak daleko wyjść poza egocentryzm i ignorancję, które charakteryzują współczesne społeczeństwa.

Film ten nie tylko ukazuje problematykę nietolerancji, ale także wskazuje na ludzkie defekty, takie jak egocentryzm i ignorancja. Nie wiem do końca, czy był on kosmitą czy nie. Mimo wszystko skłaniam się do powiedzenia, że jednak tak - żaden człowiek nie potrafi być tak życzliwy… Zapraszam każdego do obejrzenia „K-Pax” i wyrobienia sobie własnej opinii na temat Prota – czy był kosmitą, czy też nie. Film zmusza do refleksji nad tym, kim jesteśmy i jak powinniśmy postępować w życiu codziennym, a to jest jego najważniejsza zasługa.