Czy człowiek jest zawsze taki, jakim się wydaje przy pierwszym spotkaniu? Analiza "Opowieści wigilijnej" i "Latarnika"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.01.2024 o 12:35

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 14.01.2024 o 15:22

Często mówi się, że pierwsze wrażenie jest najważniejsze. Rzeczywiście, ludzie mają tendencję do szybkiego oceniania innych na podstawie pierwszych chwil spotkania. Jednak czy pierwsze wrażenie zawsze odzwierciedla prawdziwy charakter osoby? Czyż nie zdarza się, że dopiero czas i głębsze poznanie kogoś ujawniają jego rzeczywistą naturę? Przyjrzyjmy się tej kwestii na przykładzie dwóch utworów: "Opowieści wigilijnej" autorstwa Charles'a Dickens'a oraz "Latarnika" Henryka Sienkiewicza.

W "Opowieści wigilijnej" głównym bohaterem jest Ebenezer Scrooge, człowiek bardzo bogaty, lecz też niezwykle chciwy i skąpy. Na pierwszy rzut oka Scrooge wydaje się być osobą, której jedynym celem w życiu jest gromadzenie majątku i która sercem nie przylega do niczego oprócz swoich złotych monet. Jednak jak pokazuje Dickens, zewnętrzna warstwa często skrywa w sobie coś znacznie głębszego, co tylko w odpowiednich okolicznościach ma możliwość wydostania się na światło dzienne. Po serii duchowych odwiedzin, które ukazują Scrooge'owi konsekwencje jego zachowania oraz przeszłe, obecne i przyszłe święta Bożego Narodzenia, zmienia się on nie do poznania. Postać, która początkowo jawi się jako wzór skąpstwa i samotności, po głębokiej przemianie wewnętrznej staje się hojna, życzliwa i troskliwa. Dzięki temu utworowi okazuje się, że człowiek nie zawsze jest taki, jaki się nam wydaje na początku.

Z kolei w noweli "Latarnik" Henryka Sienkiewicza poznajemy postać Skawińskiego, samotnego starca, który zajmuje się latarnią morską na jednym z odludnych wysepek. Jego życie to pasmo wędrówki i szukania miejsca, w którym mógłby się osiedlić na stałe. Latarnik o pierwszym wrażeniu wydaje się być człowiekiem, który uciekł od świata i ludzi, aby żyć w samotności i spokoju. Lecz gdy czytelnik zagłębia się w treść noweli, okazuje się, że za tą pozorną obojętnością na losy świata kryje się bolesna przeszłość, pełna strat i żałoby. Skawiński, który walczył o wolność Ojczyzny, potem w Ameryce zbierał majątek, aż wreszcie odnajduje spokój, będąc latarnikiem – to człowiek, który doświadczył wielu zawodów, ale który nigdy nie stracił wiary w ludzi i w to, że można znaleźć na świecie dobro. Przez swoje doświadczenia i refleksje staje się ktoś, kto zaprzecza stereotypowemu obrazowi samotnika zgorzkniałego przez życie.

Obydwa przytoczone dzieła literackie pokazują, że ludzie nie zawsze są tacy, jak mogą się wydawać na pierwszy rzut oka. Czasem dopiero wyjątkowe okoliczności, wydarzenia losowe lub sam proces życia ujawniają prawdziwe oblicza postaci, ich motywacje i głęboko skrywane cechy charakteru. W obu przypadkach pierwotna ocena bohaterów okazuje się być myląca, a ich wnętrze skrywa znacznie więcej niż moglibyśmy przypuszczać po pierwszym spotkaniu.

Zatem odpowiedzią na pytanie postawione w temacie rozprawki jest stwierdzenie, że człowiek nie zawsze jest taki, jakim się nam wydaje przy pierwszym spotkaniu. Warto zatem dać każdemu szansę na pokazanie swojej prawdziwej natury, zanim wydamy ostateczny osąd. Dickens i Sienkiewicz swoimi dziełami skłaniają do refleksji nad pochopnym ocenianiem innych ludzi oraz zachęcają do głębszego przyglądania się motywacjom i działaniom bohaterów – jak również i prawdziwych ludzi w naszym życiu.