Jak poeta Ernest Bryll w wierszu "Wciąż i Ikarach głoszą..." ukazał motyw idealizmu i pragmatyzmu Dedala i Ikara?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.02.2024 o 12:55

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 4.02.2024 o 11:37

W literaturze motyw Ikarowy jest jednym z najbardziej znanych i często interpretowanych, odwołując się do mitologii greckiej i opowieści o synu Dedala, który próbując uciec z labiryntu na Krecie, zginął, bo latając na skrzydłach wykonanych przez ojca, zbliżył się zbyt mocno do słońca, a wosk, którym były przymocowane pióra, stopił się. Fakt ten stał się później symbolem niebezpieczeństwa nadmiernej ambicji i lekkomyślności. Z kolei postać Dedala była ukazana jako wcielenie pragmatyzmu i racjonalizmu. Ernest Bryll, polski poeta, dziennikarz i tekściarz, często czerpie z mitologii do tworzenia własnych, współczesnych wizji, w których osadza bohaterów w aktualnym kontekście. "Wciąż o Ikarach głoszą..." to wiersz, który wpisuje się w tę tradycję, a przez pryzmat Ikarowego lotu rozważa kwestię idealizmu i pragmatyzmu.

Bryll jest poetą, który swoje myśli kreśli, eksplorując archetypy i symbole wywodzące się z profundalnych warstw kultury. W jego twórczości często figuruje motyw mitologicznych bohaterów, których używa jako narzędzia do dyskusji na temat ludzkiej natury. W wierszu "Wciąż o Ikarach głoszą..." ukazuje Doskonałość, którą może osiągnąć człowiek, a także ryzyko i konsekwencje pogoni za nią.

Idealizm Ikara w wierszu to marzenia o wolności, odbicie tych wszystkich, którzy dążą do absolutu bez względu na konsekwencje. Ikar chce latać wysoko, czuć się wolnym, nie uwzględnia przyziemnych ograniczeń. W utworze Brylla to podejście skończyło się tragicznie – bohater spadł do morza, ponieważ zlekceważył rady swojego pragmatycznego ojca.

Dedal, ojciec Ikara, jest w wierszu uosobieniem pragmatyzmu. To właśnie on konstruuje skrzydła, które mają umożliwić ucieczkę z labiryntu czyli z trudnej sytuacji. Pragmatyczna część jego planu to dokładne wytyczne dla syna, jak należy latać, jakich błędów unikać. Dedal osiąga swój cel – ucieka z labiryntu, co potwierdza, że ostrożne i przemyślane działanie często prowadzi do sukcesu.

Bryll ukazuje, że obie postawy – idealizm Ikara i pragmatyzm Dedala – są nieodłącznymi składnikami ludzkiej natury. Tragiczny finał lotu bohatera jest przestrogą przed nadmiernym idealizmem, który może prowadzić do zagłady. Dedal, który przetrwał katastrofę, uosabia triumf rozumnego planowania swojego życia, ale też rodzi pytania o sens i emocjonalne koszty takiego życia, w którym marzenia są całkowicie podporządkowane praktycznym ograniczeniom.

W wierszu pojawia się również aluzja do obrazu Pietera Bruegela "Upadek Ikara". Bryll, podobnie jak Bruegel, przekazuje, że życie toczy się dalej mimo indywidualnej tragedii. Tragedia Ikara nie skupia uwagi otoczenia - postacie na pierwszym planie obrazu są zatopione w codziennych czynnościach. Bryll, wykorzystując tę metaforę, ukazuje, że indywidualne dążenie do niezwykłych osiągnięć może nie zostać wynotowane przez historyków czy świadków, podczas gdy ciche, pragmatyczne działania choć nie rzucają się w oczy, także mogą być znaczące.

Moralitet zawarty w wierszu zmusza odbiorcę do refleksji nad znaczeniem sukcesu oraz klęsk w życiu codziennym. Poeta stawia pytanie: co jest ważniejsze – spełnienie marzeń, nawet za cenę największego ryzyka, czy racjonalne, ale bezpieczne dążenie do celu? Wers z wiersza pytający o powrót Dedala wydaje się pozostawić tę kwestię otwartą, co potęguje uczucie, iż odpowiedź powinna pochodzić od samego czytelnika, w zależności od jego życiowych doświadczeń i wartości.

Podsumowując, analiza wiersza Ernesta Brylla "Wciąż o Ikarach głoszą..." wskazuje na uniwersalność problemu balansu między idealizmem a pragmatyzmem. Przesłania z mitu starożytnego – w nowoczesnym opracowaniu Brylla – wciąż są aktualne i inspirują odbiorców do przemyśleń na temat własnych celów i metod ich realizacji. Czy warto być Ikarem, czy lepiej postępować jak Dedal – odpowiedź na to pytanie zależy przede wszystkim od indywidualnego wyboru każdej osoby, która staje przed wyzwaniami rzeczywistości.