Tyle wiemy o sobie, ile nas sprowadzono" - analiza postaci z "W pustyni i w puszczy" i "Małego Księcia"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.02.2024 o 21:08

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.02.2024 o 17:53

Rozwój osobisty człowieka nierozerwalnie łączy się z doświadczeniami jakie zbiera w trakcie swojego życia. To one kształtują jego charakter, przekonania oraz zachowanie. Często wracamy do myśli Sokratesa: "Wiem, że nic nie wiem", która przywodzi na myśl, iż prawdziwa wiedza o sobie samym pochodzi z konfrontacji z nowymi sytuacjami, które zmuszają nas do przekraczania granic własnego ja. Temat wiedzy o sobie przez pryzmat doświadczeń doskonale został przedstawiony w literaturze, a zwłaszcza w utworach takich jak "W pustyni i w puszczy" Henryka Sienkiewicza oraz "Mały Książę" Antoine'a de Saint-Exupéry'ego.

"W pustyni i w puszczy" to powieść przygodowa dla młodzieży, przedstawiająca losy polskich dzieci – Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison, którzy zostają porwani przez powstańców mahdystów w Sudanie, aby służyć jako zakładnicy. Owa podróż przez afrykańskie tereny to nie tylko przygoda, ale przede wszystkim niezwykła życiowa szkoła. Staś, który początkowo jest doświadczonym i dojrzałym czternastolatkiem, zdaje sobie sprawę jak wiele wiedzy i umiejętności musi posiadać, aby przetrwać i doprowadzić Nel do domu. Mimo swojego młodego wieku, musi wykazać się zaradnością, odwagą i dojrzałem rozsądkiem. Wydarzenia, w których bierze udział, uczą go nie tylko przetrwania w surowych warunkach, ale także empatii, odpowiedzialności za drugiego człowieka i kształtują jego moralność. Kiedy więc zmuszony zostaje do podjęcia trudnych decyzji, tak naprawdę odkrywa, kim jest i do czego jest zdolny.

Podobną podróż – lecz bardziej metaforyczną – podejmuje "Mały Książę" w najsłynniejszym dziele Saint-Exupéry'ego. Chociaż utwór ten z pozoru wydaje się być lekturą dla młodych czytelników, to ukrywa w sobie głębokie prawdy o istocie ludzkiej egzystencji. Tytułowy Mały Książę podróżuje między planetami, spotykając na swojej drodze różnorodne postacie, od króla zapatrzonego w swoją władzę, po pijaka próbującego uciec od prawdy o sobie samym. Każda z tych kreatur symbolizuje fragment ludzkiej psychiki, a ich rozmowy z Małym Księciem są niczym lustra, w których odbija się wiedza na temat natury ludzkiej oraz samopoznania. Mały Książę, choć nieświadomy, poprzez doświadczenia z życia innych zgłębia siebie. Przyjaźń z lisem, który uczy go, że "najważniejsze jest niewidzialne dla oczu", weryfikuje wartości i pogłębia zrozumienie samego siebie.

W obu utworach bohaterowie doświadczają rzeczy, które w sposób nieoceniony wpływają na ich rozwój. Zarówno Staś, jak i Mały Książę to postacie, które dzięki pokonywaniu przeciwności losu i interakcji z innymi, uczą się zarówno o świecie, jak i o samych sobie. Ich historie w sposób niezaprzeczalny dowodzą, że to, co przeżywamy, wpływa na nasze myślenie i odczuwanie.

Podsumowując, praca nad własnym 'ja' nigdy nie ustaje, a doświadczenia zdobywane w trudnych, niewygodnych nawet, momentach życia są niczym klejnoty, które mądrze wykorzystane, mogą wzbogacić naszą osobowość i nasze życie. Sokratesowe słowa "Wiem, że nic nie wiem" zdają się w tym kontekście być potwierdzeniem, że dopiero konfrontacja z nieznanym, trudności, wyzwania i relacje z innymi są tym, co nas definiuje, i pozwalają nam poznać siebie. W literaturze znajdziemy wiele takich historii, które potwierdzają tę tezę, a "W pustyni i w puszczy" oraz "Mały Książę" są tego znakomitymi przykładami.